Istota interpretacji:

Czy w limicie zwolnienia dla pracowników, o którym mowa w znowelizowanym przepisie art. 21 ust. 1 pkt 67 UPDOF należy uwzględnić wartość świadczeń pieniężnych sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS z tytułu: a) dopłat do wypoczynku młodzieży po ukończeniu 18 lat, oraz dzieci i młodzieży do ukończenia 18 lat organizowanego indywidualnie, bez spełnienia warunku organizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie i bez ustalania w jakiej formie wypoczynek jest organizowany, b) świadczenia wypoczynkowego wypłacanego pracownikom raz w roku zgodnie z zasadami przyznawania i wypłaty świadczeń wypoczynkowych z ZFŚS, c) dopłat do turystyki (wycieczki, rajdy), d) dopłat do wypoczynku organizowanego w formie wczasów, sanatoriów, wycieczek i innych form wypoczynku, e)pomocy finansowej przyznawanej pracownikom (zapomogi nielosowe), f) ekwiwalentów pieniężnych przeznaczonych na pokrycie wydatków szkolnych, g) ekwiwalentów pieniężnych z tytułu zwrotu kosztów przejazdu urlopowego, h) sfinansowanie opłaty za wczasy profilaktyczno-lecznicze.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka (dalej: Wnioskodawca) jest pracodawcą w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy. w związku z dokonywaniem wypłat wynagrodzeń dla swych pracowników, pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określonym w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: UPDOF).

Wnioskodawca tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (dalej: ZFŚS, lub Fundusz) zgodnie z ustawą z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. u. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, dalej: ustawa o ZFŚS). Szczegółowe zasady przeznaczania środków Funduszu na działalność socjalną, oraz zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń Funduszu zostały określone w Regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Środki Funduszu mogą być przeznaczone zgodnie z Regulaminem na finansowanie:

1. wypoczynku dzieci i młodzieży organizowanego przez pracodawcę i indywidualnie w formie kolonii, obozów, zimowisk, zielonych szkół, zielonych przedszkoli, wczasów, sanatoriów oraz innych form wypoczynku,
2. świadczenia wypoczynkowego wypłacanego pracownikom raz w roku zgodnie z zasadami przyznawania i wypłaty świadczeń wypoczynkowych z ZFŚS,
3. działalności kulturalno – oświatowej,
4. imprez sportowych, turystycznych, rekreacyjnych, korzystania z obiektów i urządzeń sportowych oraz innych służących wypoczynkowi pracowników,
5. wypoczynku organizowanego w formie wczasów, sanatoriów, wycieczek i innych form wypoczynku,
6. pomocy rzeczowej i finansowej przyznawanej dla osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji życiowej lub w przypadkach losowych,
7. imprez okolicznościowych wraz z zakupem drobnych upominków i paczek z okazji Św. Mikołaja i Dnia Dziecka,
8. zakupu dla pracowników bonów towarowych i talonów,
9. wspólnej działalności socjalnej, o której mowa w art. 9 ustawy,
10. ekwiwalentów pieniężnych przeznaczonych na pokrycie wydatków szkolnych,
11. ekwiwalentów pieniężnych z tytułu zwrotu kosztów przejazdu urlopowego.
    
    

Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu uzależnia się zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o ZFŚS od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu. Podstawę do obliczenia ulgowych usług i świadczeń stanowi wysokość przeciętnego miesięcznego dochodu na członka rodziny osoby uprawnionej, osiągniętego w roku poprzednim wykazana w oświadczeniu wnioskodawcy. Wysokość dopłaty z Funduszu określa tabela ulgowej odpłatności, którą corocznie pracodawca uzgadnia z organizacjami związkowymi. Wydatkowanie środków Funduszu na inne przewidziane w Regulaminie cele mieszczące się w ramach działalności socjalnej, o których mowa w art. 2 ustawy o ZFŚS odbywa się zgodnie z ustalonymi w Regulaminie zasadami i w uzgodnieniu z organizacjami związkowymi. Świadczenia z Funduszu nie mają charakteru roszczeniowego. Ze względu na różny charakter świadczeń przewidzianych w regulaminie, część z nich jest wypłacana w formie pieniężnej, cześć natomiast to świadczenia rzeczowe.

UPDOF przewiduje kilka zwolnień przedmiotowych odnoszących się do świadczeń finansowanych przez płatnika z ZFŚS. Wolne od podatku dochodowego są:

• zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym 2.280 zł (art. 21 ust. 1 pkt 26 UPDOF),
• dopłaty do wypoczynku zorganizowanego przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie, w formie wczasów, kolonii, obozów i zimowisk, w tym również połączonego z nauką, pobytu na leczeniu sanatoryjnym, w placówkach leczniczo-sanatoryjnych, rehabilitacyjno-szkoleniowych i leczniczo-opiekuńczych, oraz przejazdów związanych z tym wypoczynkiem i pobytem na leczeniu – dzieci i młodzieży do lat 18:
• z funduszu socjalnego, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz zgodnie z odrębnymi przepisami wydanymi przez właściwego ministra – niezależnie od ich wysokości,
• z innych źródeł – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł (art. 21 ust. 1 pkt 78 UPDOF),
• wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi; (znowelizowany ustawą z dnia 17 lipca 2009 r. art. 21 ust. 1 pkt 67 UPDOF).

Wnioskodawca, jako płatnik ustalając podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zastosował w stosunku do wypłacanych i/lub przekazywanych pracownikom świadczeń finansowanych z ZFŚS zwolnienia przedmiotowe wynikające z ustawy, z uwzględnieniem warunków wymagalnych dla zwolnienia. w stanie prawnym obowiązującym przed nowelizacją UPDOF z dnia 17 lipca 2009 r. uwzględniał więc w zwolnieniu z opodatkowania, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 UPDOF tylko wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł, z zastrzeżeniem, że rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. u. z 2009 r. Nr 125, poz. 1037) ustawa ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2009 r. Płatnik ma wątpliwości, które ze świadczeń pieniężnych sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS, wypłaconych od dnia 1 stycznia 2009 r. może wliczyć do limitu 380 zł. objętego zwolnieniem z opodatkowania na podstawie znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 UPDOF.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w limicie zwolnienia dla pracowników, o którym mowa w znowelizowanym przepisie art. 21 ust. 1 pkt 67 UPDOF należy uwzględnić wartość świadczeń pieniężnych sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS z tytułu:

1. dopłat do wypoczynku młodzieży po ukończeniu 18 lat, oraz dzieci i młodzieży do ukończenia 18 lat organizowanego indywidualnie, bez spełnienia warunku organizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie i bez ustalania w jakiej formie wypoczynek jest organizowany,
2. świadczenia wypoczynkowego wypłacanego pracownikom raz w roku zgodnie z zasadami przyznawania i wypłaty świadczeń wypoczynkowych z ZFŚS,
3. dopłat do turystyki (wycieczki, rajdy),
4. dopłat do wypoczynku organizowanego w formie wczasów, sanatoriów, wycieczek i innych form wypoczynku,
5. pomocy finansowej przyznawanej pracownikom (zapomogi nielosowe),
6. ekwiwalentów pieniężnych przeznaczonych na pokrycie wydatków szkolnych,
7. ekwiwalentów pieniężnych z tytułu zwrotu kosztów przejazdu urlopowego,
8. sfinansowanie opłaty za wczasy profilaktyczno-lecznicze.

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność socjalna w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS, to działalność polegająca na świadczeniu przez pracodawców usług na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielaniu pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe. Zasady wykorzystywania środków z ZFŚS, w tym ich podział na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej oraz warunki ich przyznawania określa pracodawca w regulaminie w uzgodnieniu z organizacjami związkowymi działającymi u pracodawcy. Zasady korzystania z ulgowych usług i świadczeń ustala pracodawca zgodnie z art. 8 ust. ustawy o ZFŚS, czyli w oparciu o tzw. kryteria socjalne. Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń przewidzianych w regulaminie na inne cele mieszczące się w ramach działalności socjalnej są uregulowane w Regulaminie i szczegółowo określone w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy dla Pracowników Spółki. Świadczenia z ZFŚS mogą mieć charakter zarówno pomocy finansowej (pieniężnej) jak i rzeczowej.

Ustawa o ZFŚS posługuje się pojęciem pomocy rzeczowej, ale jej nie definiuje. Definicję rzeczy określa art. 45 Kodeksu cywilnego, z którego wynika, iż rzeczami są tylko przedmioty materialne. Przykładowymi formami udzielanej pomocy rzeczowej z ZFŚS mogą być wydatki na zakup: lekarstw, artykułów żywnościowych, podręczników szkolnych dla dzieci, odzieży dla osób uprawnionych znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.

Po stronie pracownika wartość otrzymanych przez niego w związku z finansowaniem przez pracodawcę działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych do wysokości 380 zł w roku podatkowym jest zwolniona z podatku na mocy znowelizowanych zapisów art. 21 ust. 1 pkt 67 UPDOF. Świadczeniami tymi nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do wymiany na towary lub usługi.

W przypadku, gdy świadczenia wypłacane z ZFŚS u danego pracodawcy przekroczą kwotę ww. limitu, musi on od nadwyżki pobrać i odprowadzić podatek do urzędu skarbowego.

W związku z tym, w opinii Wnioskodawcy, w limicie zwolnienia 380 zł, zgodnie z brzmieniem znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 należy uwzględnić wartość przekazanych pracownikowi w roku podatkowym świadczeń rzeczowych sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS (jak np. wartość paczek dla pracowników i ich dzieci, biletów i karnetów na imprezy kulturalno-oświatowe i sportowo-rekreacyjne) oraz wypłacane pracownikowi w roku podatkowym świadczenia pieniężne sfinansowane w całości ze środków ZFŚS wymienione w pkt a-h pytania, tj:

1. dopłatę do wypoczynku młodzieży po ukończeniu 18 lat, oraz dzieci i młodzieży do ukończenia 18 lat organizowanego indywidualnie, bez spełnienia warunku organizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie i bez ustalania w jakiej formie wypoczynek jest organizowany. Do korzystania z dopłat zgodnie z Regulaminem uprawnieni są pracownicy posiadający dzieci do ukończenia 21 roku życia, a wysokość dopłaty z Funduszu określa tabela ulgowej odpłatności uzgodniona przez pracodawcę z zakładowymi organizacjami związkowymi. Podstawą przyznania pomocy z Funduszu jest wniosek osoby uprawnionej z załączonym oświadczeniem o wysokości przeciętnego miesięcznego dochodu na członka rodziny,
2. świadczenie wypoczynkowe wypłacane pracownikom raz w roku zgodnie z zasadami przyznawania i wypłaty świadczeń wypoczynkowych z ZFŚS określonymi w Spółce. Zgodnie z zasadami uprawnieni do otrzymania świadczenia wypoczynkowego w danym roku są pracownicy, którzy w trakcie roku:
   • powrócili z urlopu wychowawczego lub bezpłatnego,
     
   • powrócili po odbyciu zasadniczej służby wojskowej,
     
   • powrócili po okresie otrzymania świadczenia rehabilitacyjnego lub renty z tytułu niezdolności do pracy.
   Podstawę wymiaru świadczenia wypoczynkowego stanowi przeciętne wynagrodzenie miesięczne – pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło kwotę wyższą. Wypłat świadczeń wypoczynkowych dokonuje się na podstawie pisemnego wniosku pracownika zawierającego oświadczenie o wysokości przeciętnego miesięcznego dochodu na członka rodziny w roku poprzednim,
3. dopłatę do turystyki (wycieczki, rajdy). Dopłaty udziela się w wysokości wynikającej z tabeli ulgowej odpłatności,
4. dopłatę do wypoczynku organizowanego w formie wczasów, sanatoriów, wycieczek i innych form wypoczynku. Dopłaty udziela się w wysokości wynikającej z tabeli,
5. sfinansowanie opłaty za wczasy profilaktyczno-lecznicze. Prawo do przyznania wczasów profilaktyczno-leczniczych mają pracownicy:
   • okresowo odsunięci od pracy z tytułu zagrożenia zdrowia czynnikami szkodliwymi występującymi na stanowisku pracy,oraz pracownicy, którzy:
     
   • są zagrożeni albo nabyli chorobę zawodową,
     
   • nabyli chorobę pozostającą w związku przyczynowym z charakterem wykonywanej pracy jeżeli zakład służby zdrowia sprawujący opiekę lekarską nad zdrowiem pracownika wyda orzeczenie o potrzebie takiego leczenia,
6. pomoc finansową przyznawaną pracownikom znajdującym się w szczególnie trudnej sytuacji, po decyzji pracodawcy na wniosek Komisji Socjalnej,
7. ekwiwalent pieniężny przeznaczony na pokrycie wydatków szkolnych wypłaca się raz w roku zgodnie z zasadami zawartymi w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy dla Pracowników Spółki. Ekwiwalent wypłaca się pracownikom pozostającym w zatrudnieniu w dniu 1 sierpnia danego roku, posiadającym dzieci uczęszczające do szkoły dziennej począwszy od pierwszej klasy szkoły podstawowej do ostatniej klasy szkoły ponadgimnazjalnej, nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 21 roku życia,
8. ekwiwalent pieniężny z tytułu zwrotu kosztów przejazdu urlopowego. Ekwiwalent przysługuje raz w roku pracownikom zatrudnionym pod ziemią po nienagannym przepracowaniu 3 lat. Ekwiwalent przysługuje pracownikom oraz członkom rodziny pozostającym na jego utrzymaniu. Wysokość ekwiwalentu odpowiada cenie biletu kolejowego za przejazd pociągiem osobowym II klasy na trasie 600 km tam i z powrotem. Wypłacany jest w wysokości ceny biletów kolejowych obowiązującej w okresie trwania urlopu.
   
   

W roku 2009 ze względu na fakt, że w ciągu roku zostały pobrane zaliczki w wysokości większej od należnej, pracodawca uwzględni zmianę przepisów, która weszła w życie z dniem 22 sierpnia 2009 r., z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2009 r. w informacji PIT za rok 2009 poprzez nieuwzględnienie w kwocie przychodu otrzymanego świadczenia zwolnionego z podatku do wysokości 380 zł. w latach następnych wartość świadczeń zwolnionych z opodatkowania na mocy znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 będzie uwzględniana narastająco od początku roku podatkowego i opodatkowana po przekroczeniu limitu. Wartość świadczeń pieniężnych podlega doliczeniu do przychodu opodatkowanego w dacie wypłaty (postawienia do dyspozycji), natomiast wartość świadczeń rzeczowych podlega doliczeniu do przychodu opodatkowanego pracownika w miesiącu otrzymania świadczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkie dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do przepisu art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z wyżej wymienionych przepisów, jednoznacznie wynika, że do przychodów ze stosunku pracy zalicza się praktycznie wszystkie świadczenia otrzymane przez pracownika, w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z danym pracodawcą.

Nie przesądza to jednak o tym, że wszystkie z nich podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wskazać bowiem należy, że stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, znowelizowanego ustawą z dnia 17 lipca 2009 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. u. Nr 125, poz. 1037), wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymywanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Jak wynika z powyższego, zwolniona od podatku jest wartość rzeczowych oraz pieniężnych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

• świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub pieniężnego,
• jest w całości sfinansowane ze środków ZFŚS lub funduszy związków zawodowych,
• wysokość tych świadczeń nie przekracza w roku podatkowym kwoty 380 zł.
  
  

W związku z tym, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa definicji rzeczy ani świadczenia rzeczowego, należy odwołać się do znaczenia tych pojęć w języku potocznym lub definicji stosowanych w innych dziedzinach prawa.

Zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.) rzeczami są tylko przedmioty materialne.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca tworzy Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych, z którego wypłaca pracownikom świadczenia w formie pieniężnej z tytułu dopłat do wypoczynku młodzieży po ukończeniu 18 lat, oraz dzieci i młodzieży do ukończenia 18 lat organizowanego indywidualnie, bez spełnienia warunku organizowania wypoczynku przez podmioty prowadzące działalność w tym zakresie i bez ustalania w jakiej formie wypoczynek jest organizowany, świadczenia wypoczynkowego wypłacanego pracownikom raz w roku zgodnie z zasadami przyznawania i wypłaty świadczeń wypoczynkowych z ZFŚS, dopłat do turystyki (wycieczki, rajdy), dopłat do wypoczynku organizowanego w formie wczasów, sanatoriów, wycieczek i innych form wypoczynku, pomocy finansowej przyznawanej pracownikom (zapomogi nielosowe), ekwiwalentów pieniężnych przeznaczonych na pokrycie wydatków szkolnych, ekwiwalentów pieniężnych z tytułu zwrotu kosztów przejazdu urlopowego, sfinansowania opłaty za wczasy profilaktyczno-lecznicze.

Mając na uwadze przedstawione przez Wnioskodawcę informacje oraz powołane uregulowania prawne stwierdzić należy, że wypłacane na rzecz pracowników świadczenia materialne w formie pieniężnej z powyższych tytułów korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., do wysokości limitu określonego w tym przepisie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.