Istota interpretacji:

Czy wypłata diet w pełnej wysokości jest dla pracownika dochodem zwolnionym z opodatkowania?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako firma budowlana prowadzi prace budowlane na terenie całego kraju. Wszyscy pracownicy mają podpisane umowy o pracę w K. i jako miejsce pracy w umowach widnieje powiat k., zgodnie z zaleceniami przeprowadzonej w firmie w 2008r. kontroli Państwowej Inspekcji Pracy. Pracownicy wykonują jednak okresowo pracę na terenie całego kraju. Oddelegowanie pracowników na dany okres czasu zależy od jego zakresu obowiązków przy danej budowie. Na stanowiskach takich jak: kierownik budowy, operator maszyn budowlanych, pracownik ogólnobudowlany trwa od kilku dni do kilku miesięcy do zakończenia kontraktu na wykonanie robót budowlanych w danej miejscowości. Na innych stanowiskach może trwać jedynie kilka dni. Pracownikom w czasie ich oddelegowania czasowego na daną budowę nie zmienia się miejsca wykonywania pracy określonego w umowie o pracę. W umowie pozostaje powiat k. Wszystkim pracownikom firma gwarantuje zakwaterowanie w hotelu oraz jeden posiłek regeneracyjny. Dowóz pracowników na budowę następuje samochodem służbowym, pracownicy pracują od poniedziałku do piątku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wypłata wszystkim pracownikom diet w pełnej wysokości, tym będącym na budowie w innej miejscowości niż powiat k., jedynie kilka dni i tym dojeżdżającym kilka tygodni jest dla pracownika dochodem zwolnionym z opodatkowania...

Zdaniem wnioskodawcy firma ma prawo i obowiązek wypłacać diety wszystkim pracownikom wykonującym prace poza powiatem k., a diety te są zwolnione z opodatkowania jako przychód u pracownika na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanowiska faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Na podstawie powołanego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługujące pracownikowi z tytułu odbytej podróży służbowej, w terminie i w państwie określonym przez pracodawcę, diety oraz zwrot kosztów za przejazdy, dojazdy, noclegi, a także inne wydatki określone przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb, podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, są m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.)
Zatem diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika na obszarze kraju zwolnione są z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych do wysokości określonej w ww. rozporządzeniu.

Zwolnienie to przysługuje jednak pod warunkiem, że pracownik odbędzie podróż służbową w rozumieniu art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. - Kodeks pracy (tj. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), tj. wykonuje na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż pracownicy wykonują okresowo pracę na terenie całego kraju, chociaż w umowach o pracę jako miejsce wykonywania pracy wskazano obszar jednego powiatu. Oddelegowanym pracownikom nie zmienia się jednak miejsca wykonywania pracy na inne niż zostało określone w umowie o pracę.

W świetle przepisów prawa pracy, określenie w umowie o pracę m.in. miejsca wykonywania pracy wynika tylko z woli stron umowy o pracę. Nie ma zatem przeszkód, aby w umowie o pracę zawartej z pracownikiem, określono jako miejsce wykonywania pracy siedzibę firmy bądź określony obszar terytorialny.
Zatem jeśli z umowy o pracę pracownika wynika, że miejscem wykonywania pracy jest powiat k. to wyjazd służbowy poza ten powiat będzie podróżą służbową o ile umowa o pracę nie przewiduje dodatkowych warunków, wówczas zastosowanie ma zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a).

Reasumując, zwolnienie z podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych diet i innych należności za czas podróży służbowej pracownika uzależnione jest od określenia w umowie o pracę miejsca wykonywania pracy. Jeśli zatem w konkretnym stanie faktycznym mamy do czynienia z podróżą służbową pracownika, to diety, noclegi, oraz dowóz do i z miejsca delegowania nie stanowią dla pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym pracodawca nie ma obowiązku potrącać od tych świadczeń zaliczek na podatek dochodowy.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawcy uznaje sięza prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ul. Rakowiecka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.