W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 17 października 2006 r. wnioskodawca nabył udział wynoszący 9500/100000 w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości z takim samym udziałem w prawie własności budynków i urządzeń znajdujących się na tej nieruchomości a stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności. Udział w użytkowaniu wieczystym wszedł w skład majątku wspólnego na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej. Wnioskodawca wspólnie z pozostałymi współużytkownikami wieczystymi przedmiotowej nieruchomości zamierza zawiązać spółkę prawa handlowego — spółkę osobową. Przedmiotem wkładu do spółki ma stanowić m.in. przedmiotowe użytkowanie wieczyste, przy czym każdy ze współużytkowników wniesie do spółki przysługujący mu udział w użytkowaniu wieczystym. Wartość wkładu zostanie określona według wartości rynkowej.
Wnioskodawca wskazuje, że spółka osobowa, może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana (art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych).
Biorąc pod uwagę postępujący wzrost wartości nieruchomości wnioskodawca oczekuje, iż utworzona spółka osobowa sprzeda użytkowanie wieczyste nieruchomości za cenę przewyższającą wartość z dnia wniesienia do spółki.
Z całokształtu wniosku wynika, iż wniesione do Spółki a ww. prawo wieczystego użytkowania gruntu, zostanie uznane za składnik majątku tej Spółki (wartość niematerialną i prawną).

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wypłata równowartości wkładu dokonana w wyniku obniżenia kapitału podstawowego jest zwolniona od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?(we wniosku pytanie to oznaczono nr 3)

Zdaniem wnioskodawcy, wypłata z tytułu obniżenia udziału kapitałowego wynikająca z obniżenia kapitału podstawowego stanowi przychód otrzymany w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni albo wkładów w spółce osobowej, i do wysokości wniesionego wkładu do spółki osobowej jest zwolniona od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku zbycia użytkowania wieczystego nieruchomości wspólnicy spółki osobowej obniżą kapitał podstawowy o kwotę równą cenie uzyskanej ze sprzedaży podejmując uchwałę o obniżeniu wysokości udziałów kapitałowych wspólników (w tym wnioskodawcy), a spółka zwróci wspólnikom równowartość wkładów w części odpowiadającej wysokości obniżenia udziału kapitałowego.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje:

Spółka osobowa mimo, że jest przedsiębiorcą i posiada zdolność prawną nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Podatnikami są poszczególni wspólnicy tej spółki.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychody z udziału w spółce nie będącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Przy czym, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).W konsekwencji każdy ze wspólników oblicza odrębnie dochód z udziału w spółce i każdy samodzielnie od tego dochodu oblicza podatek dochodowy.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy przychodem z działalności gospodarczej, są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1. środkami trwałymi,
2. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500,00 zł,
3. wartościami niematerialnymi i prawnymi
   - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określeniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
   
   

Na podstawie art. 24 ust. 2 pkt. 1 zd. 2 ww. ustawy dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, jest przychód z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b), a w pozostałych przypadkach dochodem lub stratą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości.
Dochód ze sprzedaży ww. składników majątkowych będzie opodatkowany tak jak pozostałe dochody z działalności gospodarczej, tj. według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub według 19% stawki podatku dochodowego, na podstawie art. 30c tej ustawy (jeśli wnioskodawca wybrał ten sposób opodatkowania).

Reasumując, stwierdzić należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów, przychody uzyskane ze sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wniesionego do spółki w formie wkładu niepieniężnego stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 wyżej powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, stosownie do cytowanego wyżej art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody uzyskane ze sprzedaży przedmiotowego prawa wieczystego użytkowania gruntu u każdego wspólnika będą określone proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku spółki osobowej a zatem przychodem dla poszczególnych wspólników nie będzie wartość proporcjonalna do wniesionego przez nich wkładu.

Jednocześnie należy wskazać, że na tym etapie (tj. w momencie opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu), powołany przez wnioskodawcę art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania, bowiem jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego wspólnicy spółki osobowej uzyskają przychód z tytułu sprzedaży nieruchomości wniesionej do spółki w formie aportu, który nie podlega zwolnieniu z podatku dochodowego. Natomiast w sytuacji późniejszego podjęcia decyzji o obniżeniu kapitału podstawowego Spółki, środki wypłacone wspólnikom, tytułem częściowego zwrotu (wniesionych uprzednio do Spółki) wkładów stanowić będą przychód z praw majątkowych, a więc źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolniony jednakże z opodatkowania do wysokości wniesionych do Spółki wkładów. Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni albo wkładów w spółce osobowej, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni albo wkładów do spółki osobowej.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stanowisko wnioskodawcy -jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków.
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.