Pytanie:
Czy przepisy prawa podatkowego pozwalają wypłacać oddelegowanym pracownikom poza wynagrodzeniem również diety za okres kilkumiesięcznej pracy na budowie, w przypadku, gdy Spółka nie zmienia miejsca pracy w umowach z pracownikami oddelegowanymi do pracy na budowy poza siedzibę Spółki i czy w przypadku długoterminowego oddelegowania diety będą zwolnione z opodatkowania?
P O S T A N O W I E N I E
Na podstawie art. 14a § 4 w związku z § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie - biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący stan prawny
P O S T A N A W I A
- uznać stanowisko Strony za nieprawidłowe
U Z A S A D N I E N I E
Z przedstawionego przez Stronę we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności w branży budowlanej wysyła (oddelegowuje) swoich pracowników do wykonywania prac budowlanych do miejsc, które znajdują się poza siedzibą Spółki. Oddelegowanie pracowników przez Spółkę na daną budowę może trwać nawet do kilku miesięcy. Pracownicy, którzy są wysyłani do pracy poza siedzibę Spółki, są czasowo przenoszeni do pracy do miejsca, gdzie znajduje się budowa. W takiej sytuacji następuje zmiana miejsca pracy wskazanego w umowie o pracę w ten sposób, że jako miejsce pracy zostaje wskazane miejsce, gdzie dana budowa jest realizowania. W takim przypadku pracownicy nie otrzymują diet.Wątpliwość Spółki budzi, czy przepisy prawa podatkowego pozwalają wypłacać oddelegowanym pracownikom poza wynagrodzeniem również diety za okres kilkumiesięcznej pracy na budowie, w przypadku, gdy Spółka nie zmienia miejsca pracy w umowach z pracownikami oddelegowanymi do pracy na budowy poza siedzibę Spółki i czy w przypadku długoterminowego oddelegowania diety będą zwolnione z opodatkowana.
Zdaniem Spółki, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnione z podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju. Biorąc pod uwagę fakt, iż przepisy podatkowe nie zawierają definicji pojęcia "podróż służbowa" oraz nie określają limitu czasu trwania podróży służbowych, dla których diety są zwolnione z opodatkowania, Spółka stoi na stanowisku, że pracownikom oddelegowanym do pracy poza siedzibę Spółki przysługują poza wynagrodzeniem również diety, bez względu na czas trwania prac na budowie. W takiej sytuacji nie ma konieczności zmiany miejsca pracy w umowie o pracę przy każdorazowej zmianie lokalizacji budowy.
W ocenie Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego stanowisko Spółki jest nieprawidłowe.
Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość, została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Na podstawie art. 11 ust.1 w/w ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust.1 pkt 6 i 9 i art. 20 ust.3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Wartość nieodpłatnych świadczeń ustala się na podstawie art. 11 ust. 2a pkt.2 w/w ustawy, zgodnie z którym - jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia ustala się wg. cen zakupu.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas:
- podróży służbowej pracownika,
- podróży osoby nie będącej pracownikiem
- do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.
Odrębnymi przepisami, na które powołał się ustawodawca, są przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 236 ze zm.).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia "podróży służbowej", definicja taka znajduje się w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21 poz. 94 ze zm.). W myśl art. 775 § 1 tej ustawy, pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową.
Z powyższej definicji wynika, że podróż służbowa ma miejsce wtedy, kiedy następuje wykonywanie zadania poza miejscowością, w której znajduje się stałe miejsce pracy pracownika, a nie tylko poza siedzibą pracodawcy.
Jednakże, zgodnie z § 4 ust. 3 pkt 1) w/w rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, dieta nie przysługuje za czas delegowania do miejscowości pobytu stałego lub czasowego pracownika oraz w przypadkach, o których mowa w § 8.
Stosownie do orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 11 października 2005 r. (Sygn. Akt IPK 67/05), terminy, o których mowa w § 4 ust. 3 pkt 1) w/w rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju, należy czytać według prawa administracyjnego, a konkretnie ustawy o ewidencji ludności.
Tak więc, na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (j.t. Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.), pobytem czasowym jest przebywanie bez zamiaru zmiany miejsca pobytu stałego w innej miejscowości pod oznaczonym adresem lub w tej samej miejscowości, lecz pod innym adresem. W myśl art. 10 ust. 1 tego rozporządzenia, osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby, liczą od dnia przybycia.
Ponadto, we wspominanym wyżej orzeczeniu Sąd Najwyższy stwierdził, że celem podróży służbowej nie jest stałe wykonywanie pracy w innej miejscowości, lecz wykonanie tam zadania służbowego. Zakłada to więc pewną jej incydentalność oraz tymczasowość pobytu w miejscu wykonania zadania.
Biorąc powyższe pod uwagę, opisanego przez Spółkę oddelegowania pracownika w celu wykonywania przez niego pracy na budowie na okres kilkumiesięczny nie można uważać za podróż służbową. Dlatego też w tym przypadku oddelegowanym pracownikom nie będą przysługiwały diety, a co za tym idzie, nie jest możliwe zastosowanie zwolnienia opisanego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie ma przy tym znaczenia fakt braku zmiany w umowie o pracę miejsca jej wykonywania.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.
Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.
