Istota interpretacji:

Czy można uznać kwotę 160988,135 jako właściwą i rzeczywistą z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości uzyskaną od nabywcy, a tym samym właściwą do udokumentowania wydatków na cele mieszkaniowe na podstawie art. wymienionych w części D3 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z 26 lipca 1991 r. (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. W brzmieniu obowiązującym do dnia 01 stycznia 2007 r.)

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym pismem z dnia 11 maja 2009 r., znak ILPB2/415-219/09-2/AJ wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia tego wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowaną, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 11 maja 2009 r. Natomiast odpowiedź została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 18 maja 2009 r. (data wpływu 19 maja 2009 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 23 marca 2007r. na podstawie aktu notarialnego nastąpiło odpłatne zbycie 1/2 udziału w nieruchomości.

W związku z tym złożone zostało w urzędzie skarbowym w dniu 04 kwietnia 2007 r. oświadczenie w sprawie przeznaczenia przychodu z odpłatnego zbycia. Zbycie nastąpiło za kwotę 220 000 zł i taka też kwota została zadeklarowana w oświadczeniu. Na kwotę tą składało się: 160 988,135 zł zapłacone przez nabywcę przelewem na konto Wnioskodawczyni oraz 59 011,865 zł zapłacone przez nabywcę na konto banku, który współfinansował zakup przez Zainteresowaną tej nieruchomości, celem spłaty kredytu. Rzeczywiste środki, które Wnioskodawczyni mogła przeznaczyć na zakup innej nieruchomości to 160 988,135 zł, a nie 220 000 zł, które zobowiązana była zadeklarować w oświadczeniu. Zgodnie z deklaracją Wnioskodawczyni zakupiła inną nieruchomość, a powyższe środki (160 988,135 zł) przeznaczyła na jej zakup oraz wykończenie, wspierając się również innym kredytem hipotecznym.

Zainteresowana wyjaśniła, iż różnicy pomiędzy kwotą 220 000 zł a 160 988,135 zł nigdy nie otrzymała, bowiem została ona przeznaczona na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości i przelana bezpośrednio przez nabywcę na konto banku.

W uzupełnieniu do przedmiotowego wniosku Wnioskodawczyni wskazała datę nabycia zbytej nieruchomości, tj. 12 grudnia 2005 r., potwierdziła datę zbycia ww. nieruchomości - 23 marca 2007 r. Natomiast nową nieruchomość nabyła w dniu 06 marca 2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy można uznać kwotę 160 988,135 zł jako właściwą i rzeczywistą z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, uzyskaną od nabywcy, a tym samym właściwą do udokumentowania wydatków na cele mieszkaniowe zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) i art. 21 ust. 1 pkt 32, art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 01 stycznia 2007 r....

Zdaniem Wnioskodawczyni, rzeczywista kwota, która została Jej przekazana przez nabywcę nieruchomości - 160 988,135 zł, a nie 220 000 zł powinna być brana jako właściwa do rozliczenia na cele mieszkaniowe na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a), art. 21 ust. 1 pkt 32, art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991r. (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 01 stycznia 2007 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
   - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
   
   

W myśl art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w tej ustawie w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.

Na mocy art. 28 ust. 2 i 2a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika. Zasada ta nie ma zastosowania do podatników, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania zbycia złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e).

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

• na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
• na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
• na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
• na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne – własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
  
  

Natomiast z treści art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika, że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

Art. 21 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że przepis ust. 1 pkt 32 lit. e) nie ma zastosowania do podatników, którzy odsetki od kredytu lub pożyczki odliczali lub odliczają na podstawie art. 26b ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotowa nieruchomość, nabyta dnia 12 grudnia 2005 r., została sprzedana dnia 23 marca 2007 r. za kwotę 220 000 zł. W chwili sprzedaży mieszkanie było obciążone kredytem. Nabywca nieruchomości dokonał spłaty ww. kredytu w wysokości 59 011,865 zł, a kwotę 160 988,65 zł przelał na konto Zainteresowanej. Następnie dnia 06 marca 2008 r. Wnioskodawczyni zakupiła inną nieruchomość, a środki w wysokości 160 988,65 zł zostały przeznaczone na jej zakup.

Mając na uwadze opisany we wniosku stan faktyczny oraz uregulowania prawne w tym zakresie należy stwierdzić, iż cała kwota ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości wynikająca z aktu notarialnego, tj. 220 000 zł jest tą właściwą do udokumentowania wydatków przeznaczonych na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

W odniesieniu do kwoty 59 011,865 zł będzie miało zastosowanie zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e), o ile Wnioskodawczyni nie korzystała z odliczenia w ramach tzw. ulgi odsetkowej, natomiast w stosunku do kwoty 160 988,135 zł. będzie miało zastosowanie zwolnienie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a).

W związku z powyższym nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

– Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach

– art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.