Istota interpretacji:

W jaki sposób księgować faktury korygujące przychody i koszty ich uzyskania wystawione i otrzymane po zmianie formy opodatkowania z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na tzw. zasady ogólne?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W związku z przekroczeniem obrotów uprawniających do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wnioskodawca utracił prawo do opodatkowania tym podatkiem i od dnia 1 lipca 2008 r. przeszedł na zasady ogólne zaprowadzając podatkową księgę przychodów i rozchodów. Istotne elementy stanu faktycznego zawarto również w poz. 51 wniosku, gdzie wskazano, iż po dniu 1 lipca 2008 r. wnioskodawca otrzymuje:

• faktury kosztowe z datą wystawienia po 1 lipca 2008 r. lecz dotyczące okresu, w którym obowiązywał podatek ryczałtowy,
• faktury korygujące dotyczące kosztów poniesionych w "okresie ryczałtu"

oraz wystawia faktury korygujące dotyczące sprzedaży za okres opodatkowania w formie ryczałtu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób ewidencjonować ww. faktury...

Zdaniem wnioskodawcy, faktury dotyczące kosztów uzyskania przychodów oraz faktury korygujące wystawione po dniu 1 lipca 2008 r. księguje się jako koszty uzyskania przychodów z datą ich wystawienia.Faktury korygujące, dotyczące sprzedaży sprzed 1 lipca 2008 r., księguje się z datą wystawienia i pomniejszają przychód okresu bieżącego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) - za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 14 ust. 1c ww. ustawy za datę powstania przychodu, którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1. wystawienia faktury albo
2. uregulowania należności.
   
   

Z przytoczonej treści przepisu wynika więc, iż faktury korygujące przychód ze sprzedaży, co do zasady, pomniejszają przychód udokumentowany fakturą pierwotną odnoszącą się do konkretnej operacji handlowej. Późniejsze wystawienie faktury korygującej nie powoduje zmiany daty powstania tego przychodu.Z tego też względu faktury korygujące przychód, opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, wystawione przez wnioskodawcę po dniu utraty prawa do opodatkowania w tej formie, tj. od 1 lipca 2008 r., powinny mieć wpływ na przychody należne, określone w fakturze pierwotnej, bowiem dotyczą uprzednio wykazanych przychodów opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.W razie zwrotu towarów, materiałów i surowców związanym z wystawionymi fakturami korygującymi przychód ze sprzedaży opodatkowanej ryczałtem należy korygować również wartość remanentu początkowego sporządzonego na dzień zmiany formy opodatkowania na tzw. zasady ogólne. W myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 22 ust. 6b ww. ustawy za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.Natomiast opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, przewidziane w ustawie z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 1998r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), jest formą opodatkowania, w której podatnicy nie rozpoznają kosztów uzyskania przychodów, gdyż taka kategoria prawna w ich przypadku nie występuje.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż faktury kosztowe wystawione po zaprowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w dacie ich wystawienia, na postawie cytowanego powyżej art. 22 ust. 6b ww. ustawy. Natomiast faktury korygujące koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej za okres dotyczący opłacania podatku w formie ryczałtu, wystawione po 1 lipca 2008 r. nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów bieżącego okresu. Wnioskodawca winien dołączyć je do faktur pierwotnych i przechowywać w miejscu wykonywania działalności lub wskazanym - jako siedzibę, albo w biurze rachunkowym, któremu zostało powierzone prowadzenie ewidencji (art. 15 ust. 4 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym).

Z powyżej przedstawionych względów stanowisko zawarte w ww. wniosku uznać należy zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.