Istota interpretacji:

Czy zwrot kosztów przejazdów pracownika do miejsca wykonywania pracy, jak również zapewnienie pracownikowi noclegów stanowi dla niego przychód podlegający opodatkowaniu?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione m.in. następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – Teatr ma zamiar zatrudnić pracownika, którego miejsce zamieszkania jest poza siedzibą teatru. Pracownik będzie miał zadaniowy czas pracy i będzie zobowiązany do wykonywania pracy w miejscu zatrudnienia przez trzy dni w tygodniu, a w pozostałe dni w miejscu zamieszkania. Wnioskodawca zamierza w umowie zaznaczyć, iż zapewni pracownikowi noclegi w dni pobytu w pracy oraz zwrot kosztów podróży.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy zwrot kosztów przejazdów pracownika do miejsca wykonywania pracy, jak również zapewnienie pracownikowi noclegów stanowi dla niego przychód podlegający opodatkowaniu...

Zdaniem wnioskodawcy zapewnienie pracownikowi zwrotu kosztów podróży do miejsca pracy, jak również zapewnienie noclegu stanowi przychód podlegający opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych sfinansowania pracownikowi kosztów noclegu i przejazdów do miejsca wykonywania pracy. Przy czym wyjaśnia się, że wniosek w pozostałej części, dotyczącej skutków podatkowych sfinansowania kosztów przejazdów i noclegów osobom zatrudnionym na podstawie umów cywilnoprawnych oraz w zakresie skutków podatkowych sfinansowania kosztów przejazdów i noclegów zaproszonym gościom, rozstrzygnięto odrębnymi interpretacjami.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy, zostały określone źródła przychodów. Wymienia się w nich między innymi: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.

Przepis art. 12 ust. 1 tej ustawy stanowi, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot "w szczególności" oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Otrzymanie oznacza przysporzenie w majątku w postaci czegoś, za co pracownik nie zapłacił. Jeżeli nie odmówił przyjęcia takiego świadczenia, to znaczy że je przyjął a tym samym doszło po jego stronie do przysporzenia.

Jak wynika z postanowień art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 – 15, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca ma zamiar zatrudnić pracownika, którego miejsce zamieszkania jest poza siedzibą teatru. Wnioskodawca zamierza w umowie zaznaczyć, iż zapewni pracownikowi noclegi w dni pobytu w pracy oraz zwrot kosztów podróży.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji "podróży służbowej", pojęcie to zostało zdefiniowane w art. 775 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974r. - Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.). Zgodnie z tą regulacją pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy, przysługuje zwrot kosztów związanych z podróżą służbową.

Mając na uwadze powyższe należy wyjaśnić, że pod pojęciem podróży służbowej rozumie się podróż w celu wykonania na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy. Zadanie to należy rozumieć jako zdarzenie incydentalne w stosunku do pracy umówionej i wykonywanej w sposób stały w ramach stosunku pracy.

Bezsprzecznie zatem w opisanym zdarzeniu przyszłym podróż pracownika (tj. przejazd z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania pracy i z powrotem) nie stanowi podróży służbowej.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 112 ww. ustawy wolny od podatku dochodowego jest zwrot kosztów dojazdu pracownika do zakładu pracy, jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy wynika wprost z przepisów innych ustaw.

A zatem należy zaznaczyć, że przedmiotowym zwolnieniem są objęte tylko te świadczenia, które wynikają z przepisów odrębnych ustaw nakazujących pracodawcy zwracanie tego rodzaju wydatków. Zwolnienie to dotyczy m. in. sędziów, prokuratorów, policjantów. Z przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przyszłego nie wynika jednak, aby podstawą wypłaty zwrotu kosztów były regulacje zawarte w innych ustawach.

Ponadto ustawodawca określił w art. 22 ust. 2 ww. ustawy kwotę przysługujących pracownikowi kosztów uzyskania przychodu ze stosunku pracy zawierające równocześnie w art. 22 ust. 11 ww. ustawy uregulowanie, iż jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2, są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.

W myśl natomiast art. 22 ust. 13 ww. ustawy przepisów ust. 2 pkt 3 i 4 oraz ust. 11 nie stosuje się w przypadku, gdy pracownik otrzymuje zwrot kosztów dojazdu do zakładu pracy, z wyjątkiem, gdy zwrócone koszty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu.

Zatem zasadą jest, iż koszty dojazdu do pracy ponosi pracownik. W szczególnych przypadkach może być to koszt faktycznie poniesiony - udokumentowany imiennymi biletami okresowymi. Ponadto w przypadkach przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 112 ww. ustawy zwrot kosztów dojazdu do pracy wolny jest od podatku dochodowego.

Reasumując należy stwierdzić, iż dokonywanie przez wnioskodawcę na rzecz pracowników zwrotu kosztów przejazdów i noclegów stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.