Istota interpretacji:

Czy świadcząca usługi stomatologiczne w zakresie wolnego zawodu może opłacać kartę ?

W przedmiotowym wniosku został przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi specjalistyczny gabinet stomatologiczny i dotychczas rozlicza się na zasadach ogólnych (księga przychodów i rozchodów). Jest lekarzem stomatologiem ze specjalnością II stopnia protetyki stomatologicznej, pracuje sama i korzysta z usług asysty stomatologicznej, zatrudnionej w gabinecie na umowę o pracę. Ponadto korzysta z usług specjalistycznych świadczonych przez inne podmioty gospodarcze. Są to usługi laboratorium protetycznego, które wykonuje dla niej prace protetyczne (protezy, protezy szkieletowe, mosty). Od 2010 r. chciałaby przejść na kartę podatkową.

W związku z powyższym zadała następujące pytanie:

Czy związku z tym, że przy prowadzeniu powyższej działalności korzysta z usług osób nie zatrudnionych na podstawie umowy o pracę oraz usług specjalistycznych, może korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej...

Zdaniem Wnioskodawczyni, biorąc pod uwagę art. 25 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, może korzystać z opodatkowania w formie karty podatkowej, ponieważ usługi, które wykonywane są przez osoby nie zatrudnione przez nią na podstawie umowy o pracę są usługami specjalistycznymi, nie będącymi częścią podstawowego zakresu jej działalności, a są niezbędne do wykonania usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.), zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego w warunkach określonych w części VIII tabeli, stanowiącej załącznik Nr 3 do ww. ustawy.

Przepis z art. 4 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy, jako wolny zawód określa pozarolniczą działalność gospodarczą wykonywaną osobiście przez lekarzy, lekarzy stomatologów, lekarzy weterynarii, techników dentystycznych, felczerów, położne, pielęgniarki, tłumaczy oraz nauczycieli w zakresie świadczenia usług edukacyjnych polegających na udzielaniu lekcji na godziny, jeśli działalność ta nie jest wykonywana na rzecz osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej albo na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej, z tym że za osobiste wykonywanie wolnego zawodu uważa się wykonywanie działalności bez zatrudniania na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze osób, które wykonują czynności związane z istotą danego zawodu.

Zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1. złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie,
2. we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli,
3. przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób nie zatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne,
4. nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej,
5. małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie,
6. nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym,
7. pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
   
   

Przy czym w myśl art. 25 ust. 3 ww. ustawy, za usługi specjalistyczne w rozumieniu ust. 1 pkt 3 uważa się czynności i prace wchodzące w inny niż zgłoszony zakres działalności, niezbędne do całkowitego wykonania wyrobu lub świadczonej usługi, w tym również czynności i prace towarzyszące, o których mowa w załączniku nr 4.

Jednocześnie art. 29 ust. 1 tej ustawy stanowi, że wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, według ustalonego wzoru, za dany rok podatkowy, podatnik składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a jeżeli podatnik rozpoczyna działalność w trakcie roku podatkowego - przed rozpoczęciem działalności.

Z przestawionego we wniosku zdarzenia przyszłego w szczególności wynika, iż przy wykonywaniu samodzielnie świadczonych usług stomatologicznych wnioskodawczyni korzysta z usług zatrudnionej na postawie umowy o pracę asysty stomatologicznej oraz z usług specjalistycznych laboratorium protetycznego.

Odnosząc zatem treść cyt. powyżej przepisów do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż jeżeli w wymaganym ustawowym terminie wnioskodawczyni złoży wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, to przy spełnieniu pozostałych warunków określonych w cyt. powyżej art. 25 ust. 1 ww. ustawy, jak również warunku nie świadczenia przedmiotowych usług na rzecz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej oraz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej – będzie mogła korzystać w 2010 r. z tej formy opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.