W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 26 września 2007r. w Sądzie Rejonowym w toku rozprawy o alimenty od męża na podstawie ugody ustalono wysokość alimentów dla wnioskodawczyni na kwotę 500 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni podkreśliła, że jest inwalidką II grupy i ma niską emeryturę. Otrzymywane alimenty, które nie mają znamion darowizny są wydatkowane przez wnioskodawczynię głównie na leczenie. Protokołowi nadano klauzulę wykonalności dnia 09 września 2007r. i do końca roku poprzez Zakład Ubezpieczeń Społecznych wnioskodawczyni otrzymała zaległe alimenty w 2 ratach w kwocie 1877,66 zł. Zakład Ubezpieczeń Społecznych dostarczył jej PIT-8C. Wnioskodawczyni musiała zapłacić podatek w wysokości 405 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy zawarcie przed sądem ugody w sprawie przyznania alimentów jest równoznaczne z zasądzeniem alimentów przez sąd a tym samym czy wnioskodawczyni powinna płacić podatek od otrzymanych alimentów?

Zdaniem wnioskodawczyni art. 21 ust. 1 pkt 127b ustawy o podatku dochodowym mówi, że alimenty na rzecz innych osób nie wymienione w pkt a zasądzone przez sąd do wysokości 700 zł są również zwolnione z podatku (np. dla żony od męża).Ugoda co do wysokości alimentów odbywająca się w toku posiedzenia sądu i rozpoznania sprawy na podstawie dowodów, a także określenia postanowienie i orzeczenie w klauzuli natychmiastowej wykonalności wyczerpuje znamiona terminu "zasądzony przez sąd". Wnioskodawczyni podkreśla, że składała pozew, wnosiła opłaty, składała dowody i uczestniczyła w rozprawie sadowej.
Wnioskodawczyni ma wątpliwości czy przyznane jej alimenty zostały słusznie podwójnie opodatkowane, a ZUS prawidłowo wystawił jej PIT-8C.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Należy zatem stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkie dochody z wyjątkiem tych, które ustawodawca enumeratywnie wymienił w katalogu zwolnień przedmiotowych lub od których został zaniechany pobór podatku.

Katalog źródeł przychodów został ujęty w art. 10 ww. ustawy. Dla celów podatkowych przychody inne niż określone w art. 10 ust. 1 w punktach 1-8 ustawy są kwalifikowane jako przychody z tzw. innych źródeł. W dniu 1 stycznia 2007 r. weszła w życie nowelizacja ustawy, mocą której zmieniono m.in. art. 20 ustawy, który stanowi, że za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jednocześnie wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 127 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są alimenty:

1. na rzecz dzieci, które nie ukończyły 25 roku życia, oraz dzieci bez względu na wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują zasiłek pielęgnacyjny,
2. na rzecz innych osób niż wymienione w lit. a), zasądzone przez sąd, do wysokości nieprzekraczającej miesięcznie 700 zł.
   
   

Powyższe zwolnienie zostało wprowadzone przez art. 1 pkt 14 lit. a) ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588), która weszła w życie od 1 stycznia 2007r. Zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 21 powołanej ustawy zmieniającej, zmienione przepisy mają zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2007r.

W związku z powyższym, zwolnieniem o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 127 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym objęte są uzyskane po 1 stycznia 2007r. alimenty, zasądzone przez sąd, do kwoty 700 zł. miesięcznie.

Należy stwierdzić, że wyrok sądowy w postępowaniu cywilnym, w procesie, rozstrzyga o zasadności dochodzonego przez powoda roszczenia lub innej kwestii będącej przedmiotem postępowania. Natomiast ugodę sądową spisuje się w protokole rozprawy bądź posiedzenia, po czym podpisują ją strony bądź pełnomocnicy stron. Zawarcie ugody przed sądem kończy spór między stronami, w związku z czym wydanie wyroku staje się zbędne.

W omawianym art. 21 ust. 1 pkt 127 ww. ustawy podatkowej ustawodawca wskazał na dwa warunki zwolnienia, które muszą być spełnione łącznie:

1. alimenty muszą być zasądzone przez sąd,
2. ich wysokość nie może przekraczać miesięcznie 700 zł.
   
   

Zgodnie z literalnym brzmieniem tego przepisu zwolnienie to odnosi się jedynie do alimentów zasądzonych przez sąd, natomiast alimenty wypłacane na podstawie ugody sądowej nie korzystają ze zwolnienia podatkowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawczyni wypłacono alimenty na podstawie zawartej ugody sądowej. Nie został zatem spełniony warunek wymieniony w pkt 1.
W świetle wyżej przytoczonych przepisów alimenty otrzymywane na podstawie ugody sądowej stanowią przychód z innych źródeł, który powinien być wykazany w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym, składanym w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.

Stanowisko wnioskodawczynijest zatem nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.