Istota interpretacji:

Możliwość zwolnienia od podatku dochodowego odszkodowania otrzymanego w związku z wypowiedzeniem udziału w spółce cywilnej bez zachowania okresu wypowiedzenia.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Do 2008 roku Wnioskodawca był wspólnikiem w spółce cywilnej. Jednak ze względu na konflikt z pozostałymi udziałowcami w spółce nie mógł w niej kontynuować działalności. W wyniku tego podjął działania w celu wyjścia ze spółki i dokonania rozliczeń finansowych z tym związanych. Niestety, nie mógł dojść do porozumienia z pozostałymi wspólnikami tejże spółki cywilnej i zmuszony był założyć na tę okoliczność sprawę sądową.

Dopiero wtedy uzyskał oczekiwany efekt w postaci zawartej w dniu 16 kwietnia 2009 r. ugody sądowej.

W wyniku tej ugody Wnioskodawcy należna jest kwota:

• 45.712,30 zł, stanowiąca zwrot nominalnej wartości wkładu do spółki po odliczeniu wcześniej uiszczonej z tego tytułu kwoty 10.000,00 zł.
• 201.338,89 zł, stanowiąca zwrot dochodu przypadającego na Wnioskodawcę z tytułu uczestnictwa w spółce,
• 317.358,81 zł, stanowiąca odszkodowanie z tytułu wypowiedzenia udziału w spółce cywilnej, bez zachowania okresu wypowiedzenia.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy kwota 317.358,81 zł, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też jest zwolniona z tego podatku, w myśl art. 21 ust. 1 ww. ustawy...

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota 317.358,81 zł, stanowiąca odszkodowanie na podstawie ugody sądowej, z tytułu wypowiedzenia udziału w spółce cywilnej bez zachowania okresu wypowiedzenia jest wolna od podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, gdyż nie spełnia warunków wyłączenia. Wnioskodawca podkreśla, że odszkodowanie dotyczy wypowiedzenia udziałów, bez zachowania okresu wypowiedzenia.

Natomiast wyłączenia, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy dotyczą odszkodowań lub zadośćuczynień:

• otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą – przypadek ten nie ma miejsca, gdyż otrzymane odszkodowanie lub zadośćuczynienie w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w formie spółki cywilnej, musiałoby dotyczyć wszystkich wspólników, a taką formę działalności gospodarczej prowadził wraz z pozostałymi wspólnikami,
• dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono – także nie ma zastosowania, gdyż musiałby zaistnieć sam fakt powstania szkody (niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania), czyli uszczerbku na jego majątku, jako następstwa zdarzenia, działania, mającego związek przyczynowo-skutkowy (art. 471 Kodeksu Cywilnego).
  
  

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1. określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2. odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3. odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4. odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5. odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6. odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7. odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
   
   

Z kolei na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b cytowanej ustawy, wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień :

1. otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
2. dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
   
   

Powołane wyżej przepisy wskazują jednoznacznie, iż nie wszystkie odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane przez osoby fizyczne wolne są od podatku dochodowego. Ze zwolnienia korzystają bowiem jedynie te odszkodowania, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów rangi ustawy lub aktów wykonawczych wydanych na ich podstawie bądź też wyroków czy ugód sądowych, z wyjątkiem wyłączonych ze zwolnienia wolą ustawodawcy. Zakres wynikający z bezpośredniego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 3b lit. a) ww. ustawy wyłącza ze zwolnienia odszkodowania otrzymane w związku z prowadzoną działalności gospodarczą.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Wnioskodawca otrzyma odszkodowanie na podstawie ugody sądowej z tytułu wypowiedzenia udziału w spółce cywilnej bez zachowania okresu wypowiedzenia. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy uznać, iż prawo do odszkodowania z tytułu wypowiedzenia udziału w spółce cywilnej bez zachowania okresu wypowiedzenia Wnioskodawca nabył w związku z prowadzoną przez niego, w formie spółki cywilnej, działalnością gospodarczą. Innymi słowy, na gruncie niniejszej sprawy, gdyby Wnioskodawca nie prowadził w formie Spółki cywilnej pozarolniczej działalności gospodarczej, bez wątpienia nie otrzymałby wskazanego we wniosku odszkodowania.

W konsekwencji otrzymane odszkodowanie nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3b cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż przepis ten wyłącza możliwość zwolnienia z opodatkowania odszkodowań otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle powyższego przedstawione we wniosku stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wskazać również należy, iż w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym powstają jeszcze inne niż określone przez Wnioskodawcę skutki podatkowe. Skutki te nie były jednak przedmiotem przedstawionego we wniosku ORD-IN stanowiska Wnioskodawcy, a w konsekwencji ich ocena nie może być przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.