Istota interpretacji:

Czy otrzymane diety i ryczałt za noclegi będą dla pracownika przychodem do opodatkowania?

Z uwagi na braki formalne wniosku pismem z dnia 23 stycznia 2009r. znak: IBPB I/1/415-16/09/WRz i znak: IBPB II/1/415-10/09/MCZ wezwano wnioskodawczynię do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 05 lutego 2009r.(wpłata opłaty) oraz w dniu 11 lutego 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Firma wnioskodawczyni zatrudnia na podstawie umowy o pracę kierowców. W umowie o pracę, w pozycji "miejsce wykonywania pracy" zapisano adres siedziby firmy w miejscowości X. Kierowcy jeżdżą po towar do miejscowości Y (odległość ok. 420 km od miejscowości X), a także rozwożą go na stacje paliw głównie na terenie województwa małopolskiego. Zgodnie z interpretacją Państwowej Inspekcji Pracy, każdy wyjazd kierowcy poza miejsce wykonywania pracy oznaczone w umowie o pracę, jego podróż służbowa trwa ponad 8 godzin należy wypłacać diety i ewentualnie ryczałt za nocleg zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej o należnościach przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej na terenie kraju. Firma wnioskodawczyni zamierza wypłacać diety i ryczałty za nocleg w wysokości określonej w ww. Rozporządzeniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Czy otrzymane przez pracownika należności będą przychodem do opodatkowania...

Zdaniem wnioskodawczyni wypłacane pracownikowi ww. należności są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:

1. podróży służbowej pracownika,
2. podróży osoby niebędącej pracownikiem

• do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.
  
  

Na podstawie w/w przepisu przysługujące pracownikom z tytułu odbytych podróży służbowych, w terminie i w miejscu określonym przez pracodawcę, diety oraz zwrot kosztów za przejazdy, dojazdy, noclegi, a także inne wydatki określone przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Odrębnymi przepisami o których mowa powyżej są m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002r. Nr 236, poz. 1990 ze zm.) W świetle § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia dieta jest przeznaczona na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia w czasie podróży i wynosi 23 zł za dobę podróży.

Należność z tytułu diet w myśl § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży (wyjazdu) do powrotu (przyjazdu) po wykonaniu zadania, w następujący sposób:

1. Jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i wynosi:

1. od 8 do 12 godzin - przysługuje połowa diety,
2. ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości;

2. Jeżeli podróż trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę:

1. do 8 godzin - przysługuje połowa diety,
2. ponad 8 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości

3. Dieta nie przysługuje:

1. za czas delegowania do miejscowości pobytu stałego lub czasowego pracownika oraz w przypadkach, o których mowa w § 8;
2. jeżeli pracownikowi zapewniono bezpłatne całodzienne wyżywienie.
   
   

Stosownie do § 7 pkt 1 ww. rozporządzenia za nocleg w hotelu lub innym obiekcie świadczącym usługi hotelarskie pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem. Pracownikowi, któremu nie zapewniono bezpłatnego noclegu i który nie przedłożył rachunku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150% diety- § 7 pkt 2 ww. rozporządzenia. Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg trwał co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 21 i 7 - § 7 pkt 3 ww. rozporządzenia.

Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługuje za czas przejazdu, a także jeżeli pracodawca uzna, że pracownik ma możliwość codziennego powrotu do miejscowości stałego lub czasowego pobytu- § 7 pkt 4 ww. rozporządzenia .

Zatem diety i ryczałt za noclegi za czas podróży służbowej pracownika na obszarze kraju zwolnione są z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, o ile są przyznane zgodnie z cytowanym przepisem do wysokości określonej w tym przepisie.

Zwolnienie to przysługuje jednak pod warunkiem, że pracownik odbywa podróż służbową w rozumieniu art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. - Kodeks pracy (tj. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), tj. wykonuje na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy.

W świetle art. 29 ust. 1 Kodeksu pracy określenie w umowie o pracę m.in. miejsca wykonywania pracy, pozostaje w gestii stron stosunku pracy. Pod pojęciem miejsca pracy rozumie się zarówno stały punkt w znaczeniu geograficznym, jak i pewien oznaczony obszar, strefę określoną granicami jednostki administracyjnej podziału kraju w inny dostatecznie wyraźny sposób, w którym będzie świadczona praca. Miejsce pracy nie musi pokrywać się z siedzibą zakładu pracy, bowiem te pojęcia nie są tożsame. Decyzje o tym czy pracownik odbywa podróż służbową podejmuje pracodawca wysyłający pracownika poza miejsce określone jako miejsce pracy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że miejscem wykonywania pracy przez pracowników, których zatrudnia wnioskodawczyni jest siedziba firmy w miejscowości X. Kierowcy jeżdżą po towar do miejscowości Y odległej o ok. 420 km od miejsca wykonywania pracy, a następnie rozwożą go na stacje paliw na terenie województwa małopolskiego.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że jeżeli zostaną spełnione warunki wynikające z art. 775 § 1 Kodeksu pracy oraz z ww. rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, to diety i ryczałt za noclegi, które wypłaci pracodawca z tytułu odbywanych podróży służbowych będą korzystały ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu i wobec tego nie będą dla pracownika przychodem od opodatkowania.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawczyni uznaje się za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a,43-300 Bielsko-Biała.