W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w dniu 09 października 2007r. wraz z mężem kupiła mieszkanie. W ww. mieszkaniu wnioskodawczyni była zameldowana na pobyt stały od 1999r., natomiast mąż od 2000r. W dniu 16 listopada 2007r. małżonkowie sprzedali przedmiotowe mieszkanie, aby kupić inne. Wnioskodawczyni zaznaczyła, iż od chwili sprzedaży mieszkania aż do dnia 31 stycznia 2008r. małżonkowie zasięgali informacji w różnych organach podatkowych czy ze względu na posiadane stałe zameldowanie w zbytym mieszkaniu przez długi okres czasu, mogą skorzystać z ulgi meldunkowej, a tym samym nie płacić 19% podatku. Wnioskodawczyni podkreśliła, iż oboje z mężem byli poinformowani o braku możliwości skorzystania przez nich z ulgi meldunkowej, w związku z czym został zapłacony 19% podatek dochodowy od sprzedaży przedmiotowego mieszkania. Jednakże, jak podkreśliła wnioskodawczyni z uwagi na fakt, iż informację o wprowadzeniu ulgi meldunkowej od 19 lutego 2008r. małżonkowie pozyskali przypadkowo dopiero pod koniec maja 2008r. to nie złożyli w wymaganym terminie stosownego oświadczenia o korzystaniu z tejże ulgi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym stanie faktycznym istnieje możliwość skorzystania z ulgi meldunkowej ?

Zdaniem wnioskodawczyni ulga meldunkowa przysługuje małżonkom również w razie złożenia stosownego oświadczenia po upływie wymaganego terminu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym źródłem przychodu jest odpłatne zbycie z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
   - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
   
   

Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do przychodu (dochodu) uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007r., a więc mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Stosownie do art. 30e. ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6c ww. ustawy koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Jednakże, zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie
   - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21i 22. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania. Tym samym nie uzależnia zameldowania od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Bez znaczenia są natomiast stosunki własnościowe istniejące w okresie tych 12 miesięcy.
   
   

Zgodnie z art. 21 ust. 22 ww. ustawy, zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Oznacza to, iż w razie zbycia lokalu stanowiącego współwłasność obojga małżonków, każdy z nich jako odrębny podatnik uzyska dochód w wysokości połowy wartości prawa, a zatem kwestię zastosowania zwolnienia należy rozpatrywać odrębnie w stosunku do każdego z małżonków. Tym samym 12 miesięczny okres zameldowania na pobyt stały należy liczyć odrębnie dla każdego z nich.

Ponadto zaznacza się, że zwolnieniem określonym w tym przepisie objęty jest wyłącznie przychód ze sprzedaży budynku lub lokalu mieszkalnego. Przychód ze sprzedaży gruntu lub udziału w gruncie związanego z tym budynkiem lub lokalem podlega opodatkowaniu na zasadach wymienionych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. Oznacza to, że niezłożenie oświadczenia lub złożenie go po terminie powoduje brak prawa do zwolnienia. Należy przy tym również wskazać, że w dniu 9 kwietnia 2008r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 2 kwietnia 2008r. w sprawie przedłużenia terminu do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych (Dz. U. Nr 59, poz. 361). Na podstawie tego rozporządzenia podatnikom, którzy uzyskali w 2007r. przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych przedłużono prawo do składania oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia z podatku dochodowego do dnia 30 kwietnia 2008r.

W związku z powyższym przedmiotowe zwolnienie ustawodawca uzależnia od obligatoryjnego spełnienia łącznie dwóch warunków:

• okres zameldowania na pobyt stały nie krótszy niż dwunastomiesięczny przed datą zbycia,
• terminowe złożenie oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia.
  Niespełnienie któregokolwiek z tych warunków pozbawia podatnika prawa do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1pkt 126 ww. ustawy.
  
  

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż małżonkowie w dniu 09 października 2007r. kupili mieszkanie. Wnioskodawczyni w ww. mieszkaniu była zameldowana na pobyt stały od 1999r., natomiast mąż od 2000r., co oznacza, iż okres zameldowania u każdego z małżonków osobno przekracza wymagany ustawą okres co najmniej 12 miesięcy. Małżonkowie przedmiotowe mieszkanie sprzedali w dniu 16 listopada 2007r. przy czym nie złożyli w wymaganym terminie stosownego oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia.

Przenosząc zatem opisane wcześniej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, mając na względzie ujęty we wniosku stan faktyczny sprawy oraz w kontekście zapytania ujętego w przedmiotowym wniosku stwierdzić należy, iż oboje małżonkowie spełnili warunek dwunastomiesięcznego okresu zameldowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże aby móc skorzystać z przedmiotowego zwolnienia musi być również spełniony drugi warunek tj. musi zostać złożone w wymaganym terminie oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy. Małżonkowie nie złożyli w wymaganym terminie stosownego oświadczenia co oznacza, iż nie został spełniony drugi warunek wynikający z art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy stanowiący o prawie do skorzystania z ulgi meldunkowej. Wymóg złożenia w wymaganym terminie oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia jest bowiem, obok zameldowania na pobyt stały w sprzedawanym lokalu mieszkalnym przez okres 12 miesięcy, obligatoryjnym warunkiem koniecznym do zastosowania przedmiotowego zwolnienia. Termin na złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest terminem zawitym i nieprzywracalnym co z kolei oznacza, że po jego upływie podatnik traci prawo do skorzystania z tego uprawnienia. Ustawodawca kreując przedmiotowe zwolnienie w zakresie możliwości skorzystania przez podatnika ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie tzw. ulgi meldunkowej nie przewidział żadnych odstępstw od warunków tego zwolnienia, w tym także złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia po wymaganym przepisami prawa terminie w przypadku, gdy strona z jakichkolwiek przyczyn takiego oświadczenia nie złożyła we właściwym urzędzie skarbowym.

Zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. "Ulga meldunkowa" podobnie jak wszystkie ulgi i zwolnienia jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Dodatkowo tut. organ wyjaśnia, iż stwierdzenie wnioskodawczyni, iż ulga meldunkowa obowiązuje od 19 lutego 2008r. jest niesłuszne. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 wprowadzający ulgę meldunkową obowiązuje od 1 stycznia 2007r. Natomiast w dniu 19 lutego 2008r. Minister Finansów wydał jedynie interpretację ogólną dotycząca stosowania art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym spełniony został warunek 12 miesięcznego okresu zameldowania, uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nie podlega zwolnieniu określonemu w tym przepisie, gdyż w wymaganym terminie nie zostało złożone oświadczenie o spełnianiu warunków do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego stanowisko wnioskodawczyni należałouznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52§ 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała ul. Traugutta 2a.