|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dotacja, niepełnosprawni, Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, rozpoczęcie działalności gospodarczej | |
| Data: 2008-12-04 | |
![]() Istota interpretacji:Opodatkowanie środków wypłacanych osobom niepełnosprawnym ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Przedmiotem działalności jest projektowanie obwodów drukowanych, układów scalonych. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą z dniem 20 sierpnia 2008 r. W tym dniu złożył w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne NIP-1 oraz wybrał formę opodatkowania wg skali podatkowej, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rodzaj prowadzonej ewidencji - podatkowa księga przychodów i rozchodów. Rejestracji, jako podatnika czynnego w podatku od towarów i usług, dokonał z dniem 18 września 2008r. (miesięczne rozliczanie tego podatku). W okresie do 17 września 2008 r. wnioskodawca nie był podatnikiem tego podatku, jak również nie wykonał żadnej czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem (art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług). Ze względu na przedmiot działalności wnioskodawca będzie wykonywał jedynie czynności opodatkowane podatkiem VAT. Zakupy w całości są związane ze sprzedażą opodatkowaną. Przed złożeniem zgłoszenia rejestracyjnego jak również przed datą faktycznego rozpoczęcia działalności (złożenie w urzędzie skarbowym zgłoszenia aktualizacyjnego NIP - 20 sierpnia 2008 r.), na podstawie art. 12a ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej niepełnosprawnych, otrzymał środki na podjęcie działalności gospodarczej zgodnie z załączoną umową. Pieniądze te przeznaczył na zakup środków trwałych, wyposażenia i materiałów, zgodnie z załącznikiem do przedmiotowej umowy. Zakupy te dokumentowane są fakturami wystawionymi na imię i nazwisko wnioskodawcy. Niektóre z nich są wystawione bez podania nr NIP wnioskodawcy. Ponadto, przed 18 września 2008 r. poniósł wydatki na adaptację lokalu na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, jak również zakup materiałów i inne niezbędne wydatki związane z prowadzoną działalnością. Opisane wyżej faktury datowane są od 6 sierpnia 2008 r. Pierwsza deklaracja VAT zostanie złożona za wrzesień 2008 r. Nie zostanie w niej wykazana sprzedaż (art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług). Ponadto nie zostanie wykazany do odliczenia będący przedmiotem wniosku podatek naliczony od zakupów dokonanych przed dniem rejestracji VAT (do 17 września 2008r.). W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania: Czy wskazane wyżej środki pieniężne otrzymane z PFRON korzystają ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub na podstawie innych przepisów... Czy istnieje możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków, sfinansowanych środkami z PFRON, niebędących środkami trwałymi (wyposażenie, materiały itp.)... Zdaniem wnioskodawcy, otrzymane z PFRON na podjęcie działalności gospodarczej środki podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) tej ustawy. Powyższe nie stanowi jednak przeszkody do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków pokrytych tymi środkami (dofinansowaniem) - z wyłączeniem odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych pokrytych dofinansowaniem - art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy. Analiza art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1 wskazuje, iż wszelkie inne wydatki pokryte dofinansowaniem np. wyposażenie, materiały stanowią koszt uzyskania przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są otrzymywane zgodnie z odrębnymi przepisami świadczenia na rehabilitację zawodową, społeczną i leczniczą osób niepełnosprawnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz z zakładowych funduszy rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Zakres zwolnionych od podatku dochodowego świadczeń, o których mowa w ww. przepisie określa ustawa z dnia z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz. U. z 2008 r. nr 14, poz. 92). W myśl art. 8. ust. 1 tej ustawy rehabilitacja zawodowa ma na celu ułatwienie osobie niepełnosprawnej uzyskania i utrzymania odpowiedniego zatrudnienia i awansu zawodowego przez umożliwienie jej korzystania z poradnictwa zawodowego, szkolenia zawodowego i pośrednictwa pracy. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych do realizacji celu, o którym mowa w ust. 1, niezbędne jest:
Rehabilitacja społeczna ma na celu umożliwianie osobom niepełnosprawnym uczestnictwa w życiu społecznym - art. 9 ust. 1 ww. ustawy. Rehabilitacja społeczna realizowana jest przede wszystkim przez:
Natomiast w myśl art. 12a ust. 1 ww. ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych osoba niepełnosprawna, o której mowa w art. 11 ust. 1, może otrzymać ze środków Funduszu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej, albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej w wysokości określonej w umowie zawartej ze starostą, nie więcej jednak niż do wysokości piętnastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli nie otrzymała środków publicznych na ten cel. W świetle cytowanych przepisów jeżeli wypłacenie osobie niepełnosprawnej, zarejestrowanej jako bezrobotna albo poszukująca pracy niepozostającej w zatrudnieniu, środków na podjęcie działalności gospodarczej, wynika z przepisów powołanej ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, to przedmiotowe świadczenia mogą korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując stwierdzić należy, iż otrzymane jednorazowo środki z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej są objęte przedmiotowym zwolnieniem. Zgodnie art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
Wydatki na zakup wyposażenia, materiałów itp., czyli wydatki poniesione na zakup składników majątkowych nie stanowiących środków trwałych, sfinansowane ze środków przyznanych osobie niepełnosprawnej z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie zostały wymienione w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, określonych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności do wydatków tych nie znajduje zastosowania przepis art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122 i 129. W przepisie tym bowiem nie wskazano przepisu art. 21 ust. 1 pkt 27 lit. a) stanowiącego, jak wyżej wskazano podstawę zwolnienia otrzymanych przez wnioskodawcę środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej. Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:
Kosztem uzyskania przychodów są natomiast, zgodnie art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23. Odpisy z tytułu zużycia środków trwałych nabytych ze środków otrzymanych z Urzędu Pracy nie zostały wymienione w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, określonych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Niemniej jednak w myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W związku z powyższym opisane we wniosku wydatki sfinansowane ze środków otrzymanych z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej przeznaczone na zakup składników majątku nie zaliczonych do środków trwałych mogą stanowić koszty uzyskania przychodów działalności gospodarczej, o ile spełnione zostały warunki określone powołanym wyżej przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2008-12-04 |
