Istota interpretacji:

Czy poniesione przez pracodawcę koszty szkolenia, przeprowadzonego przez zagraniczny podmiot gospodarczy nie wpisany do ewidencji placówek oświatowych i nieposiadający akredytacji kuratora oświaty w rozumieniu ustawy o systemie oświaty, stanowią dla pracownika przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą związaną z informatyką i budową maszyn. Zainteresowany zatrudnił na podstawie umowy o pracę na stanowisku mechanik-konstruktor absolwenta, który był kierowany na szkolenia do Belgii do firmy, która w ramach swojej działalności prowadzi także szkolenia w zakresie projektowania maszyn. Szkolenie zakończyło się 2 kwietnia 2010 r. wystawianiem przez firmę szkoleniową zaświadczenia. Pracodawca w umowach o podniesienie kwalifikacji zawodowych zawartej z pracownikiem zobowiązał się do zapewnienia zakwaterowania, zwrotu kosztów przejazdu oraz wypłacenia (w zależności od umowy) od 12 do 46 euro za każdy dzień szkolenia tytułem zwrotu kosztów wyżywienia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym przypadku poniesione przez pracodawcę wszelkie koszty szkolenia, przeprowadzonego przez zagraniczny podmiot gospodarczy nie wpisany do ewidencji placówek oświatowych i nieposiadający akredytacji kuratora oświaty w rozumieniu ustawy o systemie oświaty, stanowią dla pracownika przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika. Pracodawca wysyłał pracownika w trybie skierowania na szkolenie. Podczas szkolenia pracownik nabył wiedzę w zakresie korzystania z konkretnych narzędzi służących do tworzenia programów informatycznych oraz został zapoznany ze swoistą techniką organizacji pracy na swoim stanowisku. Zdaniem pracodawcy szkolenie było niezbędne, aby pracownik mógł wykonywać powierzone mu zadania, gdyż stanowi praktyczne uzupełnienie zdobytej wiedzy na studiach i w efekcie przekłada się na jakość pracy pracownika. Należy uznać, iż umiejętności zdobyte na szkoleniu podniosły posiadane kwalifikacje zawodowe w wykonywaniu bieżącej pracy i są niezbędnym elementem zatrudnienia mającym związek z osiągnięciem przychodów przez pracodawcę. Tak więc, w opinii Wnioskodawcy, wartość świadczeń przyznanych pracownikowi w związku ze szkoleniem stanowi dla niego przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 16 lipca 2010 r., z uwagi na to, iż szkolenie zakończyło się 2 kwietnia 2010 r.), wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych.

Użyte w cytowanym wyżej przepisie sformułowanie "odrębne przepisy" obejmuje cały szereg aktów prawnych, z których wynika prawo pracownika do otrzymywania od pracodawcy świadczeń w związku z podnoszeniem swych kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego. Do tego katalogu zaliczyć można m.in. rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. Nr 103, poz. 472 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216 ze zm.).

Powyższe rozporządzenia nie definiują pojęcia "form pozaszkolnych". Definicji tego pojęcia nie zawiera również ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy jednak pamiętać, że jeżeli sam prawodawca nie określa definicji w danej gałęzi prawa, to zakładając racjonalność prawodawcy należy uznać, że sformułowanie takiej definicji nie było konieczne. Skoro powołane regulacje nie są miarodajne dla ustalenia zakresu pojęciowego terminu "formy pozaszkolne" to w rezultacie powyższego dla rozumienia sensu tego pojęcia koniecznym się staje odwołanie do reguł wykładni językowej. Kierując się nimi można zaś stwierdzić, że w języku potocznym "pozaszkolny" oznacza "będący, odbywający się poza szkołą, poza nauką szkolną, nie związany ze szkołą". (Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2005). W konsekwencji za formy pozaszkolne należy uznać formy inne niż formy szkolne.

Przyjmując powyższy pogląd należy stwierdzić, iż bez względu na to czy organizator kursu, z którego korzystają pracownicy Wnioskodawcy jest organizatorem kształcenia, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r., czy też nie, kurs ten ma charakter pozaszkolny. W tej sytuacji zastosowanie znajduje § 9 przywołanego wyżej rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r., zgodnie z którym, pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych na podstawie skierowania zakładu pracy przysługuje, o ile umowa zawarta między nim i zakładem pracy nie stanowi inaczej:

1. zwrot kosztów uczestnictwa, w tym zakwaterowania, wyżywienia i przejazdu,
2. urlop szkoleniowy na udział w obowiązkowych zajęciach oraz zwolnienie z części dnia pracy (…).

Kwestię akredytacji regulują natomiast przepisy ustawy o systemie oświaty. Akredytacja to urzędowe potwierdzenie należytego poziomu kształcenia. Stanowi ona zatem jedynie swoisty certyfikat poziomu kształcenia prowadzonego w danej placówce, w zakresie systemu oświaty. Pamiętać należy, iż istnieje cała rzesza organizatorów szkoleń prowadzących swoją działalność w oparciu o inne, niż system oświaty regulacje oraz oferujących dokształcanie w zakresie wykraczającym poza system oświaty. Podmioty te nie mają obowiązku uzyskiwania akredytacji i nie wszystkie mogą się o akredytację ubiegać.

Biorąc pod uwagę brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, iż przepis ten nie uzależnia stosowania określonego w nim zwolnienia podatkowego od posiadania akredytacji przez organizatora szkoleń. Stąd też, posiadanie bądź nie akredytacji przez organizatora szkolenia, należy uznać za pozostające bez wpływu na prawo do korzystania ze zwolnienia od podatku świadczeń przyznanych pracownikowi na podstawie odrębnych przepisów w związku z jego dokształcaniem.

W świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego i prawnego należy więc uznać, że poniesione przez Wnioskodawcę wszelkie koszty szkolenia, przeprowadzonego przez zagraniczny podmiot gospodarczy nie wpisany do ewidencji placówek oświatowych i nieposiadający akredytacji kuratora oświaty w rozumieniu ustawy o systemie oświaty, stanowią dla pracownika przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.