Istota interpretacji:

Czy w przedstawionej sprawie zaistnieje konieczność uiszczenia podatku?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spadkodawca zmarł 13 czerwca 2002 r. pozostawiając spadek w postaci mieszkania własnościowego. Na wniosek spadkobierców sąd rejonowy (właściwy dla masy spadkowej) wydał postanowienie o nabyciu spadku. Spadkobiercy postanowili sprzedać mieszkanie, aby każdy mógł odebrać swoją część spadku. Okazało się to niemożliwe, ponieważ akt notarialny muszą podpisać wszyscy, a w tym przypadku jedna spadkobierczyni nie chciała uczestniczyć w sprzedaży. Po bezskutecznych namowach, Wnioskodawczyni wystąpiła ponownie do sądu, aby ten dokonał działu spadku na rzecz jednej osoby, która sprzedałaby to mieszkanie. Sąd postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. dokonał działu spadku na własność Wnioskodawczyni i zasądził od Niej na rzecz spadkobierców kwoty adekwatne do ich udziałów w spadku (procentowo).

W dniu 26 września 2008 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży mieszkania co zostało potwierdzone aktem notarialnym. Podatek od nabycia spadku uiścili wszyscy spadkobiercy, stosownie do udziałów jakie im wyznaczył urząd skarbowy. Wnioskodawczyni zapłaciła tez podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej sprawie zaistnieje konieczność uiszczenia podatku...

Zdaniem Wnioskodawczyni, podatek nie wystąpi, ponieważ nabyła spadek, kiedy podatek nie obowiązywał, co stwierdził sąd w dniu 24 kwietnia 2006 r. Wnioskodawczyni podała, że fakt, iż sąd przyznał Jej na własność cały spadek był celowy, aby można go było zrealizować, czyli w tym przypadku sprzedać mieszkanie. Jednocześnie sąd zasądził podział, tym razem kwotowo dla wszystkich spadkobierców. Wnioskodawczyni uważa, że po sprzedaży mieszkania otrzymała taką samą część jaką nabyła już pierwszym postanowieniem sądu w dniu 24 kwietnia 2006 r.

Wnioskodawczyni poinformowała również, iż urząd skarbowy uważa, że nie zajdzie konieczność zapłaty podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po dniu 1 stycznia 2007 r.

Z uwagi na treść przepisu art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. do odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego).

Oznacza to, iż dniem nabycia przez Wnioskodawczynię spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast postanowienie Sądu o nabyciu spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Instytucja działu spadku występuje w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku, poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami uprawnionymi wyłącznie względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu spadku przedmiot wspólności. Dział spadku jest zatem formą nabycia. Za datę nabycia nieruchomości, w przypadku gdy była ona przedmiotem działu spadku (zniesienia współwłasności) uważa się datę, w której dokonano przeniesienia własności nieruchomości na nowego właściciela.

Jedynie wówczas dział spadku nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Zainteresowana w dniu 13 czerwca 2002 r. nabyła spadek, którego przedmiotem był udział w mieszkaniu własnościowym. Fakt ten został potwierdzony postanowieniem sądu w dniu 24 kwietnia 2006 r. Następnie w wyniku działu spadku potwierdzonego postanowieniem sądu z dnia 10 marca 2008 r. Wnioskodawczyni stała się jedyną właścicielką przedmiotowego mieszkania. Zobowiązana była jednak do spłaty poszczególnych spadkobierców w kwotach odpowiadających ich udziałowi w spadku.

W dniu 26 września 2008 r. Zainteresowana sprzedała przedmiotowe mieszkanie.

W przedmiotowej sprawie w wyniku działu spadku w 2008 r. Wnioskodawczyni otrzymała nieruchomość na wyłączną własność, nabycie to nastąpiło więc niewątpliwie w części przekraczającej udział spadkowy i nie stanowi nabycia w drodze spadku.

Data nabycia nieruchomości ma z kolei istotne znaczenie dla zastosowania zasad opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponieważ nabycie udziału w nieruchomości w drodze spadku nastąpiło już w chwili śmierci spadkodawcy, tj. w roku 2002, zatem stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię z tej części nie stanowi źródła przychodu.

Natomiast do opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia części nieruchomości nabytej w drodze działu spadku w 2008 r., w związku z treścią powołanego uprzednio przepisu przejściowego, mają zastosowanie znowelizowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i płatny jest w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do przepisu art. 22 ust. 6c ww. ustawy koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Należy zatem stwierdzić, że do przychodów ze zbycia udziału mieszkania w części nabytej w 2008 r. w drodze działu spadku, Wnioskodawczyni w zeznaniu rocznym za 2008 r. winna wykazać dochód w wysokości przypadającej na wartość udziału nabytego w drodze działu spadku.

Jednocześnie z uwagi na fakt, iż nabycie w drodze spadku nastąpiło w sposób odpłatny, tzn. Wnioskodawczyni została zobowiązana do spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców należy uznać, że przysługuje Jej prawo do uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wartości dokonanych spłat. Tym samym, jeżeli po sprzedaży mieszkania przychód Zainteresowanej - w wysokości przypadającej na udział, który nabyła w 2008 r. w drodze działu spadku - będzie odpowiadał wysokości dokonanych spłat na rzecz pozostałych spadkobierców, to dochód ze zbycia tegoż udziału będzie równy zero, czyli nie powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Wartości te winny zostać jednak wykazane w rozliczeniu rocznym.

Podsumowując stwierdzić należy, że przychód uzyskany w 2008 r. ze sprzedaży udziału w przedmiotowym mieszkaniu nabytego w drodze spadku w 2002 r. przez Wnioskodawczynię nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym z uwagi na fakt, iż pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął z końcem 2007 r.

Natomiast dochód uzyskany ze sprzedaży udziału w ww. mieszkaniu, nabytego w drodze działu spadku w 2008 r., podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.