W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

W związku z realizacją umowy nr ... z dnia 29 maja 2007 r., pomiędzy Wnioskodawcą a pracodawcą (urzędem centralnej administracji rządowej), u którego jest zatrudniony na czas nie określony, o pokrycie kosztów związanych z dokształcaniem i nauką w Szkole Języków Obcych w celu nauki języka angielskiego w formie pozaszkolnej bez skierowania przez pracodawcę, pracodawca potrącił Wnioskodawcy zaliczkę na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych i składki na ZUS z wynagrodzenia określonego w umowie (§ 2 pkt 1 ww. umowy) z kwoty 1680 zł (dofinansowanie 80% do całego kosztu nauki) i wypłacił kwotę 1129,63 zł, stwierdzając, że art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176), w powiązaniu z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. z 1993 r. Nr 103, poz. 472) nie dotyczy tej formy dofinansowania i należy z omawianej kwoty (1680 zł) pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ZUS. Powyższe składki zostały odprowadzone do organu podatkowego i ZUS-u. Na złożone zapytanie Ministerstwo Finansów nie udzieliło pracodawcy jednoznacznego stanowiska w omawianej sprawie, informując o możliwości skorzystania z interpretacji poprzez organ skarbowy, ale pracodawca stwierdził, że należy jednak potrącić wyżej omawiane składki.

Pracodawca zamierza dofinansować Wnioskodawcy studia podyplomowe na ... bez skierowania, ale na podstawie zawieranej umowy zgodnie z procedurą dotyczącą dofinansowań do podnoszenia kwalifikacji. Ale z kwoty dofinansowania planuje potrącić zaliczkę na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych i składki na ZUS.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy powyższa sytuacja jest zgodna z aktualnym stanem prawnym i czy pracodawca ma prawo pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych w świetle art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w powiązaniu z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych w przypadku Wnioskodawcy, gdy ma obowiązującą umowę na pokrycie kosztów związanych z dokształcaniem i nauką pomiędzy pracodawcą a Wnioskodawcą?
2. Jeśli zachodzi sytuacja jak wyżej, ale dotycząca nauki na studiach podyplomowych to czy pracodawca ma prawo pobrać zaliczkę na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych tak jak w przypadku Wnioskodawcy?
   
   

Odpowiedź na pytanie pierwsze stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek Pana w zakresie pytania drugiego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176), w powiązaniu z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. z 1993 r. Nr 103, poz. 472), w związku z tym, że dofinansowanie obowiązujące pracodawcę i Wnioskodawcę zgodnie z dwustronną umową nr ... z dnia 29 maja 2007 r., pomiędzy Wnioskodawcą a pracodawcą to zapisy z ustawy i rozporządzenia mówią wyraźnie, że dofinansowanie do nauki jest wolne od podatku dochodowego "Wolne od podatku dochodowego są: wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych" i nie powinny być pobrane Wnioskodawcy składki na zaliczkę podatku dochodowego od osób fizycznych i na ZUS.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 11 ust. 1 tejże ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Art. 12 ust. 1 stanowi, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy wolna od podatku jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas urlopu szkoleniowego oraz za czas zwolnień z części dnia pracy, przysługujących pracownikom podejmującym naukę w szkołach lub podnoszącym kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych.

Odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej są następujące dwa rozporządzenia:

1. Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz. U. Nr 103 z 1993r. poz. 472 ze zm.),
2. Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31 z 2006 r. poz. 216).
   
   

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego 2006 r. w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych, uzyskiwanie i uzupełnianie przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji zawodowych odbywa się w następujących pozaszkolnych formach kształcenia:

1. kurs;
2. kurs zawodowy;
3. seminarium;
4. praktyka zawodowa.
   
   

Zwolnieniu podlegać będą zatem przychody uzyskiwane przez pracowników z tytułu uczestnictwa w szkoleniach pod warunkiem, że szkolenia te stanowią jedną z powyżej wskazanych form kształcenia pozaszkolnego i będą przyznane przez pracodawcę zgodnie z odrębnymi przepisami na podnoszenie kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego pracownika.

Przepisem regulującym zakres świadczeń przysługujących pracownikom podnoszącym kwalifikacje zawodowe jest ww. rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych.

W myśl § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe w formach pozaszkolnych na podstawie skierowania zakładu pracy przysługuje, o ile umowa zawarta między nim i zakładem pracy nie stanowi inaczej:

1. zwrot kosztów uczestnictwa, w tym zakwaterowania, wyżywienia i przejazdu,
2. urlop szkoleniowy na udział w obowiązkowych zajęciach oraz zwolnienie z części dnia pracy w wymiarze określonym w § 10, płatne według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy.
   
   

W świetle art. 11 ww. rozporządzenia pracownikowi podejmującemu naukę w formach pozaszkolnych bez skierowania może być udzielony urlop bezpłatny i zwolnienie z części dnia pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia w wymiarze ustalonym na zasadzie porozumienia między zakładem pracy i pracownikiem.

Zatem zakres uprawnień i świadczeń przysługujących pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje w formach pozaszkolnych jest uzależniony od tego czy kształcenie odbywa się na podstawie skierowania zakładu pracy, czy też bez takiego skierowania.

W myśl wyżej przytoczonego art. 11 jedynym świadczeniem przysługującym pracownikowi podejmującemu naukę w formach pozaszkolnych bez skierowania jest urlop bezpłatny i zwolnienie z części dnia pracy bez zachowania prawa do wynagrodzenia w wymiarze ustalonym na zasadzie porozumienia między zakładem pracy i pracownikiem.

W przedmiotowym stanie faktycznym podnoszenie kwalifikacji nie nastąpiło na podstawie skierowania zakładu pracy, zatem nie można stwierdzić, że dofinansowanie opłat związanych z kursem przyznane zostało zgodnie z ww. przepisami.

Bez znaczenia jest, czy pracodawca zawarł z pracownikiem umowę dot. pokrycia kosztów związanych z dokształcaniem. Brak skierowania przez pracodawcę na kurs oznacza, że świadczenia otrzymane przez pracownika z tytułu podnoszenia kwalifikacji w formach pozaszkolnych zawsze stanowią przychód pracownika ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, od którego pracodawca jako płatnik powinien pobrać zaliczkę na podatek na zasadach określonych w art. 32 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym zgodnie z obowiązującymi przepisami pracodawca postąpił słusznie pobierając zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W zakresie składek ZUS organy podatkowe są niewłaściwe rzeczowo, bowiem zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 9, poz. 60 ze zm.) właściwość rzeczową organów podatkowych ustala się według przepisów określających zakres ich działania.

Końcowo należy dodać, iż dokumenty dołączone przez Spółkę do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.