W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W firmie podatnika świadczona jest praca na zasadzie umów o pracę i umów cywilnoprawnych (umów zleceń i o dzieło). Zgodnie art. 304 § 1 w związku z art. 207 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141 ze zm.) wnioskodawca jest zobowiązany do zapewnienia pracy w warunkach bezpiecznych i higienicznych.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy dla osób wykonujących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy (umowa zlecenia czy o dzieło) świadczenia w postaci sfinansowanych przez wnioskodawcę kosztów szkoleń z zakresu bhp, badań lekarskich wstępnych, okresowych i kontrolnych, środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego stanowią przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawcy, koszty związane z zapewnieniem bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, takich jak: koszty szkoleń z zakresu bhp, koszty badań lekarskich wstępnych, okresowych i kontrolnych, koszty środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego stanowią koszty uzyskania przychodów z prowadzonej działalności ponieważ obowiązek ich ponoszenia wynika z Kodeksu pracy, a jednocześnie dla osób fizycznych wykonujących pracę na innej podstawie niż stosunek pracy np. umowę zlecenia czy o dzieło, będzie to przychód zwolniony ponieważ rozpoczęcie pracy na podstawie takiej umowy uwarunkowane jest przedłożeniem zaświadczenia o stanie zdrowia, świadectwa ze szkolenia w zakresie bhp oraz stosowania przydzielonych środków ochrony indywidualnej, odzieży roboczej i obuwia roboczego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są świadczenia rzeczowe i ekwiwalenty za te świadczenia, przysługujące na podstawie przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, jeżeli zasady ich przyznawania wynikają z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Stosownie do postanowień art. 207 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.

Zgodnie z art. 237(7) § 1 tej ustawy pracodawca ma obowiązek nieodpłatnego zapewnienia pracownikowi odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania określone w Polskich Normach:

1. jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,
2. ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.
   
   

W myśl art. 237(6) § 1 i 3 Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy oraz informować go o sposobach posługiwania się tymi środkami. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi środki ochrony indywidualnej, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności określone w odrębnych przepisach. Z kolei na podstawie art. 229 § 6 Kodeksu pracy wstępne, okresowe i kontrolne badania lekarskie są przeprowadzane na koszt pracodawcy. Pracodawca ponosi ponadto inne koszty profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami, niezbędnej z uwagi na warunki pracy. Wartość tego rodzaju świadczeń, otrzymanych przez pracownika od pracodawcy, stanowi przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który jednak w świetle art. 21 ust. 1 pkt 11 tejże ustawy podlega zwolnieniu z opodatkowania.

Zgodnie natomiast z art. 304 § 1 Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o których mowa w art. 207 § 2, osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, a także osobom prowadzącym w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę na własny rachunek działalność gospodarczą.W świetle ww. przepisu pracodawca powierzając wykonywanie niektórych prac osobom fizycznym w ramach umowy cywilnoprawnej jest zobowiązany zapewnić im bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Jednocześnie przepis nie rozstrzyga, w jaki sposób zostanie ten obowiązek zrealizowany.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku rozpoczęcie pracy przez osobę zatrudnioną przez wnioskodawcę na podstawie umowy zlecenia czy o dzieło uwarunkowane jest przedłożeniem zaświadczenia o stanie zdrowia, świadectwa ze szkolenia w zakresie bhp oraz stosowania przydzielonych środków ochrony indywidualnej, odzieży roboczej i obuwia roboczego. Mając na uwadze przedstawione powyżej uregulowania Kodeksu pracy należy stwierdzić, iż świadczenia w postaci sfinansowanych przez wnioskodawcę szkoleń z zakresu bhp, badań lekarskich wstępnych, okresowych i kontrolnych, środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego związane z zapewnieniem bezpiecznych i higienicznych warunków pracy są dla osób zatrudnionych na podstawie umów cywilnoprawnych świadczeniami zwolnionymi od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.