Odpowiadając na pismo z dnia 2 grudnia 2004 r. Nr PBB3-415/1155/2004, w sprawie opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów z tytułu świadczeń pieniężnych otrzymywanych przez funkcjonariuszy służb mundurowych, Ministerstwo Finansów uprzejmie informuje.

Zgodnie z art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz.1761 z późn. zm.), funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 39 ust. 2 pkt 1, 2, 5 i 6 oraz ust. 3 pkt 1 i 3-7 otrzymuje m. in. odprawę, ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za urlopy zaległe, zryczałtowany równoważnik pieniężny za niewykorzystany w danym roku przejazd oraz zwrot kosztów przejazdu do obranego miejsca zamieszkania w kraju.

Powyższe świadczenia stanowią przychód funkcjonariusza Służby Więziennej ze stosunku służbowego. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. W konsekwencji przedmiotowe świadczenia podlegają opodatkowaniu w wysokości i na zasadach określonych w art. 32 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej, funkcjonariuszowi w służbie stałej, zwolnionemu ze służby na podstawie art. 39 ust. 2 pkt 1 oraz ust. 3 pkt 4, wpłaca się co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze Służby Więziennej świadczenie pieniężne w wysokości odpowiadającej uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobieranymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Świadczenie to podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższy przepis w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2004 r., stanowił, iż od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu świadczeń pieniężnych otrzymanych, na podstawie odrębnych ustaw, przez funkcjonariuszy służb mundurowych oraz żołnierzy, w związku ze zwolnieniem tych osób ze stałej służby - w wysokości 20% należności. W celu wyeliminowania wątpliwości interpretacyjnych, ustawą z dnia 18 listopada 2004 r. (Dz. U. Nr 263, poz. 2619), doprecyzowano przepis art. 30 ust. 1 pkt 4a. Nowe brzmienie tego przepisu wyraźnie wskazuje, że opodatkowanie w formie zryczałtowanej dotyczy wyłącznie świadczenia pieniężnego, otrzymanego co miesiąc przez okres roku (lub jednorazowo za cały rok) lub trzech miesięcy po zwolnieniu ze służby, przez funkcjonariuszy służb mundurowych oraz żołnierzy, w związku ze zwolnieniem tych osób ze stałej służby na podstawie odrębnych ustaw.

W konsekwencji powyższy przepis zarówno w poprzednim, jak i obecnym brzmieniu, ma zastosowanie wyłącznie do świadczeń pieniężnych otrzymywanych przez funkcjonariuszy na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej.

Z kolei świadczenie z tytułu nabytego prawa do zaopatrzenia emerytalnego wybrane przez funkcjonariusza Służby Więziennej stosownie do art. 113 ust 2 powołanej ustawy, podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych jako świadczenie emerytalne.

Zatem różnice w sposobie opodatkowania świadczenia pieniężnego otrzymywanego przez okres roku po zwolnieniu ze służby, w stosunku do świadczenia emerytalnego, są wyłącznie konsekwencją wyboru dokonanego przez funkcjonariusza, stosownie do postanowień art. 113 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej.