W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 14 maja 2008 r. nr ILPB2/415-184/08-2/PW, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie możliwości zakwalifikowania spłaty kredytu zaciągniętego na zakup kawalerki (ze środków uzyskanych z jej sprzedaży) jako własnego celu mieszkaniowego.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 19 maja 2008 r., a w dniu 21 maja 2008 r. (data wpływu 26 maja 2008 r.) wniosek uzupełniono o brakujące informacje.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 13 lipca 2006 r. Wnioskodawczyni zakupiła wraz z małżonkiem mieszkanie (kawalerkę), którą następnie sprzedała dnia 08 lutego 2008 r. Na zakup przedmiotowego lokalu Zainteresowana zaciągnęła w Banku X w dniu 12 lipca 2006 r. kredyt hipoteczny mieszkaniowy, który spłaciła przed zbyciem tego mieszkania otrzymanymi w zaliczce środkami uzyskanymi ze sprzedaży kawalerki, oraz pozyskanymi z banku w ramach pożyczki.

Jednocześnie Wnioskodawczyni wraz z mężem i córką są współkredytobiorcami kredytu mieszkaniowego hipotecznego, zaciągniętego w dniu 08 listopada 2006 r. na zakup przez córkę mieszkania. Kredyt ten wspólnie spłacają. Zainteresowana dotychczas nie odliczała i nie odlicza odsetek od pobranych kredytów, na podstawie art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawczyni może odpisać przedstawione we wniosku kredyty od podatku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży kawalerki na spłatę zarówno kredytu zaciągniętego na jej nabycie, jak i kredytu pobranego na zakup mieszkania przez córkę stanowi własny cel mieszkaniowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów
   - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
   
   

Z dniem 1 stycznia 2007 r. uległy zmianie zasady opodatkowania przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Zgodnie z przepisem art. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) do przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r. stosuje się zasady określone w ustawie w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

W myśl przepisu art. 28 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten płatny jest bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, chyba że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczy na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów.

W myśl ww. artykułu, warunkiem zwolnienia od podatku dochodowego przychodów uzyskanych ze sprzedaży mieszkania jest łączne spełnienie wymienionych w nim przesłanek.

Przepis ten nie wymaga, aby kredyt lub pożyczka zostały zaciągnięte na nabycie innej niż sprzedawana nieruchomość.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że kredyt na zakup kawalerki Wnioskodawczyni spłaciła, przed zbyciem tego mieszkania, otrzymanymi w zaliczce środkami z jego sprzedaży oraz pozyskanymi z banku w ramach pożyczki.

W związku z tym należy stwierdzić, że pomimo, iż umowa przedwstępna nie jest umową przenoszącą własność nieruchomości, otrzymaną wraz z jej podpisaniem zaliczkę (do jej wysokości) można wydatkować na spłatę kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe jeszcze przed dniem podpisania umowy przyrzeczonej i skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem osiągnięty ze sprzedaży kawalerki przychód w części przeznaczonej na spłatę kredytu zaciągniętego na jej zakup, w wysokości uzyskanej przez Zainteresowaną z tego tytułu zaliczki będzie zwolniony z opodatkowania 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

Natomiast nie można uznać wydatkowania przez Zainteresowaną przychodu uzyskanego z tytułu sprzedaży mieszkania (kawalerki) na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania przez córkę - jako przeznaczenia na własny cel mieszkaniowy.

Warunkiem skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania jest bowiem przeznaczenie środków uzyskanych z jego zbycia na spłatę kredytu zaciągniętego przez Wnioskodawczynię na nabycie własnego mieszkania.

W związku z tym, przychód uzyskany przez Zainteresowaną z tytułu sprzedaży kawalerki, w części przeznaczonej na ww. cel, będzie podlegał opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w myśl cytowanego wcześniej art. 28 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 01 stycznia 2007 r.

Przedstawiając stan faktyczny Wnioskodawczyni wyjaśniła również, że dotychczas nie odliczała i nie odlicza odsetek od pobranych kredytów na podstawie art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże mając na uwadze całość opisanego przez Zainteresowaną stanu faktycznego należy stwierdzić, że nie przysługuje Jej również, w odniesieniu do kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania przez córkę, prawo dokonania odliczenia, o którym mowa w ww. artykule ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) podatnikowi, któremu w latach 2002 - 2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczenia wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki) zawartej przed 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027r.

Art. 26b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r. stanowi, że od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej m.in. z zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Natomiast stosownie do art. 26b ust. 2 pkt 4 lit b) ww. ustawy, jednym z warunków uprawniających do skorzystania z ulgi jest zawarcie umowy o ustanowieniu spółdzielczego własnościowego lub lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo umowy w formie aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego, o przeniesieniu na podatnika własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, której jedną ze stron jest podatnik.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni nie jest właścicielką (współwłaścicielką) lokalu mieszkalnego zakupionego przez córkę. Nie został więc spełniony warunek, pozwalający na korzystanie z ulgi odsetkowej w odniesieniu do zaciągniętego przez Zainteresowana wraz z małżonkiem w dniu 08 listopada 2006 r. kredytu mieszkaniowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.