Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2008 r. (data wpływu 27 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wartości ekwiwalentu pieniężnego w zamian za paczki żywnościowe lub opał na rzecz swoich byłych pracowników, którzy obecnie są emerytami lub rencistami -jest prawidłowe.

W dniu 27 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wartości ekwiwalentu pieniężnego w zamian za paczki żywnościowe lub opał na rzecz swoich byłych pracowników, którzy obecnie są emerytami lub rencistami.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

Na podstawie projektu regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych dotyczącego pracowników Urzędu Gminy i Miasta jak również podległej mu jednostki budżetowej - Centrum - emeryci i renciści będą mogli otrzymywać paczki żywnościowe lub opał bądź w zamian tych świadczeń ekwiwalenty pieniężne. Emeryci i renciści obydwu jednostek są byłymi pracownikami. W przypadku ekwiwalentu pieniężnego w zamian za paczki żywnościowe lub opał podstawą określenia sposobu rozdysponowania Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych dla emerytów i rencistów będzie protokół komisji socjalnej po uzgodnieniu z związkami zawodowymi i pracownikami oraz lista płac z określeniem wypłaty.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku zatwierdzenia do wypłaty dla poszczególnych emerytów i rencistów przez komisję socjalną ekwiwalentów pieniężnych w zamian za paczki żywnościowe lub opał, takie świadczenie podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pod warunkiem, iż przyznane świadczenie nie przekroczy kwoty 2.280 zł w roku)?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenia takie jak ekwiwalent pieniężny w zamian za paczki żywnościowe lub opał nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem, iż przyznane świadczenie w roku podatkowym nie przekroczy kwoty 2.280 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe lub ekwiwalenty pieniężne w zamian tych świadczeń otrzymywane przez emerytów i rencistów w związku z łączącym ich poprzednio z zakładami pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy oraz od związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł,

W świetle powyższego zapisu, aby świadczenie rzeczowe korzystało z powyższego zwolnienia, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

• świadczenie ma być świadczeniem rzeczowym lub ekwiwalentem pieniężnym w zamian tych świadczeń,

• świadczenie ma otrzymać emeryt lub rencista,

• świadczenie to musi być przyznane ww. osobom w związku z istniejącym uprzednio stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy,

• kwota ekwiwalentu pieniężnego (dla podatnika) nie może przekroczyć w roku podatkowym wysokości 2.280 zł.

Zawarte w omawiany przepisie sformułowanie "w zamian" świadczy o tym, że faktycznie przysługujące, na podstawie odrębnych przepisów (układu zbiorowego pracy bądź innych obowiązujących u pracodawcy przepisów resortowych), świadczenia rzeczowe nie zostały przekazane emerytom i rencistom przez zakład pracy.

Z uwagi na to, iż ustawa o podatku dochodowym nie określa definicji rzeczy ani świadczenia rzeczowego, należy odwołać się do definicji stosowanych w innych dziedzinach prawa. Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) rzeczami są tylko przedmioty materialne.

Jak wynika z powyższego, ze zwolnienia w limitowanej części (2.280 zł) mogą korzystać jedynie świadczenia o charakterze materialnym.

Z przedmiotowego zwolnienia nie mogą korzystać świadczenia pieniężne, które nie mają swojego odpowiednika w pierwotnym prawie do świadczenia rzeczowego. Ustawodawca nie dokonał w omawianym przepisie wyszczególnienia rodzajów świadczeń rzeczowych. Świadczeniami rzeczowymi są świadczenia w naturze (nie w pieniądzu), np.: paczki żywnościowe, opał, bilety na imprezy sportowe, kulturalne, oświatowe itp. Ponadto z powyższego zwolnienia, nie mogą korzystać wszystkie świadczenia pieniężne wypłacane emerytom i rencistom. Wolne od podatku dochodowego są te świadczenia pieniężne, które wypłacane są w zamian za świadczenia rzeczowe, które są ich ekwiwalentem. Ekwiwalent w znaczeniu słownikowym to rzecz równa innej wartością, odpowiednik, równoważnik.

Z analizy zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca na podstawie projektu regulaminu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych ma zamiar dokonać na rzecz byłych pracowników, tj. emerytów i rencistów wypłaty ekwiwalentów pieniężnych w zamian za paczki żywnościowe lub opał.

Mając na uwadze stan prawny obowiązujący w powyższym zakresie stwierdzić należy, iż w opisanej sytuacji świadczenia takie jak ekwiwalent pieniężny w zamian za paczki żywnościowe lub opał nie podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem, iż przyznane świadczenie w roku podatkowym nie przekroczy kwoty 2.280 zł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.