Istota interpretacji:

Czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych pokryta w części ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wartość biletu na basen dla pracownika?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dofinansowuje pracownikowi część wartości biletu na basen. Wartość biletu na basen wynosi 30 zł. Z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych finansowana jest część wartości biletu w kwocie 20 zł, pozostała część wartości biletu w wysokości 10 zł opłacana jest przez pracownika.

Zakupu biletu dokonuje pracodawca ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. On jest obciążony całą wartością biletu - 30 zł.

Pracownik zwraca pracodawcy część przypadającego na niego wydatku - 10 zł, wpłacając go na konto zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.)

Otrzymanie przez pracownika ww. świadczenia rzeczowego, będącego częścią wartości biletu finansowaną przez pracodawcę ze środków zakładowego funduszy świadczeń socjalnych (20 zł), nie spowoduje przekroczenia wartości rzeczowych świadczeń otrzymanych przez pracownika, tj. kwoty 380 zł wynikającej z treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

Na podstawie pisma Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu sygn. ZD/4060-78/06 z dnia 16 listopada 2006 r. oraz informacji uzyskanych na szkoleniu przeprowadzonym w Urzędzie Miejskim w marcu 2008 roku pt. "Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych w praktyce" wynika, że:

• dopłata do biletu finansowana ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł (art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych),
• ustawodawca nie odnosi się do kwestii udziałów pracodawcy i samego pracownika w finansowaniu świadczeń rzeczowych,
• częściowa dopłata przez pracownika do świadczenia rzeczowego (biletu, karnetu) nie ma wpływu na zwolnienie podatkowe,
• prawidłowy jest sposób przekazania przez pracownika do biletu na konto zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zwolnień przedmiotowych.

Czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych pokryta w części ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych wartość biletu na basen dla pracownika...

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość świadczenia rzeczowego opisanego na wstępie powinna być zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż:

• świadczenie ma charakter rzeczowy (bilet),
• sfinansowane jest w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (jedynym źródłem finansowania tego świadczenia jest zakładowy fundusz świadczeń socjalnych),
• świadczeniem rzeczowym jest część wartości biletu finansowana przez pracodawcę ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (20 zł),
• częściowa dopłata przez pracownika do świadczenia rzeczowego (biletu), nie ma wpływu na zwolnienie podatkowe,
• wartość tego świadczenia nie spowoduje przekroczenia wartości rzeczowych świadczeń otrzymanych przez pracownika, tj. kwoty 380 zł - art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W art. 10 ust. 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie między innymi w pkt 1 wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkowstwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Należy podkreślić, iż użyte w tym przepisie sformułowanie "sfinansowane w całości z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych" oznacza, że pracodawca bądź związki zawodowe są ze swej strony zobligowane do finansowania lub współfinansowania świadczeń na rzecz pracownika wyłącznie z wymienionych w tym przepisie funduszy. Przepis ten zatem określa źródło finansowania świadczeń rzeczowych, uznając że dla zastosowania zwolnienia od podatku koniecznym jest, aby pracodawca nie sfinansował tych świadczeń z innych źródeł niż zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Ustawodawca nie odnosi się natomiast do wielkości udziału w finansowaniu świadczeń rzeczowych, tj. możliwe jest zarówno pokrycie przez zakład pracy 100% wartości świadczeń bądź częściowe jego sfinansowanie z wymienionych w przepisie źródeł. W związku z tym, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje rzeczy ani świadczenia rzeczowego, należy odwołać się do znaczenia tych pojęć w języku potocznym lub definicji stosowanych w innych dziedzinach prawa.

Definicję rzeczy wprowadza ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Z definicji zawartej w przepisie art. 45 ustawy Kodeks cywilny wynika, iż rzeczami są tylko przedmioty materialne.

Świadczenie według znaczenia ze słownika języka polskiego to przedmiot zobowiązania lub uprawnienia. Świadczenie rzeczowe można więc otrzymać lub ponosić.

Z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że zwolnienie od podatku dochodowego rzeczowych świadczeń otrzymanych przez pracowników, możliwe jest jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki:

• świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego,
• źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,
• wartość tych świadczeń rzeczowych nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.

Jak wynika z powyższego, ze zwolnienia w limitowanej części korzystają jedynie świadczenia o charakterze rzeczowym, do których można zaliczyć bilety na basen.

Reasumując należy jednoznacznie stwierdzić, że w analizowanym przypadku część wartości biletu na basen w kwocie 20 zł sfinansowana w całości przez pracodawcę ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Istotne znaczenie ma bowiem źródło finansowania bądź dofinansowania świadczeń rzeczowych dla pracownika. Należy dodać, że kwota sfinansowania, jak i dofinansowania świadczeń rzeczowych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszu związków zawodowych nie może przekroczyć w roku podatkowym 380 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę postanowienia Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, z dnia 16 listopada 2006 r., nr ZD/4060-78/06, tut. Organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Rozstrzygnięcie przedstawionego we wniosku pytania dotyczącego ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze zm.) w zakresie sposobu przekazania przez pracownika dopłaty do biletu na konto zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, zawarto w postanowieniu z dnia 8 października 2008 r. nr ILPB1/415-499/08-3/AMN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.