W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

X zwraca się z prośbą o zinterpretowanie przepisów podatkowych, w związku z rozważanym przyznaniem przez Związek zryczałtowanych kosztów podróży, sędziom sportowym, za przejazdy na zawody.

Pismem z dnia 10 marca 2008 r. tut. Organ wezwał Wnioskodawcę o uzupełnienie wniosku poprzez:

1. przedstawienie wyczerpującego zdarzenia przyszłego, t. j.:
   - wskazanie w jakim charakterze będzie nawiązana współpraca X z sędzią sportowym (tj. czy będzie zatrudniony na podstawie umowy o pracę, czy też w ramach innej umowy?)
   - dokładne sprecyzowanie sformułowanego we wniosku zapisu odnośnie: "rozważanego przyznania przez związek zryczałtowanych kosztów podróży sędziom sportowym za przejazdy na zawody" (czy zawody będą odbywały się w kraju czy zagranicą?),
   - podanie, którego roku podatkowego dotyczy sprawa będąca przedmiotem rozpatrzenia wniosku,
   
2. dokładne sprecyzowanie pytania lub pytań związanych z opisanym zdarzeniem przyszłym,
3. przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego,
4. dostarczenia aktualnego pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o interpretacje przepisów prawa podatkowego przez osobę podpisaną na wniosku ORD-IN.
   
   

Pismem z dnia 19.03.2008 r. (nadanym w dniu 20.03.2008 r.) Wnioskodawca uzupełnił przedmiotowy wniosek informując, iż sędziowie prowadzący zawody piłki nożnej nie pozostają w stosunku pracy ani z X, ani z wojewódzkimi związkami piłki nożnej, które zajmują się organizacją współzawodnictwa sportowego w III lidze i niższych klasach rozgrywkowych. Nie podpisują także innych umów, w szczególności mających naturę cywilnoprawną. W rundzie wiosennej sezonu 2007/2008 X realizuje program pilotażowy z 3 sędziami o profesjonalne prowadzenie zawodów piłkarskich. Większość sędziów piłkarskich nie zostało objętych powyższym programem prowadzących zawody w III ligach i niższych klas rozgrywkowych. Otrzymują oni ekwiwalenty za prowadzenie zawodów sportowych w wysokości określonej w uchwale Zarządu X. Są one zróżnicowane w zależności od szczebla rozgrywek i rodzaju pełnionej funkcji. Wyższy ekwiwalent otrzymuje sędzia główny, niższy - sędzia asystent, techniczny i obserwator. Od kwoty ekwiwalentu odliczane są koszty uzyskania przychodu w wysokości 20% oraz podatek według skali obowiązującej przy umowie o dzieło. Niezależnie od powyższego sędziowie otrzymują zryczałtowane koszty podróży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy należy potrącać podatek od wypłaconej sędziom sportowym zryczałtowanej należności przypadającej na koszty podróży? Kwestia ta ma dotyczyć roku 2008 w związku z rozpoczynającą się rundą wiosenną sezonu 2007/2008.

Zdaniem X od kwot zryczałtowanych kosztów podróży taki podatek należy potrącać. Innego zdania są przedstawiciele Y, którzy uważają, że w takim wypadku zryczałtowane koszty są nieproporcjonalnie małe w stosunku do wydatków poniesionych w związku z podróżą.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 i art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1992 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr.14, poz. 176 ze zm.) źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście, przez którą rozumie się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.

Stosownie do unormowań art. 41 ust. 1 ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, w wysokości 19% należności, pomniejszonej o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 pkt 4 w wysokości 20% uzyskanego przychodu oraz potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Stosownie do zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody , z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52 a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ze złożonego wniosku wynika, że wnioskodawca wypłaca sędziom sportowym dwa rodzaje świadczeń:

• ekwiwalent za prowadzenie zawodów sportowych w wysokości określonej w uchwale zarządu;

• zwrot należności wypłaconych w postaci zryczałtowanych kosztów podróży (zwrot kosztów podróży).
  
  

W odniesieniu do zwrotu kosztów podróży wyjaśnia się, że art. 21 ust. 1 pkt 16 oraz ust. 13 powyżej powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa zakres zwolnienia od podatku dochodowego wypłaconych osobom fizycznych diet i innych należności za czas podróży. Zgodnie z tymi przepisami, wolne od podatku są diety i inne należności za czas:

1. podróży służbowej pracownika,
2. podróży osoby nie będącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust.13.
   
   

Powołany przepis ustawy odnosi się zarówno do pracowników, jak i osób nie będących pracownikami. Przy czym odrębnie określa warunki korzystania ze zwolnienia od podatku w przypadku tych dwóch grup podatników. W przypadku osób nie będących pracownikami mowa jest o świadczeniach otrzymywanych w związku z szeroko rozumianą podróżą, o ile są spełnione przesłanki wymienione w art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do postanowień art. 21 ust. 13 ustawy, przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

1. w celu osiągnięcia przychodów lub
2. w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
3. przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
4. przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.
   
   

Oznacza to, że aby świadczenia otrzymywane w związku z odbywaną podróżą mogły skorzystać ze zwolnienia, kwoty te nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W przypadku potraktowania ich jako kosztów uzyskania przychodów pracownika lub osoby nie będącej pracownikiem będą stanowiły przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dla obu grup podatników, t. j. dla pracowników i osób nie będących pracownikami omawiane zwolnienie jest limitowane do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1990 ze zm. ) oraz rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.) Zwolnienie odnosi się także do osób nie będących pracownikami, zatem może mieć zastosowanie również do kosztów przejazdu zwracanych podatnikowi z osobiście wykonywanej działalności z tytułu prowadzenia zawodów sportowych, o ile wydatki z tego tytułu nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów powodując zmniejszenie podstawy opodatkowania o ich wartość.

W rozpatrywanym przypadku, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami prawa podatkowego, wypłacany ekwiwalent za prowadzenie zawodów sportowych stanowi przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Natomiast zwrot kosztów dojazdu nie może być doliczony przez płatnika do podstawy opodatkowania ponieważ korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Reasumując, wypłacany sędziemu piłkarskiemu zwrot kosztów podróży korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na zasadach i warunkach przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) i ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w świetle wyżej przytoczonych przepisów nie stanowi dochodu podatnika. Oznacza to, że zryczałtowane koszty uzyskania przychodów należy stosować wyłącznie do ekwiwalentu wypacanego za prowadzenie zawodów sportowych, ponieważ tylko ta kwota stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.