Istota interpretacji:

1. Czy mieszkanie nabyte za środki otrzymane w drodze darowizny od rodziców z jasno zdeklarowanym celem ich wydatkowania można uznać za nabyte w drodze darowizny? 2. W jaki sposób oddzielić środki darowane tak aby nie zostały obciążone podatkiem po sprzedaży mieszkania?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 24 marca 2004 r. Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie za kwotę 40 000 zł. Pieniądze otrzymała w darowiźnie od rodziców w kwocie 38 548 zł. Pieniądze, które otrzymała od rodziców były przeznaczone na zakup Jej pierwszego mieszkania - kwota i darowizna ujęte zostały w akcie kupna mieszkania. w dniu 18 listopada 2008 r. Zainteresowana sprzedała mieszkanie za kwotę 140 000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy mieszkanie nabyte za środki otrzymane w drodze darowizny od rodziców z jasno zdeklarowanym celem ich wydatkowania można uznać za nabyte w drodze darowizny...
2. W jaki sposób oddzielić środki darowane tak, aby nie zostały obciążone podatkiem po sprzedaży mieszkania...

Zdaniem Wnioskodawczyni, art. 21 ust. 1 pkt 32 d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi, że wolne od podatku są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości w całości jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze darowizny. Wnioskodawczyni uważa, że w Jej przypadku zachodzi właśnie taka sytuacja ponieważ mieszkanie nabyte za środki otrzymane na ten cel (darowizna rodziców) zostało defakto nabyte w drodze darowizny. Opodatkowanie sprzedaży tegoż mieszkania równałoby się z pośrednim opodatkowaniem darowizny rodziców, która z założenia była wolna od podatku. Tym bardziej, że rodzice jasno określili cel wydatkowania tych pieniędzy.

Według opinii Zainteresowanej, gdyby rodzice kupili mieszkanie i potem je darowali niczym by się to nie różniło od obecnej sytuacji. Kwota byłaby ta sama co wartość darowanego mieszkania. Więcej natomiast zarobiliby w tym przypadku notariusze - co jest nieuczciwe, bo jest to zmuszanie ludzi do ponoszenia zbędnych dla nich, a wysokich kosztów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w powyższym przepisie decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulegały zmianie.

Z uwagi na to, iż Wnioskodawczyni nabyła przedmiotową nieruchomość w dniu 24 marca 2004 r., w przedmiotowej sprawie będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Zgodnie bowiem z art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. u. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w tej ustawie w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

Na mocy art. 28 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika. Zasada ta nie ma zastosowania do podatników, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e).

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, w całości, jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny.

Należy podkreślić, że powyższe zwolnienie funkcjonuje w polskim systemie podatkowym – podobnie jak wszystkie ulgi i zwolnienia – na zasadzie wyjątku od zasady powszechności opodatkowania (określonej w art. 84 Konstytucji RP). Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Ustawodawca, konstruując przesłanki uprawniające do skorzystania z omawianego zwolnienia wskazał, iż wolne od podatku są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny. Tak więc w przypadku Wnioskodawczyni warunek ten nie został spełniony ponieważ nie otrzymała Ona od rodziców mieszkania, ale pieniądze na zakup tego mieszkania.

Stąd też w przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem przedmiotowe mieszkanie nie zostało nabyte przez Wnioskodawczynię w drodze darowizny.

Nie można również powiedzieć, że środki darowane Wnioskodawczyni przez rodziców są obciążone podatkiem po sprzedaży mieszkania, bowiem opodatkowaniu podlega w tym przypadku przychód uzyskany ze sprzedaży tego mieszkania, a nie kwoty wydatkowane na jego zakup.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.