Pytanie:

Czy sprzedaż maszyny po zlikwidowaniu działalności gospodarczej prowadzonej uprzednio w formie karty podatkowej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ?

W myśl art.14a par.3 i 4 ww. ustawy udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w par. 1, następuje w drodze postanowienia zawierającego ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.

Dnia 26.07.2005r. do tut. organu wpłynął wniosek Pani w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego opłacanego w formie karty podatkowej w kwestii opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży maszyny po zlikwidowaniu działalności gospodarczej. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (jak również z akt podatkowych) wynika, że w okresie od dnia 01.01.1993r. do dnia 31.12.2004r. (data likwidacji) była opodatkowana Pani w formie karty podatkowej. Pani zdaniem sprzedaż, po likwidacji działalności gospodarczej, uprzednio w niej wykorzystywanej maszyny nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz 930 ze zm.), karta podatkowa jest uproszczoną formą opodatkowania, w której nie ustala się podstawy opodatkowania, zaś wysokość karty podatkowej zależy przede wszystkim od rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, liczby mieszkańców miejscowości w której prowadzona jest działalność gospodarcza, liczby zatrudnionych pracowników, liczby przepracowanych godzin (przy wolnych zawodach).

Wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej ustala naczelnik urzędu skarbowego w decyzji wydanej odrębnie na każdy rok podatkowy, na podstawie przepisów w/w ustawy. Podatnicy płacący kartę podatkową są zwolnieni z obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych, deklaracji o wysokości uzyskanego dochodu oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Nie maja oni również obowiązku prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przy tej formie opodatkowania nie ma znaczenia wysokość faktycznie osiąganych przez podatnika przychodów i kosztów ich uzyskania, a co za tym idzie regulacje zawarte w w/w ustawie nie zawierają przepisu, który wskazywałby na konieczność stosowania przez ,, kartowiczów,, przepisów art.14 oraz art.22 i 23 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych , traktujących o przychodach i kosztach(Dz. U z 2000r. Nr 14 poz.176 ze zm.).

Tym samym stawki karty podatkowej uwzględniają również podatek należny od przychodów uzyskanych ze sprzedaży składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej opodatkowanej w tej formie, jeżeli źródłem tych przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Bez znaczenia dla uznania przychodów uzyskanych ze sprzedaży tych składników za przychody z pozarolniczej pozostaje okoliczność, że podatnicy opodatkowani kartą podatkową nie prowadzą ewidencji (wykazu) środków trwałych oraz ewidencji wyposażenia, skoro od obowiązku ich prowadzenia zwolnieni są na mocy ustawy.

Generalnie ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera żadnych regulacji dotyczących odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych dla potrzeb działalności gospodarczej przez podatników karty podatkowej.

Po zbadaniu całości sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego w Prudniku stwierdza że przychód uzyskany ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej przez podatnika opodatkowanego uprzednio w formie karty podatkowej będzie co prawda stanowił przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej o którym mowa w art.14 ust.2 pkt.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz nie podlegającym odrębnemu opodatkowaniu wg skali podatkowej.

Zgodnie z przepisem art. 14a par.4 ustawy- Ordynacja podatkowa na niniejsze postanowienie służy zażalenie, które w myśl przepisu art.223 par.1 w związku z art.239 wskazanej powyżej ustawy należy wnieść do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem tut. organu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia (art. 236 par.2 pkt powołanej ustawy).

Zażalenie stosownie do przepisu 222 w związku z art. 239 ww. powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Jednocześnie tut. organ informuje, iż zgodnie z art.1 ust.1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000r. o opłacie skarbowej. Wysokość stawek opłaty skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2004r. Nr.253, poz 2532) zażalenie podlega opłacie skarbowej. Wysokość stawek opłaty określona została w załączniku do w/w ustawy i wynosi 5 zł od podania i 0,50 zł od załącznika.

Pismo podpisał Z-ca Naczelnika Urzędu Skarbowego w Prudniku mgr Jacek Kułakowski