Istota interpretacji:

Czy przy obliczaniu wysokości przychodu zwolnionego odpowiadającego 30% diety można uwzględnić dni nieusprawiedliwionej nieobecności jak i dni ustawowo wolne od pracy będące dniami, za które pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia, jeżeli pracownik spędza je w kraju zamieszkania (Polska)?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2009 r. (data wpływu 11 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego -jest nieprawidłowe.

W dniu 11 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Firma oddelegowuje pracowników do pracy w Niemczech na okres kilku miesięcy na podstawie umowy o pracę. W okresie oddelegowania mają miejsce następujące sytuacje:

• nieusprawiedliwiona nieobecność spędzona w kraju zamieszkania;
• nieusprawiedliwiona nieobecność spędzona w kraju oddelegowania;
• święta i dni ustawowo wolne od pracy (soboty, niedziele) spędzone na terenie Niemiec;
• zjazdy na weekendy i święta do Polski.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy obliczaniu wysokości przychodu zwolnionego odpowiadającego 30% diety można uwzględnić dni nieusprawiedliwionej nieobecności jak i dni ustawowo wolne od pracy będące dniami, za które pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia, jeżeli pracownik spędza je w kraju zamieszkania (Polska)...

Zdaniem Wnioskodawcy pracownik zachowuje prawo do zwolnienia od podatku dochodowego w wysokości 30% diety za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy jak i za każdy ustawowo dzień wolny od pracy (weekendy i święta). Powyższe zwolnienie przysługuje bez względu na to, gdzie pracownik w tym czasie przebywa (Polska czy Niemcy), gdyż żaden z tych dni nie przerywa stosunku pracy z tytułu oddelegowania. Nie ma również znaczenia fakt, że za dni, o których mowa wyżej pracownik nie uzyskuje wynagrodzenia ze stosunku pracy z tytułu oddelegowania, ponieważ art. 21 ust. 1 pkt 20 pdof nie zawiera takiego warunku. Ponadto Wnioskodawca uważa, że dni o których mowa powyżej, za które pracownik nie otrzymuje wynagrodzenia i które nie przerywają stosunku pracy z jednej strony nie mogą dawać prawa do zastosowania zwolnienia, a z drugiej strony go odbierać tylko ze względu na miejsce pobytu pracownika. W obu przypadkach bez względu na miejsce pobytu nie zmienia się znaczenie tych dni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z art. 21 ust. 1 pkt 20 ww. ustawy o podatku dochodowym wynika, że wolna od podatku dochodowego jest część przychodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody ze stosunku pracy, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku pracy, w kwocie odpowiadającej 30% diety, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 15.

W myśl art. 21 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie o którym mowa w ust. 1 pkt 20, nie ma zastosowania do wynagrodzenia:

1. pracownika odbywającego podróż służbową poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
2. pracownika w związku z jego pobytem poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także w związku z pełnieniem funkcji obserwatora w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych, o ile otrzymuje świadczenia zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 83,
3. uzyskiwanego przez członka służby zagranicznej.

Skorzystanie ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie powyżej powołanego przepisu możliwe jest zatem, jeżeli podatnik spełnienia następujące warunki:

• ma on w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1,
• w danym roku podatkowym uzyskiwał dochody ze stosunku pracy, będąc czasowo oddelegowanym za granicę,
• nie jest osobą, do której odnoszą się przepisy art. 21 ust. 15 ustawy.

Jak stanowi powołany uprzednio przepis art. 21 ust. 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę przychodu zwolnionego oblicza się uwzględniając każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku pracy. Tak więc, przy obliczaniu wysokości przychodu zwolnionego można uwzględniać także dni wolne od pracy, w których podatnik uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w związku z oddelegowaniem za granicę.

W przedstawionym stanie faktycznym oddelegowani pracownicy nie otrzymują wynagrodzenia za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy jak i za każdy ustawowo dzień wolny od pracy (weekendy i święta). Za te dni nie otrzymują zatem przychodów ze stosunku pracy z tytułu oddelegowania. Tym samym do ww. dni nie ma zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w przypadku polskich rezydentów oddelegowanych do pracy za granicą, którzy nie uzyskują przychodów ze stosunku pracy za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy jak i za każdy ustawowo dzień wolny od pracy (weekendy i święta), brak możliwości stosowania omawianego zwolnienia przedmiotowego wynika z nieuzyskiwania przez nich za te dni przychodów ze stosunku pracy.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, że niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.