
Pytanie:
Czy wydatki na bieżącą działalność spółki tj. czynsz najmu, koszty opłat sądowych, pocztowych, zakup artykułów biurowych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w danym roku podatkowym, w sytuacji gdy spółka w tym roku nie osiągnęła przychodu, oraz czy wydatki te są stratą podatkową, która podlega odliczeniu od dochodu zgodnie z art. 7 ust. 2 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w następnych latach podatkowych ?
P O S T A N O W I E N I ENaczelnik Urzędu Skarbowego w Płocku działając na podstawie art. 14a § 1-4 w związku z art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami)postanawia wydać pisemną interpretację, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego Spółce z o.o. oceniając jej stanowisko odnośnie wydatków, które są stratą podatkową przedstawione we wniosku z dnia 10.05.2006r. (data wpływu: 11.05.2006 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29.05.2006r. (data wpływu: 30.05.2006r.) o udzielenie interpretacji jako prawidłowe. U Z A S A D N I E N I E Stan faktyczny przedstawiony przez Wnioskodawcę Spółka z o.o. w 2005r. nie uzyskała żadnych przychodów, jednak poniosła drobne wydatki tzw. ogólnego zarządu z tytułu zapłaty czynszu, kupna artykułów biurowych czy zobowiązana była ponieść koszty sądowe i pocztowe np. za sprawozdania do Krajowego Rejestru Sądowego. Przez ten czas nie osiągnęła żadnych przychodów. Po zakończonym roku podatkowym spółka złożyła zeznanie CIT-8 z wykazaną stratą podatkową. Spółka podejmowała szereg czynności, które można jej zdaniem uznać za prowadzenie przez nią działalności gospodarczej. Niestety wskutek szeregu czynników nie osiągnęła przychodów. Prezes i wspólnicy przeprowadzili szereg rozmów handlowych. Podjęto działania marketingowe, uczestniczono w targach spożywczych i przemysłowych, próbowano zareklamować spółkę na rynku. Starania w zakresie uzyskania kredytu bankowego na zakup środków transportu okazały się bezowocne. Przyczyną była niechęć banków do finansowania nowych podmiotów o niskim kapitale zakładowym oraz nierealne formy zabezpieczeń kredytów, które skutecznie uniemożliwiły uzyskanie środków. Brak zgody wszystkich wspólników uniemożliwił dokapitalizowanie spółki z ich majątków prywatnych. Mimo tego Spółka poniosła szereg wydatków, które są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mającą na celu osiągnięcie przychodów, a zatem zdaniem Spółki pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem istniał związek przyczynowo-skutkowy. Spółka nie wydawała pieniędzy "na prawo i lewo", lecz ponosiła drobne wydatki, o których mowa wyżej. W maju 2006r. Spółka osiągnęła pierwsze przychody, zakupiono towary handlowe, które odsprzedano z zyskiem, zatrudniono pierwszych pracowników. Działania poczynione w roku ubiegłym nie były więc bezowocne. Przedmiot interpretacji:. Podatnik zwrócił się z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego, czy wydatki na bieżącą działalność spółki tj. czynsz najmu, koszty opłat sądowych, pocztowych, zakup artykułów biurowych, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w danym roku podatkowym, w sytuacji gdy spółka w tym roku nie osiągnęła przychodu, oraz czy wydatki te są stratą podatkową, która podlega odliczeniu od dochodu zgodnie z art. 7 ust. 2 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w następnych latach podatkowych ?
Stanowisko WnioskodawcyJako własne stanowisko Podatnik przedstawia pogląd, iż wydatki na bieżącą działalność spółki tj. czynsz najmu, koszty opłat sądowych, pocztowych, zakup artykułów biurowych stanowią koszt uzyskania przychodu w danym roku podatkowym, nawet w sytuacji gdy spółka w tym roku nie osiągnęła przychodu. W odniesieniu do kosztów, których nie można bezpośrednio powiązać z uzyskiwanymi przychodami, gdyż są związane z całokształtem działalności gospodarczej podatnika, podlegają one zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z chwilą ich faktycznego poniesienia. Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów różnica jest stratą. Podatnik uważa, że poniesione wydatki w 2005 roku przy braku przychodu w tym okresie będą stanowiły stratę podatkową, która może zostać rozliczona w latach późniejszych zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy.
Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz.654 ze zmianami) jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty (...). Dochodem zaś w myśl ust. 2 tegoż artykułu jest z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Art. 15 ust. 1 ustawy o pdop stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów (...). Jest to ustawowa definicja kosztów uzyskania przychodu, według której dokonuje się kwalifikacji wydatków ponoszonych przez podatnika jako kosztów związanych z uzyskaniem przychodu. Przesłanką uznającą dany wydatek za koszt uzyskania przychodu jest działanie w celu uzyskania przychodu. Cel ten należy oceniać w momencie dokonania wydatku. Ciężar dowodu działania w określonym celu spoczywa na podatniku. Natomiast art. 15 ust. 4 powołanej ustawy wskazuje, w jaki sposób należy dokonywać potrącenia wydatków uznanych za koszty uzyskania przychodu od tego przychodu. W myśl tego przepisu koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, którego dotyczą, tj. potrącane są także koszty uzyskania poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy, lecz dotyczące przychodów roku podatkowego oraz określone co do rodzaju i kwoty koszty uzyskania, które zostały zarachowane, chociaż ich jeszcze nie poniesiono, jeżeli odnoszą się do przychodów danego roku podatkowego, chyba że ich zarachowanie nie było możliwe; w tym przypadku są one potrącalne w roku, w którym zostały poniesione.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka w 2005 roku ponosiła wydatki związane z rozpoczęciem działalności gospodarczej i podejmowała działania w celu uzyskania przychodu (uczestnictwo w targach, reklama itp.). Ciężar udowodnienia, iż działania te zmierzały do uzyskania przychodu spoczywa na Podatniku. Nieuzyskanie przez Podatnika przychodów nie może być jedynym kryterium kwalifikowania wydatków do kosztów. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu każdy wydatek wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego związku z przychodem i racjonalności działania dla osiągnięcia tego przychodu.W odniesieniu więc do kosztów, których nie można bezpośrednio powiązać z uzyskiwanymi przychodami, gdyż są związane z całokształtem działalności gospodarczej Podatnika, podlegają one zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów z chwilą ich faktycznego poniesienia. Muszą to być jednak takie wydatki, które są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mającą na celu osiągnięcie przychodów, a zatem pomiędzy poniesionym wydatkiem a uzyskanym przychodem istnieje związek przyczynowo-skutkowy.Spółka w 2005 roku poniosła koszty uzyskania przychodów, lecz nie uzyskała żadnych przychodów. Poniesione więc wydatki, o ile spełniają ww. warunki, będą stanowiły stratę podatkową. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Strata ta może zostać rozliczona w latach późniejszych zgodnie z art. 7 ust.5 tejże ustawy.Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.
Interpretacja niniejsza dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia opisanych przez niego zdarzeń.Interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.
Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).