Istota interpretacji:

W jakiej wysokości należy obliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z wypłatą zapomogi losowej – 2.500 zł oraz "wczasów pod gruszą" – 380 zł z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w 2009r.?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca wypłaci w 2009 roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych pracownikowi zapomogę losową w kwocie 2.500 zł (brutto) oraz "wczasy pod gruszą" w kwocie 380 zł (brutto). Łącznie pracownik otrzyma w 2009r. z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych – 2.880 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jakiej wysokości należy obliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z wypłatą zapomogi losowej – 2.500 zł oraz "wczasów pod gruszą" – 380 zł z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w 2009r....

Zdaniem wnioskodawcy, kwota wolna od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynosi 2.280 zł. Opodatkować należy kwotę 220 zł (tj. 2.500 – 2.280) oraz całą kwotę z tytułu wypłaconych "wczasów pod gruszą", tj. 380 zł. Podatek łącznie wyniesie 108 zł.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z ogólną zasadą opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 26 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł, z zastrzeżeniem pkt 40 i 79.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 67 powołanej wyżej ustawy - w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 17 lipca 2009r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 125, poz. 1037) - wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Przepis ten ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2009r.

W związku z powyższym, od 1 stycznia 2009r. zwolnieniem zawartym w ww. art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy, objęte są również otrzymane przez pracownika z związku z finansowaniem działalności socjalnej, świadczenia pieniężne z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

Zauważyć należy, iż znowelizowany przepis wskazuje, że zwolnione są świadczenia łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł – a takie brzmienie nakazuje płatnikowi sumować wszystkie wypłacane pracownikowi od początku roku świadczenia i jeśli suma ta przekroczyła 380 zł, to od kolejnych wypłacanych świadczeń powinien pobrać zaliczkę na podatek.

Jak wynika z wniosku, wnioskodawca wypłaci w 2009 roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych pracownikowi zapomogę losową w kwocie 2.500 zł oraz "wczasy pod gruszą" w kwocie 380 zł.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994r. o Zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm.), działalnością socjalną są usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, w przedszkolach oraz innych formach wychowywania przedszkolnego, udzielania pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Zatem, zapomoga z tytułu zdarzenia losowego jako finansowa pomoc materialna jest świadczeniem pieniężnym otrzymanym w związku z finansowaniem działalności socjalnej.

Zastosowanie do zapomogi z tytułu zdarzenia losowego zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wyklucza możliwości zastosowania do innego świadczenia zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 67 (pod warunkiem spełnienia wszystkich przesłanek zawartych w tym przepisie).

Na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy zwolnione z opodatkowania będą zatem finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych "wczasy pod gruszą", o ile oczywiście zostaną spełnione wszystkie warunki określone tymże przepisem, konieczne do zastosowania zwolnienia, w tym m. in. zaliczenia finansowania "wczasów pod gruszą" do działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Trzeba bowiem podkreślić, iż fakt, że ustawodawca wprowadził w treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie z opodatkowania świadczeń pieniężnych nie przekreśla możliwości zastosowania zwolnienia funkcjonującego już w przeszłości i nadal obowiązującego.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy zatem stwierdzić, iż z tytułu wypłaconych pracownikowi świadczeń pieniężnych finansowanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wnioskodawca winien pobrać zaliczkę od kwoty 220 zł, przy założeniu, że zostały spełnione warunki wymienione w obu cyt. powyżej przepisach.

Wobec powyższego, stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.