Istota interpretacji:

Skutki podatkowe wypłaconego rezydentowi świadczenia emerytalnego z tytułu ubezpieczenia opłacanego przez pracodawcę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni od kilku lat zamieszkuje na stałe na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i jest rezydentem w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.Jednakże jeszcze w czasie zamieszkiwania w Niemczech, była zatrudniona przez pracodawcę niemieckiego - Towarzystwo Ubezpieczeniowe A. które opłacało pracownikom dodatkowe składki na zakładowe (pracownicze) świadczenia emerytalne (pracowniczy program emerytalny) - ubezpieczenie kapitałowe na wypadek zgonu i dożywocia - polisa z dnia 23 stycznia 1998r.Na skutek fuzji towarzystw ubezpieczeniowych, powyższe ubezpieczenie pracownicze zostało przeniesione w zasoby A. w K.

Po osiągnięciu przez wnioskodawczynię wieku emerytalnego (60 lat w dniu 27 sierpnia 2007r.) A. w Kolonii powiadomił ją o przyznaniu świadczenia emerytalnego w związku ze składkami opłacanymi przez pracodawcę (Regulamin Ubezpieczeń A.), które wypłacane jest miesięcznie, począwszy od września 2007r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wypłacane wnioskodawczyni świadczenie emerytalne z tytułu ubezpieczenia opłacanego przez pracodawcę będzie podlegać w Polsce obowiązkowi podatkowemu na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli tak, to czy od tego podatku dochodowego będzie zwolnione...

Zdaniem wnioskodawczyni, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) (zwanej dalej "ustawą o pdof") osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle art. 4a ww. ustawy zasadę tę należy stosować z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska. W tym przypadku będzie to zawarta w dniu 14 maja 2003r. umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republika Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2005r. Nr 12, poz. 90), zwana dalej "umową z dnia 14 maja 2003r."

Stosownie do postanowień art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003r. emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) z drugiego Umawiającego się Państwa (RFN) podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie (w Polsce).W związku z powyższym, zdaniem wnioskodawczyni, otrzymywana przez nią z firmy ubezpieczeniowej A., emerytura tytułem ubezpieczenia opłaconego przez pracodawcę podlegać będzie obowiązkowi podatkowemu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych "wolne od podatku są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika’".Ponieważ - jak wynika z opisanego wyżej stanu faktycznego - świadczenie emerytalne wypłacane wnioskodawczyni przez A. stanowią wypłatę środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego Towarzystwa A., a zatem wypłaty te są zdaniem wnioskodawczyni zwolnione od podatku dochodowego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W świetle art. 4a ww. ustawy zasadę tę należy stosować z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska. W tym przypadku będzie to zawarta w dniu 14 maja 2003r. umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republika Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2005r. Nr 12, poz. 90).

Stosownie do postanowień art. 18 ust. 1 umowy z dnia 14 maja 2003r. emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) z drugiego Umawiającego się Państwa (RFN) podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie (w Polsce).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są wypłaty środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika. Nie oznacza to jednak, że zwolnieniu podlegają wypłaty świadczeń ze wszelkiego rodzaju pracowniczych programów emerytalnych. Powołany wyżej przepis mówi o pracowniczych programach emerytalnych uregulowanych odpowiednio przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. nr 116, poz. 1207 ze zm.), która określa zasady tworzenia i działania pracowniczych programów emerytalnych, warunki, które powinny spełniać podmioty realizujące programy oraz warunki uczestnictwa w tych programach. Ze względu na przyjęty sposób regulacji kwestii dotyczącej pracowniczych programów emerytalnych nie było konieczne odwoływanie się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost do ustawy o pracowniczych programach emerytalnych. Ustawodawca w art. 9 ustawy o pracowniczych programach emerytalnych wskazał jednoznacznie, iż określenie "program emerytalny" może być używane wyłącznie do określenia programów uregulowanych w niniejszej ustawie. Skoro, zatem w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych użyto zwrotu "pracowniczy program emerytalny" to na gruncie prawa polskiego jego analiza możliwa jest jedynie przez pryzmat ustawy o pracowniczych programach emerytalnych. Jeżeli Fundusz dokonujący wypłaty nie spełnia warunków uznania go za program emerytalny w rozumieniu ustawy o pracowniczym programie emerytalnym, to dokonana wypłata nie podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaproponowana we wniosku wykładania jest w odniesieniu do omawianego zwolnienia niedopuszczalna, gdyż jej zastosowanie wiązałoby się z naruszeniem obowiązującej normy prawnej. Albowiem biorąc powyższe przepisy pod uwagę należy uznać, że możliwość zwolnienia pewnych świadczeń emerytalnych przyznana została wyłącznie wypłatom tych świadczeń związanych z polskim systemem emerytalnym. Literalne brzmienie w/w przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uniemożliwia ich zastosowanie do dochodów otrzymywanych z zagranicy.

W ocenie organu nie ma podstaw prawnych do zastosowania w/w przepisów do wypłat świadczeń zagranicznych. Oznacza to brak możliwości zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym świadczeń otrzymywanych z zagranicznych systemów emerytalnych. Tym samym otrzymane wypłaty stanowią przychód podlegający opodatkowaniu.

Do wniosku dołączono m.in. umowę, polisę ubezpieczeniową z dnia 23 stycznia 2008r., pismo o przejściu zasobów, informację o wypłacie emerytury z zakładowego zaopatrzenia emerytalnego, obliczenie emerytury Towarzystwa A. z dnia 5 września 2007r., przewodnik do umowy o zatrudnieniu w Towarzystwie A. wraz z uwierzytelnionymi tłumaczeniami. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przestawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.