Pytanie:
Czyw związku z przeprowadzonymi przez Spółkę pracami polegającymi na wymianie zużytych i wyesploatowanych części wyposażenia budynków sanatorium, celem przywrócenia pierwotnej zdolności (wartości) użytkowej, prace te można uznać za remont, a w związu z tym wydatki na ich przeprowadzenie jednorazowo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
P o s t a n o w i e n i e Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 14a § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu Państwa wniosku z dnia 10 kwietnia 2006 r. (data wpływu do urzędu: 19 kwietnia 2006 r.) w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnychstwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe. U z a s a d n i e n i e Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka przeprowadziła wymianę okien zewnętrznych w budynkach sanatoryjnych, które są własnością Spółki. W 2005 r. wykonano część prac związanych z wymianą okien. Dalsza wymiana będzie realizowana w roku 2006.
Zapytanie: czy w związku z przeprowadzonymi przez Spółkę pracami polegającymi na wymianie zużytych i wyeksploatowanych części wyposażenia budynków sanatorium, celem przywrócenia pierwotnej zdolności (wartości) użytkowej, prace te można uznać za remont, a w związku z tym wydatki na ich przeprowadzenie jednorazowo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Zdaniem wnioskodawcy: przedmiotowe wydatki poniesione przez Spółkę stanowią remont obiektu i mogą zostać zaliczone bezpośrednio, jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów. Ustosunkowując się do złożonego wniosku Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego stwierdza, co następuje:
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiują pojęcia remontu. Z przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) wynika, że remont to wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Tak więc wszystkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych można uznać za remont.
Art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.), stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Wymiana okien w budynkach sanatoryjnych była podyktowana ich złym stanem technicznym. Wydatki poniesione przez Spółkę w związku z ich wymianą należy uznać za wydatki na remont i podlegają one zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.
Art. 15 ust. 1 ust. 4 ustawy o pdop stanowi, że koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. są potrącalne także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.
Z powyższego przepisu wynika, że w przypadku wydatków, które nie mogą być ściśle związane z konkretnym przychodem należy je potrącić w momencie ich poniesienia.
Reasumując: Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny, w świetle obowiązujących przepisów Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione w związku z wymianą okien w posiadanych budynkach sanatoryjnych w momencie poniesienia.W świetle powyższych ustaleń Naczelnik tutejszego Urzędu Skarbowego postanowił jak w sentencji.
Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podmiotu podatnika/ płatnika/ inkasenta/ następcy prawnego podatnika/ osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości podatkowe, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.
W dniu wydania postanowienia nie toczyło się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani postępowanie przed sądem administracyjnym w zakresie wniosku.
Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, za pośrednictwem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.
