Istota interpretacji:

Czy wnioskodawczyni może zaliczyć w koszty uzyskania przychodów udokumentowane koszty remontu zalanego lokalu mieszkalnego, który wynajmuje przy jednoczesnym otrzymaniu z tego samego tytułu odszkodowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest właścicielką 3 lokali mieszkalnych i lokalu użytkowego w budynku z wyodrębnionymi lokalami – odrębne księgi wieczyste. Lokale te wynajmuje i płaci z tego tytułu podatek na zasadach ogólnych. Budynek i lokale mieszkalne wnioskodawczyni ubezpiecza w towarzystwie ubezpieczeniowym. Koszt ubezpieczenia odlicza od przychodu.

Z tytułu zalania jednego z lokali mieszkalnych wnioskodawczyni otrzymała odszkodowanie, które zgodnie z otrzymaną informacją należy potraktować jako przychód, a udokumentowane wydatki remontu jako koszty uzyskania przychodu.

Ponadto wnioskodawczyni zaznacza, że nie prowadzi działalności gospodarczej a jedynie wynajmuje lokale mieszkalne i użytkowy, który stanowi jej źródło przychodów stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymana kwota odszkodowania w każdym przypadku stanowi przychód, a udokumentowane koszty remontu stanowią koszty uzyskania przychodu, czy też wnioskodawczyni może przeprowadzić remont nie wliczając przychodu z tytułu odszkodowania i jednocześnie nie odliczając od przychodu kosztów przeprowadzonego remontu...

Zdaniem wnioskodawczyni, w przypadku potraktowania udokumentowanych kosztów remontu jako kosztów uzyskania przychodu, odszkodowanie wypłacone przez towarzystwo ubezpieczeniowe należy potraktować jako przychód.

W przypadku nie zaliczenia kosztów remontów do kosztów uzyskania przychodu, odszkodowanie nie stanowi przychodu.

W ocenie wnioskodawczyni otrzymane z towarzystwa ubezpieczeniowego odszkodowanie w myśl art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wolne od podatku, a zatem wydatków poniesionych na remont nie ujmuje się w kosztach.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy źródłami przychodów są najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Treść art. 11 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni na podstawie umowy najmu wynajmuje lokale mieszkalne oraz lokal użytkowy. Lokale te są objęte ubezpieczeniem majątkowym. Z uwagi na fakt zalania jednego z wynajmowanych lokali, wnioskodawczyni otrzymała odszkodowanie.

Na podstawie art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Przy ubezpieczeniu majątkowym świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku (art. 805 § 2 pkt 1 Kodeksu cywilnego).

Celem umowy ubezpieczenia jest więc udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Funkcja ochronna jest istotą każdej umowy ubezpieczenia.

Tak więc do powstania po stronie wnioskodawczyni przychodu konieczne jest zaistnienie przesłanki zawartej w art. 11 ww. ustawy, czyli otrzymanie sumy ubezpieczenia do jej dyspozycji.

W związku z powyższym, skoro wnioskodawczyni z uwagi na wystąpienie zdarzenia, z którym umowa ubezpieczenia wiąże określone skutki w postaci wypłaty odszkodowania - otrzymała określoną sumę pieniężną jako odszkodowanie, to niewątpliwie po jej stronie powstał przychód.

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

1. odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
2. dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15.
   
   

W świetle zaś przepisu art. 24 ust. 15 ustawy dochodem z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi, jest różnica między wypłaconą kwotą świadczenia, a sumą składek wpłaconych do zakładu ubezpieczeń, które zostały przekazane na fundusz kapitałowy.

Przepis art. 24 ust. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będzie miał jednak zastosowania w niniejszym przypadku, ponieważ wnioskodawczyni nie inwestowała składki ubezpieczeniowej, tylko zawarła z Towarzystwem Ubezpieczeniowym umowę mającą na celu ochronę mienia (wynajmowanych lokali) na wypadek powstania szkody w jej majątku w związku z powstaniem zdarzenia objętego tym ubezpieczeniem. Wobec wnioskodawczyni nie będzie miał zastosowania również pierwszy z wyjątków, ponieważ wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy stwierdzić, że wypłata odszkodowania majątkowego z uwagi na zalanie lokalu mieszkalnego objętego takim ubezpieczeniem, stanowi dla wnioskodawczyni przychód, który jednak podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto z treści wniosku wynika, że wnioskodawczyni w zalanym lokalu mieszkalnym, który wynajmuje dokonała remontu. W związku z czym twierdzi, że skoro otrzymane odszkodowanie nie stanowi przychodu, gdyż jest wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, to tym samym udokumentowanych wydatków poniesionych na remont przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Ze stanowiskiem tym nie sposób się jednak zgodzić.

W odniesieniu do przychodów z najmu zastosowanie znajdzie ogólna definicja kosztu podatkowego, zawarta w art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Użyty przez ustawodawcę zwrot "w celu osiągnięcia przychodów" oznacza, iż aby określony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, to pomiędzy tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego rodzaju, że poniesienie wydatku ma wpływ na osiągnięcie, zachowanie albo zabezpieczenia źródła przychodu.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki. Z oceny związku wydatku ze źródłem przychodów winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

• pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

• nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

• być właściwie udokumentowany.
  
  

A zatem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają powyższe warunki. Podkreślenia wymaga fakt, iż to na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Z wyżej powołanych przepisów wynika, że udokumentowane koszty remontu zalanego lokalu mieszkalnego mogą stanowić dla wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu wynajmowanego lokalu. Bowiem sam fakt poniesienia kosztów remontu zalanego mieszkania pod wynajem daje możliwość zaliczenia tego konkretnego wydatku przez wnioskodawczynię do kosztów uzyskania przychodu z tytułu umowy najmu lokalu mieszkalnego. Zauważyć należy, że jeśli remont ten miał na celu odtworzenie stanu pierwotnego lokalu sprzed zalania, tak aby móc go nadal wynajmować, to niewątpliwie koszt remontu pozostaje w związku przyczynowym z przychodem uzyskiwanym przez wnioskodawczynię z tytułu umowy najmu wyremontowanego lokalu mieszkalnego, gdyż remont ten był konieczny aby w dalszym ciągu wnioskodawczyni mogła wynajmować przedmiotowe mieszkanie.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne nie sposób zgodzić się z twierdzeniem wnioskodawczyni, iż wydatków poniesionych przez nią na remont wynajmowanego lokalu nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów z tytułu umowy najmu z uwagi na fakt, iż wypłacone odszkodowanie za jego zalanie podlega zwolnieniu z opodatkowania. Odnosząc się do powyższego zwrócić należy bowiem uwagę na fakt, iż wypłata przedmiotowego odszkodowania jak i możliwość zaliczenia danego wydatku w ciężar kosztów są zdarzeniami niezależnymi od siebie, co oznacza, że nie wpływają wzajemnie na swój byt. Źródłem wypłaty odszkodowania jest powstanie określonej szkody w majątku podatnika, natomiast źródłem wydatku, który może stanowić koszt uzyskania przychodu jest zdarzenie, które wywołuje konieczność poniesienia jakiegoś ciężaru w celu powstania lub zwiększenia przychodu. Tak więc nie można łącznie rozpatrywać tych dwóch zdarzeń, gdyż rolą odszkodowania w przedmiotowej sprawie było wynagrodzenie straty powstałej w majątku wnioskodawczyni, natomiast wydatki poniesione na remont zalanego lokalu mieszkalnego miały na celu przywrócenie stanu pierwotnego rzeczy (lokalu mieszkalnego), aby zabezpieczyć źródło przychodu. Myli się zatem wnioskodawczyni łącząc związkiem przyczynowym wypłatę odszkodowania i poniesienie kosztów remontu lokalu. Wypłata odszkodowania podlega zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, natomiast wydatki na remont prawidłowo łączyć należy nie z odszkodowaniem, ale ze źródłem przychodu jakim jest osiąganie dochodu z najmu.

W świetle powyższego stanowisko wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Reasumując, stwierdzić należy, iż kwota odszkodowania stanowi przychód podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a udokumentowane koszty remontu zalanego lokalu mogą stanowić koszt uzyskania przychodu wynajmowanego przez wnioskodawczynię lokalu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.