Istota interpretacji:

Czy z tytułu uczestnictwa pracowników w imprezie integracyjnej powstanie przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka) zamierza zorganizować wyjazdową imprezę integracyjną dla swoich pracowników w całości sfinansowaną ze środków obrotowych. Koszty jakie zostaną poniesione w związku z imprezą to: koszty noclegów, wyżywienia, transportu oraz organizacja wieczoru. W trakcie imprezy integracyjnej oprócz wspólnych zabaw będą zaprezentowane wyniki działalności spółki za miniony okres oraz plany na dalszy okres działalności. Przewidziane jest również nagrodzenie wyróżniających się pracowników. Zespół Kadr przedstawi nowych pracowników, którzy sami się zaprezentują przed całą załogą.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z tym u pracowników powstanie przychód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych...

Zdaniem wnioskodawcy, organizacja imprezy integracyjnej dla pracowników jest związana z działalnością gospodarczą prowadzoną przez wnioskodawcę. Sprawna organizacja targów wymaga dużej mobilności i ścisłej współpracy pracowników wielu zespołów by sprostać różnorodnym zamówieniom kontrahentów. Lepiej zintegrowany zespół pracowników przełoży się na lepiej wykonaną pracę. Będzie lepsza jakość i wydajność wykonywanej pracy. Jednocześnie imprezy integracyjne zwiększą przywiązanie pracowników do pracodawcy, co w warunkach istnienia wielu ośrodków targowych oraz dużego znaczenia doświadczenia w wykonywaniu zadań jakie dotyczą działalności targowej ma bardzo duże znaczenie. Udział w imprezie integracyjnej wpłynie również pozytywnie na poprawienie atmosfery pracy. Impreza integracyjna będzie bardzo dobrą okazją do zaprezentowania się przez nowych pracowników. Dlatego też wnioskodawca uważa, że organizacja imprezy integracyjnej wpłynie pozytywnie na pracowników, przez co zwiększy efektywność pracy a w konsekwencji wpłynie na zwiększenie przychodów i zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tak więc korzyść z imprezy integracyjne uzyska Spółka. Z kolei w świetle podatku dochodowego od osób fizycznych u pracowników nie powstanie przychód. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku pracy uważa się między innymi wartość pieniężną świadczeń w naturze. U pracowników nie powstanie przychód do opodatkowania ponieważ nie jest możliwe zindywidualizowanie świadczenia (część osób nie będzie korzystała z transportu zapewnionego przez Spółkę, część nie będzie uczestniczyć w całości imprezy i korzystała z noclegów). W związku z powyższym, zdaniem wnioskodawcy trudno stwierdzić czy pracownik rzeczywiście otrzymał świadczenie i jaka jest jego wartość.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 12 ust. 1 tej ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Stosownie do postanowień art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Z kolei, zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu.

Z definicji przychodów ze stosunku pracy wynika, iż ustawodawca zaliczył do nich nie tylko pieniądze, ale również wartość otrzymanych świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych poniesionych za pracownika. Przychód ze stosunku pracy powstaje zatem w każdym przypadku, w którym mamy do czynienia z uzyskaniem przez pracownika realnej korzyści. Wyjątek stanowią jedynie rodzaje świadczeń wymienionych w katalogu zwolnień przedmiotowych określonych w art. 21 ustawy. Przepis ten nie zwalnia jednak od podatku świadczeń otrzymywanych przez pracownika w związku z jego uczestnictwem w imprezie integracyjnej.

Wartość otrzymanego od pracodawcy świadczenia w zakresie spotkań integracyjnych – co do zasady – stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreślenia wymaga również fakt, że otrzymanie, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach nie musi mieć bynajmniej tzw. postaci rękodajnej. "Otrzymanie" oznacza przysporzenie w majątku w postaci tego za co otrzymujący sam nie zapłacił. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, indywidualizacja świadczeń, jakie otrzymają pracownicy jest możliwa do ustalenia. Wnioskodawca będzie miał bowiem wiedzę dla ilu osób wykupi noclegi, wyżywienie i transport. Zatem argument, iż część osób nie będzie korzystała z transportu zapewnionego przez Spółkę, część nie będzie uczestniczyć w całości imprezy i korzystała z noclegów, należy uznać za nietrafny. Otrzymanie świadczenia nieodpłatnego nie jest tożsame z jego skonsumowaniem i pozostaje bez znaczenia dla ustalenia przychodu z tego tytułu.

Dodać należy, za prezentowanym w orzecznictwie poglądem, że ewentualne trudności towarzyszące indywidualizacji świadczeń na rzecz poszczególnych pracowników mają charakter drugorzędny i nie mogą wpływać na byt i zakres obowiązku podatkowego.

Reasumując należy stwierdzić, iż wartość finansowanych przez wnioskodawcę kosztów imprezy integracyjnej będzie stanowić dla pracowników przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako przychód ze stosunku pracy. W związku z powyższym wnioskodawca jako płatnik, będzie miał obowiązek doliczyć kwotę dofinansowania do wynagrodzenia wypłacanego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy według zasad przewidzianych dla opodatkowania przychodów ze stosunku pracy, zgodnie z przepisami art. 31, 32 i 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.