Istota interpretacji:

Czy można opłacać ryczałt od przychodów z najmu składników majątku prowadzonej działalności gospodarczej?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu obuwiem i korzysta z opodatkowania w formie zryczałtowanego podatku dochodowego płacąc ryczałt wg stawki 3% od przychodu. Jest także czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności wybudowała budynek w celu poszerzenia własnej działalności handlowej oraz wynajmowania części pomieszczeń dla innych podmiotów do prowadzenia w nich działalności gospodarczej.

Pomieszczenia są gotowe do wynajęcia. W przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą, wynajmujących te pomieszczenia, wnioskodawczyni zamierza podpisać umowy i wystawiać faktury VAT za wynajem.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy poszerzając działalność o wynajem pomieszczeń dla działalności gospodarczej innym podmiotom można dalej opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych...

Zdaniem wnioskodawczyni, nadal ma prawo korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 1a przychody z wynajmu podlegają opodatkowaniu ryczałtem, a zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy stawka ryczałtu do kwoty 4000 euro wynosi 8,5% przychodu.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1. pkt 3 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. nr 14, poz. 176 z zm.) - źródłami przychodów są m. in.:

• pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3),
• najem, podnajem, dzierżawę, poddzierżawę oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawę, poddzierżawę działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
  
  

Powyższe przepisy wskazują, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu, choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej.

Przeto dla celów podatkowych przychód z najmu, może być kwalifikowany jako przychód z działalności gospodarczej lub jako przychód z odrębnego źródła przychodu, określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy.

Wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu, ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem.

Jednakże w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, albo najem lub dzierżawa jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynajmowanie lub wydzierżawianie nieruchomości traktowane jest jako pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl bowiem tego przepisu przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawczyni zamierza wynająć innym podmiotom gospodarczym, część pomieszczeń, znajdujących się w budynku wybudowanym (wytworzonym) na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (z zamiarem jej poszerzenia). Przedmiotem planowanego wynajmu będzie zatem bez wątpienia składnik majątku wnioskodawczyni związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przychód uzyskany z tytułu najmu pomieszczeń w wybudowanym budynku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – nie będzie stanowił przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (najem, dzierżawa itp.), lecz będzie przychodem ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, co wyklucza możliwość opodatkowania tego przychodu w formie zryczałtowanej, o której mowa w art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.). Zgodnie bowiem z tym przepisem osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Brak jest również podstaw prawnych do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyskiwanych z najmu nieruchomości przychodów, jako przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e ww. ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku Nr 2 do ustawy.

Załącznik ten zawiera wykaz usług, których świadczenie wyłącza podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z dnia 29 kwietnia 1997 r., Nr 42, poz. 264, ze zm.).

W pozycji 10 tego załącznika wymieniono m.in. usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości na własny rachunek (grupa 70.2 PKWiU), tj. usługi wynajmowania lub wydzierżawiania na własny rachunek pomieszczeń w budynkach o charakterze mieszkalnym i niemieszkalnym, z zastrzeżeniem, iż wyłączenie to nie dotyczy przychodów osiąganych z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy (co jak wykazano na gruncie niniejszej sprawy nie ma miejsca).

Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wykluczają więc możliwość korzystania z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym przychodów z działalności gospodarczej, jeżeli podatnik osiąga w ramach tej działalności w całości lub w części przychody z najmu nieruchomości na własny rachunek.

W świetle powyższego na gruncie przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż wynajem składnika majątku wnioskodawczyni związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą - w związku z przytoczonym wyżej zapisem ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym - wyklucza w ogóle możliwość opłacania ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych nie tylko z najmu ale także z działalności handlowej.

Przeto mając na względzie powyższe uznać należy za nieprawidłowe stanowisko zawarte w przedmiotowym wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.