Istota interpretacji:

Czy sprzedaż nieruchomości zwróconej spadkobiercy po wywłaszczeniu będzie podlegać opodatkowaniu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni, jej ojciec i rodzeństwo przed rokiem 1973 byli właścicielami między innymi nieruchomości odpowiadającej dzisiaj działkom nr 77/97, 77/27, 77/217, 77/212, 77/213. Aktami notarialnymi z dnia 9 października 1973r. i z dnia 19 września 1974r. wnioskodawczyni i pozostali współwłaściciele zostali wywłaszczeni z ww. nieruchomości na podstawie art. 6 do 8 ustawy z dnia 12 marca 1958r. o zasadach i trybie wywłaszczanie nieruchomości, w celu budowy Osiedla.

W dniu 2 grudnia 2006r, wnioskodawczyni wraz z rodzeństwem jako byli właściciele ww. nieruchomości i spadkobiercy po ojcu (ojciec wnioskodawczyni zmarł 4 grudnia 1990r., a spadek nabyto na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 15 marca 1991r.) oraz spadkobiercy (dzieci i mąż) po zmarłej siostrze wnioskodawczyni, zwrócili się o zwrot ww. nieruchomości, ponieważ nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu wywłaszczenia.

W dniu 30 listopada 2007r. Starostwo Powiatowe wydało decyzję o zwrocie ww. nieruchomości na rzecz: wnioskodawczyni i ww. spadkobierców. W dniu 5 stycznia 2008r. planowana jest sprzedaż ww. nieruchomości.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż gruntu wywłaszczonego na podstawie art. 6 do 8 ustawy z dnia 12 marca 1958 należącego do wnioskodawczyni i jej ojca, odzyskanego na podstawie decyzji Starostwa Powiatowego z dnia 30 listopada 2007r., będzie podlegać opodatkowaniu...

Zdaniem wnioskodawczyni sprzedaż wyżej wymienionych gruntów nie będzie podlegać opodatkowaniu. Na potwierdzenie takiego stanowiska wnioskodawczyni powołuje orzeczenie (Uchwała Siedmiu Sędziów Izby Finansowej) z dnia 17 grudnia 1996r. Naczelnego Sądu Administracyjnego. W świetle tej uchwały, za datę nabycia uważa się datę pierwotnego kupna wywłaszczonej potem nieruchomości. Wnioskodawczyni twierdzi, że podatek od sprzedaży wchodzi w rachubę tylko w ciągu pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie, a odzyskujący nieruchomość czy wieczyste użytkowanie, tej daniny nie płaci.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której państwo wkracza w sferę indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej. W drodze decyzji dochodzi m.in. do pozbawienia dotychczasowego właściciela prawa własności nieruchomości, z drugiej zaś strony przejście prawa własności na rzecz Skarbu Państwa lub gminy. Jednocześnie ustawa zawiera swoistą gwarancję, że wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który dokonano wywłaszczenia. Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości, w przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu na jaki dokonano wywłaszczenia.

Stosownie zatem do art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Celem jest więc przywrócenie stosunków własnościowych sprzed wywłaszczenia. Decyzja o zwrocie nieruchomości pełni zatem funkcję restytucyjną, przywraca bowiem prawo własności nieruchomości.

W przypadku zwrotu nieruchomości nie mamy więc do czynienia z kreowaniem prawa własności tylko z jego przywróceniem. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie nie można mówić o przeniesieniu prawa własności na zasadach ogólnych wynikających z przepisów o charakterze cywilnoprawnym, ale jedynie o restytucji (przywróceniu) stanu sprzed wywłaszczenia. Gdyby bowiem nie dokonane wywłaszczenie, wnioskodawczyni wraz z rodziną nadal byłaby współwłaścicielem nieruchomości.

Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (j.t. Dz. U. z 1964r., nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy.

Zgodnie z powyższym należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wraz z rodziną nabyła nieruchomość w części przed 1973r. oraz w części w drodze spadku po zmarłym ojcu w 1990r., a nie w dniu dokonania zwrotu tejże nieruchomości przez Starostę. Tym samym u wnioskodawczyni nie powstaje obowiązek zapłaty podatku od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, gdyż zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 z ze zm.) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodów jedynie wówczas, gdy odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W przedmiotowej sprawie od daty nabycia przez wnioskodawczynię wywłaszczonej uprzednio nieruchomości upłynęło ponad 5 lat więc powstały przychód ze zbycia nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu.

Z tej przyczyny stanowisko wnioskodawczyni należy uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.