W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną tzw. podatkiem liniowym w zakresie instalatorstwa wodno-kanalizacyjnego. W świetle obowiązujących przepisów jest mikroprzedsiębiorcą.

W dniu 18 kwietnia 2001 r. Zainteresowany nabył od gminy miejskiej prawo wieczystego użytkowania gruntu, z zamiarem wybudowania na gruncie budynków, w których miał zamiar prowadzić działalność gospodarczą. W wyniku zmiany planów i nabycia innej działki budowlanej przedmiotowa działka nigdy nie została zabudowana i przekazana na potrzeby działalności gospodarczej, a co za tym idzie nie została wciągnięta do ewidencji środków trwałych. Z tego powodu opłaty i podatki związane z działką nie były zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W dniu 21 grudnia 2007 r. Zainteresowany dokonał odpłatnego przeniesienia prawa wieczystego użytkowania działki na kolejnego nabywcę za cenę wyższą niż przy nabyciu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu przed zmianami wprowadzonymi od dnia 1 stycznia 2007 r., przychód ze zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego z uwagi na upływ 5 lat kalendarzowych od daty jego nabycia?

Zdaniem Wnioskodawcy, tak, ponieważ jedyne ograniczenie w stosowaniu powołanego przepisu odnosi się do składników majątku związanych z prowadzoną działalnością i wprowadzonych do ewidencji środków trwałych. Wprowadzenie do ewidencji środków trwałych uwarunkowane jest przekazaniem majątku do eksploatacji. Ponieważ grunt nigdy nie został przekazany na potrzeby działalności gospodarczej, to jego sprzedaż Wnioskodawca traktuje jak sprzedaż majątku prywatnego i z tego powodu, z uwagi na upływ 5 lat Zainteresowany uważa, że transakcja jest zwolniona z podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z treści art. 10 ust. 2 pkt 3 wynika, że ww. przepisu nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Natomiast w myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 przychodem z działalności gospodarczej są również:

1. przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:
   a) środkami trwałymi,
   b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
   c) wartościami niematerialnymi i prawnymi
   - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
   
   

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w dniu 18 kwietnia 2001 r. nabył prawo wieczystego użytkowania gruntu z zamiarem wybudowania na nim budynków na użytek działalności gospodarczej. Jednak w wyniku zmiany planów i nabycia innej działki budowlanej grunt nie został nigdy zabudowany ani przekazany na potrzeby działalności gospodarczej. Jego zbycie nie stanowi więc przychodu z działalności gospodarczej.

Wobec powyższego, mając na uwadze treść art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego gruntu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.