Istota interpretacji:

Dot. skutków podatkowych otrzymania i wydatkowania środków przyznanych z Powiatowego Urzędu Pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 09 maja 2011 r. Wnioskodawczyni, jako osoba bezrobotna, zawarła z Powiatowym Urzędem Pracy umowę o przyznaniu jednorazowo środków pieniężnych w wysokości 15.000,00 zł, na podjęcie działalności gospodarczej. Pomoc ta zrealizowana została w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytetu VI, Działania 6.1, Poddziałania 6.1.3, Poprawa zdolności do zatrudnienia oraz podnoszenie poziomu aktywności zawodowej osób bezrobotnych, projekt, "Więcej szans w powiecie (…)". Projekt jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

Zgodnie z umową dnia 16 maja 2011 r. Wnioskodawczyni zobowiązana była do rozpoczęcia działalności gospodarczej, którą w rzeczywistości w tym dniu rozpoczęła, zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej z dnia 12 maja 2011 r. Działalność związana jest z usługami w zakresie projektowania mebli, aranżacji wnętrz oraz handlu materiałami i akcesoriami meblowymi. Wnioskodawczyni opodatkowana jest "podatkiem liniowym", a ewidencja księgowa prowadzona jest w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Po podpisaniu umowy Urząd Pracy przelał środki na konto Wnioskodawczyni w celu dokonania skupu środków trwałych, wyposażenia i materiałów oraz towarów służących do prowadzenia działalności gospodarczej.

Przyznane środki finansowe na podjęcie działalności gospodarczej, zgodnie z umową zostały przeznaczone na zakup:

1. laptopa o wartości – 3.900,00 zł. brutto,
2. urządzenia wielofunkcyjnego (drukarka, skaner, ksero) o wartości - 515,00 zł. brutto,
3. telefaxu o wartości - 580,00 zł. brutto,
4. programu komputerowego do projektowania o wartości – 3.690,00 brutto,
5. materiałów i towarów na wartość łącznie – 6.024,43 zł. brutto,
6. reklamy - 332,62 zł. brutto.
   
   

Wszystkie zakupy zostały zrealizowane po dniu rozpoczęcia działalności. Wnioskodawczyni jest podmiotowo zwolniona z VAT oraz środki przyznane na rozpoczęcie działalności gospodarczej, zgodnie z wydanym zaświadczeniem z powiatowego urzędu pracy, stanowią pomoc de minimis w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. U. UE L 379 z 28 grudnia 2006 r., str. 5). Wydatki na zakup materiałów i towarów zostały potraktowane jako koszty uzyskania przychodów i ujęte w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, wydatki na urządzenie wielofunkcyjne, telefax oraz na reklamę, jako koszty ujęte zostały w poz. 13 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, natomiast wydatki na zakup laptopa i programu komputerowego, jako środki trwałe sfinansowane z dotacji nie zostały ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, otrzymana dotacja również nie została ujęta w podatkowej księdze.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy wydatki poniesione na zakup wyposażenia, reklamę oraz zakup towarów i materiałów mimo, iż zrefundowane środkami ze wsparcia finansowego ale poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowią koszty uzyskania przychodów...
2. Czy jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu tytułem pomocy publicznej na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych... Czy środki te będą korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych...
3. Czy sfinansowane z przedmiotowej dotacji środki trwałe (laptop oraz program komputerowy) należy wprowadzić do ewidencji środków trwałych i można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne...
   
   

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki na nabycie sprzętu i urządzeń (wyposażenia), których wartość początkowa nie przekracza 3.500 zł sfinansowane ze środków otrzymanych z Urzędu Pracy mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, w miesiącu oddania ich do używania.

Wydatki na zakup urządzeń, które zostały wpisane do ewidencji wyposażenia oraz pozostałe wydatki na zakup towarów i materiałów oraz reklamę mogą zostać zaliczone w koszty uzyskania przychodów, gdyż w art. 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm.), nie ma zapisu, iż wydatki pokryte środkami z otrzymanego wsparcia finansowego nie stanowią kosztu uzyskania przychodu. Wszystkie składniki majątku zostały przyjęte do użytkowania w pierwszym miesiącu prowadzenia działalności gospodarczej i zaliczone zostały w tym miesiącu do kosztów uzyskania przychodów, w miesiącu zakupu zostały zaliczone w koszty również wydatki poniesione na zakup towarów i materiałów.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane bezrobotnemu na podjęcie działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, ze zm.). Otrzymane środki nie podlegają więc opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie należy ich ujmować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów oraz w rocznym rozliczeniu podatkowym.

Natomiast w przypadku zakupionego z dofinansowania środka trwałego, zarówno wydatki na jego nabycie, jak i odpisy amortyzacyjne, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mimo to, zgodnie z art. 22n ust 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, istnieje obowiązek prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i środki trwałe zakupione z otrzymanej dotacji należy ująć w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pomimo, iż odpisy amortyzacyjne dokonywane od tego środka trwałego nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Na marginesie należy zaznaczyć, że w myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

Zatem warunkiem zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup wyposażenia, reklamę oraz zakup towarów i materiałów, ze środków przyznanych z Powiatowego Urzędu Pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami, a przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej oraz należyte udokumentowanie ich poniesienia.

Wskazać ponadto należy, że zakupiony program komputerowy stanowi wartość niematerialną i prawną, a nie środek trwały, jak wskazała Wnioskodawczyni, lecz nie ma to wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy, bowiem w przedmiotowej sprawie odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości niematerialnej i prawnej (program komputerowy) również nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.