Istota interpretacji:

Czy, w wypadku, gdy w wyniku postępowania pojednawczego zawarta zostanie ugoda sądowa – na podstawie której przeciwnik zobowiąże się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy odszkodowania z tytułu naprawienia szkody, na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych – przychód ten korzysta ze zwolnienia przedmiotowego od podatku dochodowego, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g) ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wskazuje, iż do sądu właściwego dla przeciwnika wniesiony został przez Niego wniosek o zawezwanie do próby ugodowej, na podstawie art. 184 i nast. Kodeksu postępowania cywilnego. Dotyczy on zapłaty odszkodowania z tytułu naruszenia praw autorskich na szkodę Zainteresowanego. Podstawą prawną dochodzonego roszczenia jest art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Roszczenie o naprawienie wyrządzonej szkody dochodzone jest przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zasadę ustalenia odszkodowania normuje przywołany powyżej przepis ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który stanowi, iż w przypadku zawinionego naruszenia praw autorskich, uprawniony – którego autorskie prawa majątkowe zostały naruszone cudzym działaniem – ma prawo żądać naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenie przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy, w wypadku, gdy w wyniku postępowania pojednawczego zawarta zostanie ugoda sądowa – na podstawie której przeciwnik zobowiąże się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy odszkodowania z tytułu naprawienia szkody, na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych – przychód ten korzysta ze zwolnienia przedmiotowego od podatku dochodowego, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g) ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód, o którym mowa wyżej korzysta ze zwolnienia przedmiotowego od podatku dochodowego, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z dyspozycją ww. przepisu, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wydanych na podstawie tych ustaw. W opinii Zainteresowanego – w niniejszej sprawie – sposób ustalenia odszkodowań wynika wprost z przepisu art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a zatem z przepisu odrębnej ustawy. Ponadto, wyszczególnione w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłączenia nie obejmują w ogólności roszczeń dochodzonych w związku z działalnością gospodarczą. Zainteresowany wyraża pogląd, iż jedynie lit. e) stanowi, iż wyłączone są odszkodowania związane ze szkodą dotyczącą składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, który jednak nie ma zastosowania w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, iż szkoda nie dotyczy składników majątku Wnioskodawcy. Wynika zaś z naruszenia przez osobę trzecią praw autorskich na szkodę podatnika. Zainteresowany wskazuje, iż zgodnie z przepisem zawartym w art. 21 ust.1 pkt 3 lit. g) wyłączone ze zwolnienia przedmiotowego od podatku dochodowego od osób fizycznych są również odszkodowania wynikające z zawartych umów lub ugod innych niż ugody sądowe. A zatem, zdaniem Wnioskodawcy, rozumując a contrario, przychód wynikający z odszkodowania uzyskanego na podstawie zawartej ugody sądowej korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednakże, zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 3 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem:

1. określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2. odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3. odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4. odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5. odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6. odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7. odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Należy jednak zaznaczyć, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 objęte są tylko odszkodowania, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Oznacza to, że zwolnienie nie obejmuje wszystkich odszkodowań, a tylko te, których wysokość lub zasady ustalania zostały określone wprost w stosownych przepisach prawa.

W myśl art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy z dnia z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631 ze zm.) uprawniony, którego autorskie prawa majątkowe zostały naruszone, może żądać od osoby, która naruszyła te prawa naprawienia wyrządzonej szkody poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej dwukrotności, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione - trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu

Reasumując, należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy w wyniku postępowania pojednawczego zawarta zostanie ugoda sądowa, na podstawie której pozwany zobowiąże się do zapłaty na rzecz Zainteresowanego odszkodowania z tytułu naprawy szkody, na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. b) ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – otrzymany przychód korzystać będzie ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.