|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: budowa, budynek, darowizna, nieruchomości, sprzedaż | |
| Data: 2009-06-22 | |
![]() Istota interpretacji:Sprzedaż nieruchomości uzyskanej w wyniku umowy darowizny, następnie zabudowanej budynkiem jednorodzinnym, w którym w części nakładów budowlanych partycypowała żona wnioskodawcy?W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 28 maja 2009r. Znak: IBPB II/2/415-381/09/AK wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 01 czerwca 2009r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W wyniku darowizny, udokumentowanej umową darowizny sporządzoną w kancelarii notarialnej w dniu 21 lipca 2004r. wnioskodawca stał się właścicielem niezabudowanej działki. Następnie w dniu 17 czerwca 2005r. również na mocy umowy darowizny sporządzonej w kancelarii notarialnej wnioskodawca stał się właścicielem działki celem uregulowania drogi do wcześniej wymienionej nieruchomości. W 2005r. rozpoczął budowę domu jednorodzinnego, którą ukończył w 2007r. W roku 2006 zawarł związek małżeński. Obecnie, to jest w 2009r. wyżej wymieniona nieruchomość została przeznaczona do sprzedaży. Wartość sprzedaży nieruchomości wynosi 500 000 zł. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wnioskodawca będzie zobowiązany względem organu podatkowego do uiszczenia podatku dochodowego i jakiej wysokości, od sprzedaży nieruchomości uzyskanej w wyniku umowy darowizny, następnie zabudowanej budynkiem jednorodzinnym, w którym w części nakładów budowlanych partycypowała żona wnioskodawcy... Zdaniem wnioskodawcy jest on zwolniony od uiszczenia podatku od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r. a więc mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie, ponieważ nabycie nieruchomości nastąpiło w drodze darowizny odpowiednio w 2004 i 2005 roku. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Natomiast art. 48 Kodeksu cywilnego stanowi, że z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. W myśl art. 47 Kodeksu część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa nieruchomości z wyjątkami przewidzianymi w ustawie - nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Dlatego też, sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Jednocześnie regulacja zawarta w prawie cywilnym skutkuje, że datą nabycia nieruchomości jest data nabycia prawa własności gruntu bez względu na to czy na gruncie tym wybudowano budynek czy też nie i kiedy to nastąpiło. Odmienna sytuacja prawna występuje tylko w przypadku użytkowania wieczystego gruntu, kiedy na gruncie stanowiącym własność państwową lub gminną może być wzniesiony budynek stanowiący własność wieczystego użytkownika - art. 235 Kodeksu). Mając na uwadze powyższe przepisy Kodeksu cywilnego należy stwierdzić, iż w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz czyli nieruchomość. Datą nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest w takim wypadku data nabycia gruntu, a data wybudowania budynku pozostaje bez znaczenia. Skoro zatem, jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego wnioskodawca nabył w 2004r. grunt, na którym później wzniesiono budynek mieszkalny a w 2005r. nabył grunt celem uregulowania drogi do tej nieruchomości oznacza to, że nabycie nieruchomości, którą wnioskodawca zamierza sprzedać, miało miejsce w 2004r. i 2005r. Ponadto z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, aby małżonkowi zawierali jakiekolwiek umowy, na mocy których nieruchomości otrzymane przez męża w drodze darowizny weszły do majątku wspólnego małżonków. Zatem przedmiotowe działki, łącznie z budynkiem jednorodzinnym stanowią majątek odrębny wnioskodawcy. Dla przedmiotowej sprawy nie ma wpływu również fakt, że żona wnioskodawcy partycypowała w części nakładów budowlanych na budynek jednorodzinny, którego budowa została zakończona w 2007r. czyli po zawarci przez wnioskodawcę związku małżeńskiego. Biorąc bowiem pod uwagę konstrukcje ww. przepisów Kodeksu cywilnego stwierdzić należy, iż budynek trwale związany z nieruchomością stanowi jej część składową, co oznacza, że właścicielem zarówno gruntu jak i budynku wzniesionego na tym gruncie jest zawsze właściciel nieruchomości, na której budynek ten został wybudowany. W przedmiotowej sprawie żona wnioskodawcy ponosiła zatem wydatki na budowę budynku na cudzym gruncie natomiast własność budynku należała do właściciela gruntu czyli wnioskodawcy. Stosownie zatem do przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006r. wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a w całości, jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny. Przenosząc opisane powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż uzyskany przez wnioskodawcę przychód ze sprzedaży ww. nieruchomości gruntowej wraz z budynkiem, nabytych w drodze darowizny w 2004r. oraz w 2005r. jest wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006r. Stanowisko wnioskodawcy należało zatem uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). |
|
| 2009-06-22 |
