Istota interpretacji:

Opodatkowanie w formie karty podatkowej przychodów z najmu 14 domków turystycznych

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Osoba fizyczna świadczy usługi turystyki polegające na wynajmie domków turystycznych. Zgodnie z art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne, zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić prowadzący ww. działalność jeżeli łączna liczba pokoi nie przekracza 12.

Wnioskodawczyni jest posiadaczem 10 domków turystycznych, stanowiących jednostkę mieszkalną w rozumieniu rozporządzania Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie. Przedmiotem najmu są domki turystyczne jako całość. Opłata jest pobierana od najmu domku turystycznego. Wnioskodawczyni zamierza pozyskać 4 dodatkowe domki turystyczne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dokonując najmu domków turystycznych w liczbie 10 sztuk i korzystając z opodatkowania w formie karty podatkowej na podstawie art. 23 ust 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne przy pozyskaniu 4 kolejnych domków turystycznych będzie możliwość dalszego korzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej...

Zdaniem Wnioskodawcy może on korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej także po pozyskaniu kolejnych 4 domków turystycznych. Podatnicy osiągający dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Stosownie do postanowień art. 23 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne (Dz. U. 1998 r. Nr 144 poz. 930 z późn. zm.) zryczałtowany podatek w formie karty podatkowej mogą opłacać także na zasadach i w warunkach określonych w części XII tabeli - osoby fizyczne.

W XII części w pkt 4 wymienione zostały usługi hotelarskie polegające na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawania posiłków) jeżeli łączna liczba pokoi (w tym także w domkach turystycznych) nie przekracza 12. W objaśnieniach do części XII w pkt 2 wskazano, iż usługi wymienione w Lp. 4 dotyczą działalności przy zatrudnieniu nie więcej niż 2 pracowników lub 2 pełnoletnich członków rodziny, nie wyłączając małżonka, Podatnik spełnia powyższy warunek.

Stosownie do art. 24 ust. 1 wyżej powołanej ustawy, podatnicy prowadzący działalność opodatkowaną w formie karty podatkowej są zwolnieni od obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych, deklaracji o wysokości uzyskanego dochodu oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Brak jest ograniczeń we wskazanym powyżej przepisie, co do ilości wynajmowanych domków turystycznych a zatem wnioskodawca będzie mógł korzystać ze zryczałtowanej formy opodatkowania. Ustawodawca wprowadza jedynie bowiem ograniczenie, co do liczby wynajmu pokoi gościnnych do 12 sztuk.

W wyżej wymienionych domkach turystycznych będących przedmiotem najmu nie istnieją samodzielne pokoje mogące być przedmiotem wynajmu. Przedstawiony stan faktyczny jednoznacznie wskazuje, iż wątpliwość pojawia się jedynie w odniesieniu do zakresu pojęcia "pokój". Należy wyjaśnić, że brak jest legalnej definicji wymienionego terminu.

W odniesieniu do domków turystycznych, które są wykorzystywane dla celów świadczenia usług hotelarskich odnieść się trzeba do funkcji, jakie one spełniają. Domki te, aby mogły spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (rozporządzenie określa minimalne wymagania dla poszczególnych rodzajów i kategorii obiektów hotelarskich, co do wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, w tym usług gastronomicznych) muszą być udostępniane w całości. Poszczególne pomieszczenia znajdujące się w domku turystycznym nie spełniają warunków stawianych jednostce mieszkalnej, o której mowa w powyższym rozporządzeniu.

Wynajmujący w chwili oddania przedmiotu najmu zobowiązuje się do spełnienia warunków wymaganych dla świadczenia usług hotelarskich. Warto w tym miejscu podkreślić, iż ustawodawca określając warunki dla skorzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej wyraźnie wskazał, iż uprawnia do skorzystania z tej formy opodatkowania najem pokoi gościnnych i domków turystycznych, ale w ramach usługi hotelarskiej. Warunki, jakie muszą być spełnione dla tego rodzaju usług określa ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych i wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie:

1. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
2. karty podatkowej.
   
   

W części XII Tabeli miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej, stanowiącej załącznik Nr 3 do ustawy, pod pozycją 4, wymienione zostały usługi hotelarskie polegające na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków), jeżeli łączna liczba pokoi (w tym także w domkach turystycznych) nie przekracza 12.

Zgodnie z objaśnieniami do części XII Tabeli - usługi te można prowadzić przy zatrudnieniu nie więcej niż 2 pracowników lub 2 pełnoletnich członków rodziny, nie wyłączając małżonka.

W świetle powyższego osoby fizyczne mogą skorzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej po spełnieniu łącznie następujących warunków:

• łączna liczba pokoi wykorzystywanych na usługi hotelarskie polegających na wynajmowaniu pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków) we wszystkich obiektach nie przekracza 12,
• liczba zatrudnionych pracowników lub pełnoletnich członków rodziny (w tym współmałżonka) nie może przekraczać dwóch.
  
  

Stosownie do treści art. 25 ust. 1 podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1. złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie,
2. we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,
3. przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne,
4. nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
5. małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
6. nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
7. pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
   
   

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie odsyła do odrębnych przepisów w zakresie warunków, jakim powinny odpowiadać pokoje przeznaczone do wynajmu. Określa tylko maksymalną liczbę pokoi - 12 - dla możliwości zastosowania do opodatkowania przepisu art. 23 ust. 1 tej ustawy.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni pozyskując 4 dodatkowe domki turystyczne do posiadanych 10 domków nie będzie spełniała przesłanek uprawniających do opodatkowania świadczonych usług w formie karty podatkowej.

Gdyby nawet założyć, iż w domku turystycznym jest 1 pokój, to przy 14-tu domkach liczba pokoi będzie co najmniej 14.

Na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która zmieniała treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa od dnia 20 września 2008r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Oznacza to, że wszystkie wnioski, które wpływają do organów od wymienionej daty podlegają opłacie w wysokości 40 zł. Z uwagi na fakt, iż Strona opłaciła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwocie 75 zł w dniu 26.08.2008 r. różnica w kwocie 35 zł zostanie zwrócona zgodnie z § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2006r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych oraz trybu postępowania przy przekształceniu w inną formę organizacyjno - prawną (Dz. U. Nr 116, poz. 783), na wskazany przez Stronę we wniosku adres do korespondencji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.