Istota interpretacji:

Czy kwota dofinansowania wyjazdu na wycieczkę dziecka jednego z pracowników podlega naliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych?

Z uwagi na braki formalne pismem z dnia 27.10.2009 r. Nr IPPB4/415-651/09-3/JK tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przedstawienie dokumentu (odpowiednio wypis z KRS lub kopii urzędowo poświadczonego odpisu, pełnomocnictwa lub innego dokumentu), z którego wynika sposób reprezentacji Muzeum w zakresie oświadczeń woli i podpisywania dokumentów, tj. stosowne umocowanie dla osoby, która przedmiotowy wniosek podpisała.

Pismem z dnia 02.11.2009 r. (data wpływu 03.11.2009 r.) Wnioskodawca uzupełnił przedmiotowy wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Pracownicy Muzeum w miesiącu październiku bieżącego roku wyjeżdżają na wycieczkę. Wycieczka dofinansowana jest z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w zależności od indywidualnych dochodów pracownika. Organizatorem wycieczki jest biuro turystyczne. Na wycieczkę jedzie również dziecko (niepełnoletnie) jednego z pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy kwota dofinansowania wyjazdu na wycieczkę dziecka jednego z pracowników podlega naliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy

Z zapisu art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż zwolnione od opłaty podatku dochodowego są dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów (…) dzieci i młodzieży do lat 18 z Funduszu Socjalnego (Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych). Z zapisu powyższego przepisu wynika, że istnieją przesłanki o nienaliczalności podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku dziecka jednego z pracowników Wnioskodawcy ponieważ:

1. dziecko nie ukończyło 18 lat,
2. wycieczka częściowo dofinansowana jest z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych,
3. ostatecznym organizatorem wycieczki jest biuro turystyczne prowadzące w tym zakresie działalność.
   
   

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 78 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dopłaty do: wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo – sanatoryjnych, rehabilitacyjno – szkoleniowych i leczniczo – opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu dzieci i młodzieży do lat 18:

1. z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra – niezależnie od ich wysokości,
2. z innych źródeł – do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.
   
   

Z wyżej przytoczonego przepisu wynika, że dopłaty do wypoczynku podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

• wypoczynek jest zorganizowany,

• organizatorem wypoczynku jest podmiot prowadzący działalność w tym zakresie,

• wypoczynek ma formę: wczasów, kolonii, obozu lub zimowiska w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo – sanatoryjnych, rehabilitacyjno – szkoleniowych, leczniczo – opiekuńczych,

• dopłata dotyczy dzieci i młodzieży uczestniczącej w wypoczynku, które nie ukończyły 18-tego roku życia.
  
  

Dopłaty do wypoczynku, które spełniają łącznie ww. warunki i są finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych podlegają w całości zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym, natomiast w przypadku sfinansowania z innych źródeł zwolnienie przysługuje do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł.

Za definicję powyższych form wypoczynku zgodnie z Uniwersalnym Słownikiem Języka Polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN S.A 2004 r. należy rozumieć:

• wczasy, czyli wypoczynek poza miejscem zamieszkania, którego organizatorzy za opłatą zapewniają noclegi, całodzienne wyżywienie, a niekiedy także rozrywki sportowe i kulturalne,

• kolonie, czyli zorganizowany pobyt dzieci i młodzieży poza miejscem zamieszkania, dla wypoczynku w czasie wakacji,

• obóz, czyli zorganizowany wypoczynek grupy ludzi, często połączonego z uprawianiem sportu , doskonaleniem zawodowym, nauką języków obcych,

• zimowisko, czyli zorganizowany w celach wypoczynkowych pobyt młodzieży poza miastem w czasie ferii zimowych.
  
  

Do wymienionych form wypoczynku nie kwalifikuje się wycieczka.

Celem wypoczynku jest bowiem regeneracja sił i pozbycie się zmęczenia, natomiast celem wycieczki jest zapewnienie rozrywki uczestnikom. Ponadto forma wycieczki nie odpowiada żadnej z form wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż pracownicy Muzeum w miesiącu październiku bieżącego roku wyjeżdżają na wycieczkę. Wycieczka dofinansowana jest z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w zależności od indywidualnych dochodów pracownika. Organizatorem wycieczki jest biuro turystyczne. Na wycieczkę jedzie również dziecko (niepełnoletnie) jednego z pracownika.

Reasumując należy stwierdzić, iż kwota dofinansowania wyjazdu na wycieczkę dziecka jednego z pracowników nie korzysta ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 78 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.