Pytanie:

Regulamin ZFŚS przewiduje odpłatność w wysokości 50% pracowników za bilety na imprezy kulturalno-oświatowe. Pozostałe 50% wartości biletów dofinansowuje Spółka z ZFŚS. Ponadto Spółka organizuje i finansuje z ZFŚS dla emerytów i rencistów wycieczki. W świetle powyższego pytanie podatnika dotyczy opodatkowania środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych przeznaczonych na dofinansowanie biletów na imprezę kulturalno-oświatową dla pracowników oraz wycieczek dla emerytów i rencistów.

Stan faktyczny
Jak wynika z wniosku pracownicy Spółki otrzymują z ZFŚS bilety wstępu na różnego rodzaju imprezy kulturalno - oświatowe. Regulamin Funduszu przewiduje odpłatność pracowników w wysokości 50% wartości otrzymanego biletu, a pozostała wartość biletu jest w całości finansowana z ZFŚS.

Ponadto Spółka z tego Funduszu organizuje i finansuje dla emerytów i rencistów wycieczki.

Zapytanie i stanowisko podatnika
Zdaniem podatnika, w sytuacji opisanej wyżej, nie jest spełniona jedna z przesłanek określona w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.: Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zmianami), zwanej dalej u.p.d.o.f., gdyż bilety te nie są w całości finansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Z tego względu, zdaniem Spółki, wartość świadczenia finansowana z ZFŚS, stanowi dla pracownika przychód, od którego płatnik winien obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zdaniem Spółki, wartość finansowanych z ZFŚS wycieczek, stanowi dla emerytów i rencistów świadczenie rzeczowe, wolne od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł.
Spółka prosi o potwierdzenie jej stanowiska.

Ocena prawna stanu faktycznego
W odpowiedzi na pytania zawarte w w/wym. wniosku, dotyczące interpretacji przepisu art. 21 ust. 1 pkt 38 i pkt 67 u.p.d.o.f, Naczelnik Świętokrzyskiego Urzędu Skarbowego w Kielcach stwierdza co następuje:
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f., wartość rzeczowych świadczeń przekazanych pracownikom, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, od 1 stycznia 2004 r. jest zwolniona z podatku dochodowego - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł.
Bilet wstępu na imprezę kulturalno - oświatową dla pracownika mieści się w zakresie rzeczowych świadczeń kulturalno - oświatowych i jest objęty powyższym zwolnieniem od podatku. Jak wynika z treści wniosku, część kosztów za bilety na imprezy kulturalno - oświatowe ponosi pracownik, a część ponosi zakład pracy.

Świadczeniem rzeczowym, w tym przypadku nie jest cała wartość biletu na imprezę kulturalno - oświatową, lecz ta część wartości biletu, która jest finansowana przez pracodawcę. Nie można bowiem uznać, iż wydatek poniesiony bezpośrednio przez pracownika na zakup biletu, stanowi dla niego świadczenie rzeczowe.

W związku z tym, iż przekazane przez zakład pracy dla pracowników powyższe świadczenie rzeczowe (50% kosztów zakupu biletów finansowana przez Spółkę) w całości została sfinansowane z funduszu socjalnego, to ta część podlega przedmiotowemu zwolnieniu od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł.

Natomiast nie można uznać, iż wartość wycieczki w postaci kosztów przewozu, noclegu, wyżywienia zorganizowanej i w całości finansowanej przez zakład pracy z ZFŚS jest świadczeniem rzeczowym, bowiem uczestnicy wycieczki nie otrzymują świadczenia o charakterze materialnym, tj. rzeczowym. Przedmiotem świadczenia jest usługa turystyczna a nie rzecz. Emeryci i renciści mają prawo do skorzystania z usługi turystycznej zakupionej przez pracodawcę.

Wartość takiego świadczenia stanowi przychód emeryta lub rencisty i przychód ten nie podlega zwolnieniu od podatku, na podstawie art. 21 ust. pkt 38 u.p.d.o.f., tym bardziej w sytuacji, gdy jest możliwość ustalenia kosztu takiej wycieczki przypadającej na każdego jej uczestnika. Przychód z tego tytułu dla emeryta lub rencisty ustala się wg ceny zakupu danej usługi (art. 11 ust. 2a pkt 2 u.p.d.o.f.).

W świetle powyższego własne stanowisko podatnika należy uznać za nieprawidłowe.