Istota interpretacji:

Czy uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody w Holandii są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych - stosownie do art. 21 ust.1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w kwocie odpowiadającej 30% diety, o której mowa w ww. artykule, za każdy dzień pracy w tym kraju, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 15 ww. ustawy?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest żołnierzem zawodowym. Decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia 20.04.2006 r. Wnioskodawca został wyznaczony z dniem 01.07.2006 r. na stanowisko szefa Polskiego Zespołu Łącznikowego przy kwaterze dowództwa sił połączonych północ w Holandii.

Okres kadencji na stanowisku ustalono do dnia 30.06.2009 r. W Holandii Wnioskodawca mieszka wraz z rodziną, otrzymując od dnia objęcia stanowiska uposażenie w Polsce w polskich złotych oraz należność zagraniczną w euro, wypłaconą w Holandii, na podstawie Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16.06.2004 r. w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami państwa (Dz. U. Nr 162, poz. 1698 ze zm.). Płatnikiem jest Polskie Ministerstwo Obrony Narodowej.

Natomiast Wnioskodawca nie otrzymuje należności pieniężnych w związku z pobytem poza granicami państwa w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia atakom terroryzmu lub ich skutkom, a także z pełnieniem funkcji obserwatora w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych. Wnioskodawca nie otrzymuje świadczeń zwolnionych od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie otrzymuje również wynagrodzenia uzyskiwanego przez członków służby zagranicznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody w Holandii są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych - stosownie do art. 21 ust.1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w kwocie odpowiadającej 30% diety, o której mowa w ww. artykule, za każdy dzień pracy w tym kraju, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 15 ww. ustawy...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnione zostały warunki do zwolnienia od podatku dochodowego części przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę za granicą zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W prawdzie cytowany przepis odnosi się do uzyskiwanych dochodów ze stosunku pracy, jednakże z wyraźnego zapisu art. 12 ust. 4 ww. ustawy wynika, że żołnierz zawodowy jest uznawany za pracownika w rozumieniu tej ustawy, gdyż zgodnie z ww. rozporządzeniem, za pracownika uważa się osobę pozostającą nie tylko w stosunku pracy ale i w stosunku służbowym. Ponadto treść art. 21 ust. 15 ww. ustawy, dotyczy (pomimo tego, że jest w nim mowa wyłącznie o stosunku pracy), również dochodów żołnierzy zawodowych pełniących służbę poza granicami kraju. o ile:

• nie uzyskują wynagrodzenia uzyskiwanego przez członków służby zagranicznej,

• nie otrzymują świadczeń zwolnionych z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 83 ww. ustawy.
  
  

Analiza powyższych przepisów pozwala w ocenie Wnioskodawcy, stwierdzić że zwolnieniem od podatku dochodowego objęta jest część uzyskiwanych przez Wnioskodawcę przychodów z zagranicy, w kwocie odpowiadającej 30% diety, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za każdy dzień pracy w Holandii, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 15 ww. ustawy.

Ponadto Wnioskodawcy wiadomo, że wielu żołnierzy zawodowych znajdujących się w analogicznej sytuacji, otrzymywało od Naczelników Izb Skarbowych (wcześniej od Naczelników Urzędów Skarbowych), do których składali wnioski o potwierdzenie prezentowanych stanowisk, w kwestii możliwości odliczenia od podatku dochodowego części przychodów uzyskiwanych za granicą, które odnoszą się do niniejszego, składanego przez Wnioskodawcę wniosku).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2007 roku wolna od podatku dochodowego jest część przychodów osób, o których mowa w art. 3 ust. 1 powołanej ustawy, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących dochody ze stosunku pracy, za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku pracy, w kwocie odpowiadającej 30% diety, określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 15. Przepis ten (ust. 15) stanowi, że zwolnienie o którym mowa w ust. 1 pkt 20, nie ma zastosowania do wynagrodzenia:

1. pracownika odbywającego podróż służbową poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej,
2. pracownika w związku z jego pobytem poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także w związku z pełnieniem funkcji obserwatora w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych, o ile otrzymuje świadczenia zwolnione na podstawie ust. 1 pkt 83,
3. uzyskanego przez członka służby zagranicznej.
   
   

Stosunek służbowy jest charakterystycznym nie pracowniczym stosunkiem zatrudnienia. Ma on charakter administracyjno - prawny, bowiem przepisy dotyczące jego nawiązania (rozwiązania), jak i szczegółowe regulacje praw i obowiązków jego stron zawarte są w aktach z zakresu prawa administracyjnego. Na podstawie stosunków służbowych zatrudniani są np. żołnierze zawodowi sił zbrojnych RP, funkcjonariusze Policji.

Poszczególne służbowe stosunki zatrudnienia wykazują szereg odrębności w porównaniu z zatrudnieniem na podstawie pracowniczych stosunków zatrudnienia.

Stosunek pracy jest stosunkiem zobowiązującym, gdzie jedna strona (pracownik) zobowiązuje się do świadczenia pracy na rzecz drugiej strony (pracodawcy) pod jego kierownictwem, a pracodawca zobowiązuje się do wypłaty pracownikowi wynagrodzenia. Regulacje prawne dotyczące stosunku pracy uregulowane są w przepisach działu II Kodeksu pracy (art. 22 - 27 Kodeksu pracy). Stosunek pracy zazwyczaj strony nawiązują poprzez zawarcie umowy o pracę, jednakże może on powstać także na skutek powołania, mianowania albo wyboru.

Przepisy dotyczące zwolnień przedmiotowych, są odstępstwem od generalnej zasady powszechnego opodatkowania. Wszelkie zwolnienia bowiem w prawie podatkowym są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, dlatego też wykładnia przepisów ustanawiających te zwolnienia musi być wykładnią ścisłą.

Z analizy art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika wprost, że dotyczy on tylko podatników uzyskujących dochody ze stosunku pracy, nie obejmuje natomiast dochodów uzyskanych na podstawie stosunku służbowego.

Mając na uwadze, iż Wnioskodawca uzyskiwał dochody ze stosunku służbowego, należy stwierdzić, że nie przysługuje mu prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.