W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Pomiędzy Związkiem Rewizyjnym Spółdzielni Mieszkaniowych RP, a Spółdzielnią Mieszkaniową została zawarta umowa o przeprowadzenie lustracji Spółdzielni. Wszystkie czynności kontrolne, wynikające z tej umowy będą wykonywać wyznaczeni przez Związek przedstawiciele. W jednym z punktów ww. umowy zapisano, że koszty przejazdów, zakwaterowania i diet, Spółdzielnia jest zobowiązana rozliczyć bezpośrednio z lustratorem. Koszty te skalkulowano do wysokości określonych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. Część tych kosztów wypłacono zaliczkowo lustratorom w 2007 roku, a ostateczne rozliczenie kosztów nastąpi w 2008 roku.

Spółdzielnię nie wiążą z lustratorami jakiekolwiek umowy, a zwrotu kosztów podróży tym osobom Spółdzielnia dokonuje jedynie na mocy zapisów powołanej umowy ze Związkiem Rewizyjnym Spółdzielni Mieszkaniowych RP.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zwrócone lustratorom koszty przejazdów, zakwaterowania i diety będą stanowić dla tych osób przychód w rozumieniu podatku dochodowego od osób fizycznych w myśl art. 20 i 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który należy wykazać w PIT-8C w 2008 r. (zaliczka wypłacona w 2007 r.) oraz w PIT-8C w 2009 r. (pozostała część kwoty wypłacona w 2008 r.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w rozumieniu podatku dochodowego od osób fizycznych, zwrócone lustratorom koszty przejazdów, zakwaterowania i diety będą stanowić dla tych osób przychód odpowiednio w 2007 i 2008 roku, który należy wykazać w PIT-8C analogicznie w 2008 i 2009 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

W świetle powyższego w niniejszej sprawie zastosowanie mają dwa rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r.:

• w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1990 ze zm.) oraz,
• w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Aby jednak przedmiotowe świadczenia korzystały ze zwolnienia muszą być spełnione dwa warunki. Reguluje je art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:

• w celu osiągnięcia przychodów lub
• w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
• przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
• przez osoby pełniące funkcje obywatelskie.

Należy zauważyć, iż w powołanym art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy ustawodawca posłużył się terminem "podróż" bez określenia "służbowa", dlatego też zakres tego zwolnienia jest szerszy, ponieważ nie ogranicza się ono jedynie do podróży służbowych, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że wypłacone diety i inne należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów świadczeniobiorców, oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Jeżeli z umowy lub innych dokumentów wynika, że osoba nie będąca pracownikiem otrzyma zwrot wydatków związanych z wykonaniem określonego zadania, wówczas otrzymane przez nią diety i inne należności za czas podróży będą wolne od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W rezultacie, w sytuacji opisanej we wniosku, podróże lustratorów odbywane w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych będą mieściły się w określeniu "podróż" zawartym w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zwracane przez Spółdzielnię koszty przejazdów, zakwaterowania i diet ponoszone przez lustratorów w związku z wykonywaniem czynności kontrolnych w Spółdzielni Mieszkaniowej są zwolnione od podatku dochodowego na podstawie ww. przepisu.

Tym samym płatnik nie jest obowiązany do sporządzenia informacji PIT-8C.

Zaznacza się również, iż omawiane zwolnienie jest limitowane do wysokości określonej w powołanych wyżej rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Natomiast ewentualna nadwyżka wypłacanych przez Spółkę świadczeń - ponad limit określony w przedmiotowych aktach prawnych - spowoduje powstanie obowiązku podatkowego i tym samym będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.