W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W miesiącu lutym 2007 r. X Agencja Mieszkaniowa, na podstawie odrębnych przepisów, przyznała Wnioskodawcy mieszkanie służbowe. Niezwłocznie (w tym samym miesiącu) Zainteresowany zameldował w tym mieszkaniu siebie oraz żonę. W maju 2007 r., po wykonaniu odpowiednich prac remontowych, Wnioskodawca wykupił przedmiotowe mieszkanie od X Agencji Mieszkaniowej. W akcie notarialnym z dnia 24 maja 2007 r., dotyczącym ww. czynności, określono, iż cena wykupu została podzielona na dwie raty. Następnie w dniu 8 czerwca 2007 r. została ustanowiona odrębna własność lokalu, poprzez dokonanie stosownego wpisu w założonej dla niego księdze wieczystej. W dziale tej księgi odnotowano hipotekę zwykłą, związana z drugą ratą ceny wykupu. W chwili obecnej powyższa rata jest już uiszczona i trwa procedura usunięcia wpisu o hipotece z księgi wieczystej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Z jaką datą można najszybciej sprzedać mieszkanie, aby skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym przychodu uzyskanego ze sprzedanej nieruchomości?

Czy, w myśl znowelizowanych przepisów, Wnioskodawca może skorzystać z ulgi meldunkowej i sprzedać mieszkanie po upływie 12 miesięcy, licząc:

• od dnia faktycznego zameldowania (czyli od daty zameldowania w lutym),
• od dnia nabycia nieruchomości w formie aktu notarialnego (czyli od 24 maja 2007 r.),
• czy od dnia ustanowienia odrębnej własności lokalu (czyli od dnia 8 czerwca 2007 r.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, z ulgi meldunkowej można skorzystać nawet w sytuacji , gdy ktoś nie był właścicielem mieszkania, ale był w nim zameldowany na okres co najmniej 12 miesięcy przed datą zbycia. Wskazuje na to, według Zainteresowanego, zapis art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

nbspnbsp - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie wykładni literalnej tego przepisu, wydaje się oczywiste, że każdy kto jest zameldowany nieprzerwanie przez 12 miesięcy w mieszkaniu nabytym po 1 stycznia 2007 r. ma prawo skorzystać z ulgi. Według Zainteresowanego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi się natomiast do obliczania 12 miesięcznego okresu zameldowania.

Na potwierdzenie powyższego stanowiska Wnioskodawca przytacza decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 15 października 2007 r. (nr DPB-2.35-416003-19/07).

Ponadto Zainteresowany nadmienia, iż w prasie i interpretacjach ekspertów można przeczytać, że przy braku ograniczeń ustawowych, okres 12 miesięcznego zameldowania powinien być liczony wstecz od daty zbycia mieszkania, bez jakichkolwiek ograniczeń. Jednakże, w opinii Wnioskodawcy, niejasna jest sytuacja, gdy w momencie zameldowania w lokalu, a nawet w dniu jego nabycia, lokal ten nie stanowił jeszcze odrębnej nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe, z zastrzeżeniem warunków przedstawionych poniżej.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów,

nbspnbsp - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007 r.

W myśl art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) podatek dochodowy wynosi - 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Jednakże, zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

nbspnbsp - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit a) - d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy, warunkiem zwolnienia od podatku dochodowego przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy, jest zameldowanie podatnika w zbywanym budynku lub lokalu na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Przepis ten nie określa daty, od której należy liczyć okres zameldowania, nie uzależnia zameldowania, a tym samym prawa do zwolnienia, od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez wyżej wskazany okres.

Na gruncie polskiego systemu prawa, a w szczególności prawa podatkowego, można mówić o zasadzie pierwszeństwa wykładni językowej. Posługując się jedną z reguł tej wykładni można stwierdzić, że skoro przepis nie precyzuje, czy okres zameldowania rozpoczyna się od dnia 1 stycznia 2007 r. albo od dnia nabycia nieruchomości lub prawa - to, zgodnie z treścią przepisu art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy, przyjąć należy, że obejmuje (co najmniej) 12 miesięcy wstecz od daty ich zbycia.

Tym samym należy uznać, że dzień 1 stycznia 2007 r. nie wywiera bezpośredniego wpływu na liczenie okresu zameldowania. Dzień 1 stycznia 2007 r. to data wejścia w życie przepisów wprowadzających nowe zwolnienie. Z przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw nie wynika, że od tej daty należy liczyć 12-miesięczny okres zameldowania. Ustawodawca w przejściowym przepisie art. 7 ust. 1 powołanej nowelizacji również nie zawarł nakazu obliczenia okresu zameldowania począwszy od dnia 1 stycznia 2007 r.

W tej sytuacji zasadne jest, iż do 12-miesięcznego okresu zameldowania podatnika na pobyt stały wlicza się okres zameldowania zarówno przed 1 stycznia 2007 r., jak i przed datą nabycia nieruchomości lub prawa.

Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku sprzedaży przedmiotowego mieszkania po upływie 12 miesięcy, licząc od dnia faktycznego w nim zameldowania.

Jednakże tut. organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 126, ma zastosowanie do przychodów podatnika, który, w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. Oznacza to, że nie złożenie oświadczenia lub złożenie go po terminie spowoduje brak prawa do zwolnienia.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę decyzji Izby Skarbowej w Szczecinie, tut. organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.