Pytanie:

Pytanie podatnika dotyczy ustalenia czy pozostające do spłaty raty leasingowe wynikające z przejętej (cesja) umowy leasingu operacyjnego będą dla Spółki kosztem uzyskania przychodów.

Spółka w złożonym wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przedstawiła następujący stan faktyczny: Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji podłoża pod pieczarki. Do działalności tej wykorzystuje samochody dostawcze min. w celu transportu surowców. W miesiącu lutym 2006 r. Spółka przejęła (cesja) w ramach umów leasingu operacyjnego naczepę do przewozu podłoża oraz ciągnik siodłowy. Na mocy w/w umowy cesji spółka wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki wynikające z dotychczasowych umów leasingu operacyjnego. Dla Spółki jako przejmującego pozostały do spłaty 23 miesięczne raty dotyczące naczepy oraz 30 rat miesięcznych dotyczących ciągnika siodłowego. Ponadto w umowach określone są wartości wykupu poszczególnych przedmiotów leasingu wg wartości hipotetycznej. Informujemy, że pierwotne umowy leasingu spełniały wszystkie warunki leasingu operacyjnego określone w rozdziale 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z przedstawionym stanem faktycznym podatnik pyta czy pozostające do spłaty raty leasingowe wynikające z przejętej (cesja) umowy leasingu operacyjnego będą dla Spółki kosztem uzyskania przychodów.Stanowisko podatnika: Przepisy art. 17 a - 17 l ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54 poz. 654 ze zm.) nie określają skutków podatkowych w przypadku cesji umowy leasingu. Powyższa ustawa reguluje jedynie skutki podatkowe występujące w trakcie trwania umowy oraz skutki podatkowe rozporządzania przedmiotem leasingu po upływie podstawowego okresu umowy.W rozdziale 4a ww. ustawy określono, że opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych stanowią koszt uzyskania przychodów, jeżeli umowa ta spełnia łącznie następujące warunki:l. została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 procent normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome,2. suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych,3. odpisów amortyzacyjnych dokonuje finansujący.Jeżeli zawarta umowa nie spełnia tych warunków, to jej skutki podatkowe są takie same jak w przypadku umowy najmu lub dzierżawy, nawet jeżeli strony nazwą tę umowę, umową leasingu (art. 171 ustawy).W omawianej sytuacji, umowy zawarte zostały przez Spółkę jako korzystającego na okres krótszy od 40 procent normatywnego okresu amortyzacji (w przypadku naczepy okres ten wynosi 24 miesiące, natomiast w przypadku ciągnika 35 miesięcy), zatem nie został spełniony pierwszy z wyżej wymienionych warunków i zawartych umów nie można uznać za umowy leasingu operacyjnego, których skutki podatkowe wymienione są w art. 17 b - 17 l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.W myśl art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16. Katalog wydatków negatywnych wymieniony w art. 16 ust. l ustawy nie wymienia (wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów) wydatków poniesionych w omawianym przypadku.Zgodnie z powyższą zasadą, należności uiszczane przez Spółkę za korzystanie z przedmiotowej naczepy mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.Przyjmując zatem, że zawarta umowa jest umową dzierżawy, to raty leasingowe wynikające z tejże umowy, stanowiące w tym przypadku czynsz dzierżawny, będą dla Spółki kosztem uzyskania przychodów.

Ocena stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę: Zgodnie z regulacją zawartą w art. 709 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania lub używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego. Umowa leasingu powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności. Poprzez umowę leasingu dla celów podatkowych rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty (art. 17a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zmianami). W świetle ustawy podatkowej kwestia zaliczenia umowy leasingu do określonego rodzaju tj. operacyjnego, kapitałowego czy też innych umów o podobnym charakterze jest istotna z punktu widzenia przychodów i kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 17b ust. 1 cyt. ustawy pdop opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa ta spełnia następujące warunki:1)została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości, oraz2) suma ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.Przy czym z art. 17b ust. 2 ww. ustawy wynika że jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie:1) art. 6,2) przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych,3) art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r. Nr 26, poz. 143, z 1998 r. Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 484 i Nr 101, poz. 1178)- do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 17f-17h.Przepisy art. 17b ust. 1 ustawy regulują w sposób wyraźny opodatkowanie stron umów leasingu. Zgodnie z tymi przepisami, aby opłata zapłacona przez "korzystającego" była kosztem uzyskania przychodów umowa powinna spełniać łącznie warunki określone w punktach 1 i 2 przytoczonego przepisu.Ze stanu faktycznego wynika, iż umowy zawarte zostały przez KK... Sp. z o.o. jako "korzystającego" na okres krótszy od 40 procent normatywnego okresu amortyzacji tj. 24 miesiące w przypadku naczepy i 30 miesięcy w przepadku ciągnika, zatem nie został spełniony pierwszy z wyżej wymienionych warunków i zawartych umów nie można uznać za umowy leasingu operacyjnego, stąd też umowa utraciła charakter podatkowej umowy leasingu. Dlatego też, zgodnie z ww. stanem faktycznym, dla celów podatkowych, będzie miał zastosowanie przepis art. 17l w/w ustawy, z którego wynika, że do opodatkowania stron umowy zawartej na czas nieoznaczony lub na czas oznaczony, lecz niespełniającej warunków, określonych w art. 17b ust. 1 pkt 2 lub art. 17f ust. 1 lub art. 17 i ust. 1 stosuje się przepisy, o których mowa w art. 12-16 tj. dla umów najmu i dzierżawy.W myśl art. 15 ust. l ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...). Wobec powyższego raty leasingowe wynikające z powyższej umowy leasingu należy traktować jak czynsz dzierżawny w przepadku umowy dzierżawy, i jeżeli wydatek ten będzie poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, Spółka może zaliczyć go do kosztów uzyskania przychodów.