Istota interpretacji:

1) Czy dotacja podlega opodatkowaniu i stanowi przychód w firmie Wnioskodawcy? 2) Czy ewentualne zakupy środków trwałych z otrzymanej dotacji, amortyzowane jednorazowo (w 100%) w koszty, (zaliczane do grupy 3-8 KST) do kwoty 50.000 euro rocznie, łączą się z limitem 200.000 euro, obowiązującym od 01.01.2007 r. – na trzy kolejne lata tj. do 2009 roku w ramach pomocy "de minimis"?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacji podatkowej, w związku z czym pismem z dnia 30 lipca 2009 r., znak ILPB1/415-768/09-2/IM, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono oraz wniosek uzupełniono w dniu 3 sierpnia 2009 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Firma Wnioskodawcy zajmuje się skupem złomu i demontażem pojazdów wycofanych z eksploatacji. W dniu 24 czerwca 2009 r. zawarto umowę dotacji z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na dofinansowanie dopłat. Przyznano Wnioskodawcy dotację, która ma charakter pomocy "de minimis".

Podstawy prawne dotacji:

• ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150),
• rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie wpływów z opłat za recykling pojazdów (Dz. U. Nr 147, poz. 932),
• pomoc "de minimis" – rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy "de miminis" (Dz. Urz. UEL 379 z dnia 28 grudnia 2006 r., s. 5).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zwolnień przedmiotowych.

Czy dotacja podlega opodatkowaniu i stanowi przychód w firmie Wnioskodawcy...

Zdaniem Wnioskodawcy, dotacja otrzymana na dofinansowanie demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji nie podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 21 ust. 1, poz. 128 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również: dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Przesłanką warunkującą zwolnienie jest zatem pochodzenie dotacji z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Dopłaty do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji udzielane w formie dotacji z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej nie pochodzą jednak ani z budżetu państwa ani z budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

Stosownie do treści art. 400 ust. 2 powołanej ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 ze zm.). Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej jest państwowym funduszem celowym. Z kolei w myśl art. 29 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 249, poz. 2104 ze zm.), funduszem celowym jest fundusz powołany ustawowo, którego przychody pochodzą ze środków publicznych, a wydatki są przeznaczone na realizację wyodrębnionych zadań. Ustawa budżetowa może określać inne, niż ustawa tworząca fundusz, przeznaczenie środków funduszu celowego, o ile nie otrzymuje on dotacji z budżetu państwa.

Z opisanych we wniosku informacji wynika, iż dotacja została udzielona Wnioskodawcy ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, który jest państwowym funduszem celowym w rozumieniu art. 29 ustawy finansach publicznych.

W związku z tym dopłaty do demontażu, o których mowa we wniosku nie stanowią dotacji otrzymanych z budżetu państwa, co jest warunkiem koniecznym do zwolnienia ich z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie powołanego uprzednio art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę, dotacja otrzymana przez Wnioskodawcę nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania i stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że wniosek:

• w zakresie zaistniałego stanu faktycznego został rozstrzygnięty odrębną interpretacją z dnia 01 października 2009 nr ILPB1/415-768/09-4/IM,
• w zakresie zasad rozliczania i udzielania pomocy de minimis został rozstrzygnięty postanowieniem z dnia 01 października 2009 r. nr ILPB1/415-768/09-6/IM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje