Istota interpretacji:

1. Czy prawidłowo Wnioskodawca wypłacane kierowcom diety i ryczałty za noclegi zalicza do kosztów uzyskania przychodów? 2. Czy diety i ryczałty za noclegi wypłacane kierowcom są w tym wypadku zwolnione z podatku dochodowego?

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 14f § 1 i 14f § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 24 lipca 2009 r. znak ILPB1/415-760/09-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 28 lipca 2009 r., a w dniach 4 i 6 sierpnia 2009 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 4 sierpnia 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego towarów. Usługi transportowe wykonuje na terenie Polski i krajów UE.

Na podstawie umowy o pracę Wnioskodawca zatrudnia kierowców. W umowach tych, zgodnie z art. 29 § 1 Kodeksu pracy, Wnioskodawca wskazał miejsce wykonywania pracy z siedzibą swojej firmy. Umowy o pracę kierowców zawierają klauzulę o treści: "przysługujące pracownikowi diety i inne należności wypłacane będą na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej sferze budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1990) i poza obszarami kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Do tej pory Wnioskodawca traktuje każdy wyjazd kierowcy poza teren powiatu jako podróż służbową i zgodnie z postanowieniami umowy o pracę wypłaca kierowcom diety i ryczałty za noclegi, jeśli spełniają przesłanki wynikające z umowy o pracę, tj. przewożą towary poza teren powiatu i ich czas przebywania poza terenem powiatu kwalifikuje się do naliczenia diety bądź ryczałtu za nocleg.

Wypłacone diety i ryczałty za noclegi Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów. Po stronie pracowników nie są ustalane przychody do opodatkowania podatkiem dochodowym, gdyż zgodnie z art. 775§ 1 ustawy Kodeks pracy pracownikowi, jeśli wykonuje zadania służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową, a w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 16 lit a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są one wolne od podatku dochodowego. Wnioskodawca podał, że również art. 23 ustawy o podatku dochodowym nie wskazuje aby wypłacone diety i ryczałty z podróży służbowej były wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

Czy Wnioskodawca prawidłowo wypłacane kierowcom diety i ryczałty na noclegi zalicza do kosztów uzyskania przychodów...

Zdaniem Wnioskodawcy, ma On prawo zaliczać w koszty uzyskania przychodów wypłacone pracownikom z tytułu wyjazdów służbowych należności, gdyż art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje aby wypłacone kwoty z tytułu podróży służbowych były wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

Diety i inne należności za czas podróży służbowej wypłacone pracownikom do wysokości określonej w odrębnych przepisach, nie zostały wymienione w art. 23 ustawy.

Przepisy prawa podatkowego – pomimo, iż ww. przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost odwołuje się do tego pojęcia, nie zawierają definicji podróży służbowej. Dlatego w kwestii tej należy posłużyć się definicją zawartą w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.). W art. 775§ 1 Kodeksu pracy ustawodawca określił, iż pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy przysługuje zwrot kosztów związanych z podróżą służbową.

Zatem, przedsiębiorca ponosząc wydatki związane z wyjazdem służbowym pracowników może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszystkie faktycznie poniesione wydatki, jeżeli ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na osiągnięcie przychodu, o ile nie są one wyszczególnione jako nie stanowiące takich kosztów.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy – dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diet i ryczałty na noclegi wypłacanych kierowcom z tytułu odbywanych przez nich podróży służbowych - należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. zwolnienia przedmiotowego) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 28 września 2009 r. nr ILPB1/415-760/09-5/AG, natomiast w części dotyczącej wskazania czy prawidłowo każdy wyjazd kierowców poza obszar powiatu Wnioskodawca traktuje jako podróż służbową podanie rozstrzygnięto pismem z dnia 28 września 2009 r. nr ILPB1/415-760/09-4/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje