Z uwagi na stwierdzone we wniosku braki formalne, wezwano Spółkę pismem z dnia 05.05.2008 r. Nr I do ich uzupełnienia. Spółka uzupełniła wniosek pismem z dnia 12.05.2008 r. (data wpływu 15.05.2008 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Pracodawca zamierza zakupić prezenty dla pracowników, które w części zostaną sfinansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, w pozostałej ze środków obrotowych firmy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy fakt sfinansowania zakupu prezentów przekazanych pracownikom Spółki w części ze środków obrotowych Spółki, a w części z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych firmy powoduje, że całość świadczenia nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość rzeczowych świadczeń, otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub funduszy związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł;

Na mocy wskazanego przepisu ustawodawca zwolnił od podatku wartość rzeczowych świadczeń otrzymanych przez pracownika, jeżeli spełnione zostały łącznie następujące przesłanki:

1. świadczenia mają charakter rzeczowy,
2. źródłem ich finansowania są w całości środki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub funduszy związków zawodowych,
3. wartość tych świadczeń nie przekracza rocznie kwoty 380 zł.
   
   

Zatem zdaniem Spółki przepis jedynie określa źródło finansowania świadczeń rzeczowych, uznając, że dla zastosowania zwolnienia od podatku koniecznym jest, aby pracodawca lub związek zawodowy nie sfinansował tych świadczeń z innych źródeł niż Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych lub fundusz związków zawodowych. Ustawodawca nie odnosi się natomiast do wielkości udziału w finansowaniu świadczeń rzeczowych, t. j. możliwe jest zarówno pokrycie przez zakład pracy lub związek zawodowy 100 % wartości świadczeń, bądź częściowe jego finansowanie z wymienionych w przepisie źródeł.

Reasumując, zdaniem Spółki należy stwierdzić, że prezenty zakupione przez pracodawcę, korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem, że wydatki z tego tytułu pracodawca sfinansuje w całości z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych t. j. do kwoty 380 zł.

W sytuacji, gdy ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych finansowane jest 50% wartości świadczenia rzeczowego zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy objęta będzie ta część wartości przekazywanego pracownikowi prezentu jednak nie więcej niż do wysokości ustawowego limitu, t.j. do kwoty 380 złotych w roku podatkowym.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

W myśl zasady powszechnego opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy wymienia poszczególne źródła przychodów podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, przychodem ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14 - 16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zatem do przychodów ze stosunku pracy zalicza się każde świadczenie, które zostało wypłacone w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z pracodawcą. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jednocześnie w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia się od podatku dochodowego wartość świadczeń rzeczowych otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380,00 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Jak wynika z powyższego, na mocy wskazanego powyżej przepisu ustawodawca zwolnił od podatku wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

• świadczenia mają charakter świadczeń rzeczowych,

• źródłem ich finansowania są w całości środki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub funduszy związków zawodowych,

• wartość tych rzeczowych świadczeń nie przekracza rocznie kwoty 380 zł.
  
  

Biorąc pod uwagę powyższy stan prawny należy stwierdzić, iż użyte przez ustawodawcę sformułowanie "sfinansowane w całości z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych" oznacza, że pracodawca, bądź związki zawodowe, są ze swej strony zobligowane do finansowania lub współfinansowania świadczeń na rzecz pracownika wyłącznie z wymienionych w tym przepisie funduszy. Przepis ten zatem określa źródło finansowania świadczeń rzeczowych, uznając, że dla zastosowania zwolnienia od podatku konieczne jest, aby pracodawca, bądź związek zawodowy, nie sfinansował tych świadczeń z innych źródeł niż zakładowy fundusz świadczeń socjalnych lub fundusz związków zawodowych. Ustawodawca nie odniósł się natomiast do wielkości udziału w finansowaniu świadczeń rzeczowych, t. j. możliwe jest zarówno pokrycie przez zakład pracy lub związek zawodowy 100% wartości świadczeń bądź częściowe jego sfinansowanie z wymienionych w przepisie źródeł.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zamierza zakupić prezenty dla pracowników, które w części zostaną sfinansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, a w pozostałej ze środków obrotowych.

Zatem odnosząc się do powołanego stanu prawnego i nakreślonego we wniosku zdarzenia przyszłego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, iż w sytuacji, gdy ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych sfinansowane zostanie 50% wartości świadczenia rzeczowego zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy objęta będzie ta część wartości przekazywanego pracownikowi prezentu, jednak nie więcej niż do wysokości ustawowego limitu, t. j. do kwoty 380 złotych w roku podatkowym.

Stwierdzić bowiem należy, iż przekazywane pracownikom prezenty, które sfinansowane będą w całości lub w części z innych środków niż Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych lub fundusze związków zawodowych t. j. ze środków obrotowych Spółki, stanowić będą dla pracowników nieodpłatne świadczenie otrzymane od pracodawcy, które zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy powinny być zaliczone do podlegającego opodatkowaniu przychodu ze stosunku pracy, którego wysokość należy ustalić w oparciu o art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegać będzie wartość pieniężna całego świadczenia, bez względu na to, czy jego wartość przekracza kwotę wynikającą z powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy, t. j. 380,00 zł, czy też nie.

Mając na uwadze powyższe, zajęte stanowisko w zaprezentowanym zdarzeniu przyszłym jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.