W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W Urzędzie funkcjonuje Zarządzenie Marszałka Województwa określające zasady przyznawania świadczeń dla pracowników Urzędu Marszałkowskiego w związku z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, wykształcenia ogólnego oraz uzyskaniem zaawansowanej wiedzy w określonej dziedzinie lub dyscyplinie nauki, określające formy kształcenia, z jakich mogą korzystać pracownicy Urzędu:

1. w formach szkolnych - studia wyższe zdefiniowane w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym jako studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia oraz jednolite studia magisterskie,
2. w formach poza szkolnych - studia podyplomowe, kursy, seminaria,
3. w formie studiów trzeciego stopnia - studia doktoranckie zdefiniowane w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym.
   
   

Pracownik otrzymuje zgodę na podjecie studiów doktoranckich lub podyplomowych na warunkach przewidzianych dla pracownika skierowanego. Tematyka studiów jest powiązana z wykonywaną pracą zawodową w Urzędzie, np. w zakresie pozyskiwania funduszy unijnych, prawa pracy itd. Pracodawca zawarł z pracownikiem umowę o dokształcanie udzielając oprócz urlopu szkoleniowego dofinansowania czesnego za studia zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. z 1993r. Nr 103, poz. 472 ze zm.). W treści umowy o dokształcanie zawarty jest warunek odpracowania w Urzędzie 1 roku po zakończeniu nauki lub zwrotu części poniesionych przez pracodawcę kosztów. W ten sposób pracodawca ma gwarancję, że wydane przez niego środki na dokształcanie pracownika i podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wiedzy ogólnej przyniosą korzyści dla samego Urzędu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w omawianej sytuacji może mieć zastosowanie rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z 3 litego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216), zważywszy na fakt, iż zmienia ono rozporządzenie dwóch ministrów: Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. 1993r. Nr 103, poz. 472 ze zm.)?

Czy w odniesieniu do studiów podyplomowych oraz studiów doktoranckich znajduje zastosowanie zwolnienie z podatku kosztów poniesionych przez pracodawcę na dofinansowanie czesnego za te studia zważywszy na fakt, że są to studia prowadzone przez szkoły wyższe, w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym?

Zdaniem podatnika bez względu na zastosowanie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej dofinansowanie czesnego na studiach podyplomowych oraz doktoranckich jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Studia doktoranckie to studia trzeciego stopnia odbywające się w szkołach wyższych. Umożliwiają one uzyskanie wiedzy w określonej dyscyplinie nauki. Również studia podyplomowe prowadzone są przez uczelnie wyższe. Pracodawca ma możliwość udzielenia pracownikowi kształcącemu się w formach szkolnych świadczeń w postaci urlopu szkoleniowego oraz dofinansowania kształcenia, co wynika z § 3 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. z 1993r., Nr 103, poz. 472 ze zm.). Wnioskodawca na poparcie swojego stanowiska powołuje się na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego w Lesznie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 11 ust. 1 tejże ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przepis art. 12 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.Zgodnie z powyższym należy przyjąć, że co do zasady wartość świadczeń otrzymanych przez pracowników na dokształcanie i podnoszenie kwalifikacji zawodowych stanowi przychód ze stosunku pracy i podlega opodatkowaniu.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych. Użyte w cytowanym powyżej przepisie sformułowanie "odrębne przepisy" obejmuje cały szereg aktów prawnych, z których wynika prawo pracownika do otrzymania od pracodawcy świadczeń w związku z dokształcaniem. Do tego katalogu zaliczyć można:

• Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. Nr 103 poz. 472 ze zm.)
• Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216).
  
  

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż pracownicy wnioskodawcy uczęszczać będą na studia doktoranckie lub podyplomowe na warunkach przewidzianych dla pracownika skierowanego.Zgodnie z § 3 rozporządzenia z 12 października 1993r., kształcenie dorosłych w formach szkolnych odbywa się w szkołach podstawowych, ponadpodstawowych i szkołach wyższych. Przepis art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005r. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) stanowi, że w uczelni mogą być prowadzone studia, studia doktoranckie, studia podyplomowe oraz kursy dokształcające. Ustawa- Prawo o szkolnictwie wyższym definiuje studia podyplomowe, jako inną niż studia wyższe i studia doktoranckie formę kształcenia przeznaczoną dla osób legitymujących się dyplomem ukończenia studiów wyższych (art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy).

Pracownikowi, który podejmuje naukę w szkole na podstawie skierowania zakładu pracy, przysługuje mu urlop szkoleniowy i zwolnienia z części dnia pracy w określonych wymiarach, płatne według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Zakład pracy może też przyznać pracownikowi, dodatkowe świadczenia, a w szczególności:

1. zwrócić koszty przejazdu, zakwaterowania i wyżywienia na zasadach obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju, o ile nauka odbywa się w innej miejscowości niż miejsce zamieszkania i miejsce pracy pracownika,
2. pokryć koszty podręczników i innych materiałów szkoleniowych,
3. pokryć opłaty za naukę, pobierane przez szkołę,
4. udzielić dodatkowego urlopu szkoleniowego.
   
   

Nadto, w przypadku pracownika podejmującego naukę w szkole bez skierowania zakładu pracy zakres świadczeń bądź uprawnień, jakie mogą mu być przyznane przez pracodawcę z tego tytułu, reguluje przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 października 1993r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych, który stanowi, iż takiemu pracownikowi może być udzielony bezpłatny urlop i zwolnienie z części dnia pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia w wymiarze ustalonym na zasadzie porozumienia pomiędzy zakładem pracy i pracownikiem. Dodatkowo zakład pracy może też pokryć pracownikowi koszty związane z nauką tj.:

1. koszty przejazdu, zakwaterowania i wyżywienia na zasadach obowiązujących przy podróżach służbowych na obszarze kraju, o ile nauka odbywa się w innej miejscowości niż miejsce zamieszkania i miejsce pracy pracownika,
2. koszty podręczników i innych materiałów szkoleniowych,
3. opłaty za naukę, pobierane przez szkołę.
   
   

W związku z powyższym, dofinansowanie kosztów kształcenia pracowników obywających się w formie szkolnej bez względu posiadania skierowania może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego do osób fizycznych na podstawie art. 21 ust.1 pkt 90 ustawy.

Dlatego też można uznać stanowisko wnioskodawcyza prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.