Pytanie:

Czy istnieje obowiązek ustalenia przychodu w przypadku nieodpłatnego udostępnienia nieruchomości na cele społecznie użytecznie?

W dniu 01 lutego 2006r. do tutejszego organu wpłynął wniosek ... z siedzibą ... w sprawie udzielenia interpretacji przepisów prawa podatkowego do którego dodatkowo załączono umowę najmu zawartą w dniu 15 stycznia 2006r.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę wynika, że wnioskodawca zamierza udostępnić nieodpłatnie pomieszczenie w budynku przedszkola dla powstałego Stowarzyszenia. Nowo powstałe Stowarzyszenie realizować będzie m.in. takie cele jak:

- dbałość o rozwój i ochronę praw wychowanków przedszkola,

- finansowanie bazy przedszkola poprzez zakup zabawek, sprzętu, mebli itp.,

- finansowanie wydatków niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania przedszkola,

- udzielanie pomocy finansowej w zakupie materiałów piśmiennych i pomocy dydaktycznych dla wychowanków przedszkola.

Aktualnie Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej.

Wątpliwości Jednostki sprowadzają się do potwierdzenia bądź skorygowania zajętego stanowiska w zakresie interpretacji przepisu art.13 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku nieruchomości lub jej części udostępnionej nieodpłatnie do użytku m.in. na cele oświatowe, oświatowo-wychowawcze, kulturalne nie ustala się przychodu z tego tytułu.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Prudniku mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony przez podatnika i stan prawny obowiązujący w dacie zaistnienia tego zdarzenia, postanawia udzielić następującej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Z treści art. 12 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz.654 ze zm.) wynika, że przychodem z zastrzeżeniem ust.3 i 4 oraz art.13 i 14 jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Z brzmienia art.13 ust.1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynika natomiast, że za przychód z nieruchomości udostępnionych nieodpłatnie w całości lub w części do używania innym osobom prawnym i fizycznym oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 3, uważa się równowartość czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości, ustaloną na podstawie przeciętnej wysokości czynszów stosowanych w danej miejscowości przy najmie lub dzierżawie nieruchomości tego samego rodzaju. Zgodnie z art.13 ust.2 tejże ustawy przepisu ust.1 nie stosuje się przy udostępnieniu:

1) lokali mieszkalnych osobom pozostającym z podatnikiem w stosunku pracy, dla których stanowi ono nieodpłatne świadczenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

2) nieruchomości lub jej części do użytku na cele działalności naukowej, naukowo-technicznej, oświatowej, oświatowo-wychowawczej, kulturalnej, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, kultu religijnego oraz związkom zawodowym,

3) nieruchomości lub ich części przekazanych do używania przez podmiot publiczny partnerowi prywatnemu lub spółce, o której mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, w ramach umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym, jeżeli jest ono przedmiotem wkładu własnego, o którym mowa w art. 4 pkt 6 tej ustawy.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że podatnik, który oddaje nieruchomość do nieodpłatnego używania ma obowiązek ustalenia z tego tytułu przychodu. Za przychód uważa się równowartość czynszu, jaki przysługiwałby od tych osób w razie zawarcia umowy najmu lub dzierżawy nieruchomości.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych określa jednak okoliczności, które wyłączają obowiązek ustalania przychodu z nieodpłatnie oddanych do używania nieruchomości. Przychodu nie ustala się zatem m.in. w sytuacji, gdy właściciel nieruchomości oddał bezpłatnie nieruchomość lub jej część do użytku na działalność naukową, naukowo-techniczną, oświatową, oświatowo-wychowawczą, kulturalną, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów, kultu religijnego oraz związkom zawodowym.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawca przedłożył zawartą w dniu 15 stycznia 2006r. umowę (nieprawidłowo nazwaną jako umowę najmu), z treści której wynika, że Jednostka udostępnia nieodpłatnie pomieszczenie biurowe na rzecz Stowarzyszenia.

Z będących w posiadaniu tutejszego organu akt rejestrowych Stowarzyszenia w tym m.in. statutu i postanowienia o wpisie do rejestru sądowego wynika, że utworzone jednostka jest organizacją pożytku publicznego realizującą działalność opiekuńczą, wychowawczą i edukacyjną w przedszkolach.

Uznać zatem należy, że Stowarzyszenie realizuje cele społecznie użyteczne, co skutkuje w przypadku wnioskodawcy możliwością korzystania przy ustalaniu przychodu z wyłączenia określonego przepisem art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelnik Urzędu Skarbowego w Prudniku stoi na stanowisku, że wnioskodawca nie ma obowiązku ustalania przychodu w związku z nieodpłatnym udostępnieniem pomieszczeń biurowych, przychód natomiast powstanie po stronie Stowarzyszenia korzystającego z nieruchomości nieodpłatnie.

W świetle powyższego w ocenie tutejszego organu stanowisko zajęte przez Jednostkę jest prawidłowe.

Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego w Prudniku informuje, że udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Przy tym należy także podkreślić, że interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia (vide art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).

Od niniejszego postanowienia służy stronie na podstawie art.14a § 4 i art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem tutejszego organu, które wnosi się w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia stronie.

Zażalenie powinno spełniać wymogi zawarte w art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej, tj. zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Zażalenie i załączniki do zażalenia podlegają opłacie w znakach opłaty skarbowej (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 09.09.2000r. o opłacie skarbowej Dz. U. z 2004 Nr 253, poz. 2532), część I pkt 1 i 2 załącznika do ww. ustawy (stawka opłaty skarbowej na odwołanie wynosi 5 zł oraz 0,50 zł od załącznika).

Pismo podpisał Zastępca Naczelnika Urzędu Skarbowego w Prudniku mgr Jacek Kułakowski.