|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: napiwki, obowiązek podatkowy, przychód, źródła przychodu | |
| Data: 2008-07-07 | |
![]() W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca stwierdza, że pracownicy Spółki, prowadzącej lokal gastronomiczny (kelnerzy) otrzymują od obsługiwanych klientów dobrowolne napiwki, które zazwyczaj przekazywane są za pośrednictwem kart kredytowych klientów na rachunek bankowy Spółki. Napiwki te są przeznaczone wyłącznie dla obsługujących danego klienta pracowników (kelnerów). Wnioskodawca stwierdza, że powstaje problem, czy ww. napiwki należy traktować jako przychód Spółki, wypłacany następnie pracownikom (kelnerom) w formie wynagrodzenia, czy też jako osobiste przychody poszczególnych kelnerów. W celu wyjaśnienia problemu Wnioskodawca zapoznał się z decyzją w sprawie interpretacji prawa podatkowego wydaną przez Naczelnika Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 12 marca 2007 r. sygnatura 1401/PH-I/4407/14-90/06/EN, w sprawie zaliczenia kwoty napiwków otrzymywanych przez pracowników lub zleceniobiorców wnioskodawcy do jego obrotu. Z powyższej interpretacji wynika, że w przypadku, w którym pracownicy i zleceniobiorcy otrzymują od klientów dobrowolne napiwki, które trafiają do wspólnej puli, dzielonej następnie między wszystkich pracowników biorących udział w obsłudze klienta, otrzymane w ten sposób (do wspólnej puli) napiwki: "są pewnego rodzaju elementem kwoty należnej (faktycznie otrzymanej) od klienta (nabywcy) za wykonanie określonych usług (tj. czynności opodatkowanych)", a co za tym idzie są traktowane przez przepisy podatkowe jako przychód spółki (pracodawcy), opodatkowany podatkiem od towarów i usług, co w domniemaniu prowadzi do wniosku, że następnie powinny zostać wypłacone kelnerom jako wynagrodzenie z tytułu wykonywanej pracy. Wnioskodawca podaje, że interpretacja zawiera jeszcze jedną wskazówkę, dotyczącą odmiennego niż w zapytaniu podatnika alokowania środków z napiwków. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie wskazuje, iż "Inaczej przedstawia się omawiana kwestia, jeżeli napiwki wręczane są bezpośrednio przez klienta określonym osobom z obsługi, lub przyjęty w danym podmiocie system umożliwia alokowanie środków z napiwków do konkretnych osób wskazanych przez klienta występującego jako usługodawca. Wówczas niewątpliwie usługobiorcami są skonkretyzowane osoby z obsługi, na których ciąży obowiązek podatkowy z tytułu wykonania usługi potwierdzonej otrzymaną kwotą od nabywcy (klienta)." Jednocześnie Spółka przeanalizowała interpretację Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Bałuty z dnia 27 lutego 2004 r. USB XVI-412/152/2004, z której wynika, że: "Napiwki otrzymane przez pracowników zawsze stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Mogą jednak stanowić przychód ze stosunku pracy (art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) bądź przychód, z tzw. innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). O zakwalifikowaniu napiwków do jednego z wyżej wymienionych źródeł decyduje sposób ich otrzymania (...). W przypadku, gdy rachunek wystawiony dla klienta nie zawiera kwoty napiwku, który jest wręczany pracownikowi bezpośrednio przez klienta, to napiwek stanowi dla pracownika przychód z innych źródeł (art. 20 ww. ustawy o podatku dochodowym) wykazywany w rocznym zeznaniu podatkowym, łącznie z dochodami z pozostałych źródeł." Na podstawie powyższych informacji Spółka postanowiła wprowadzić system umożliwiający w sposób czytelny alokowanie środków z napiwków płaconych za pośrednictwem karty bankowej do konkretnych osób wskazanych przez klienta. System polegał będzie na:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wprowadzenie opisanego powyżej systemu alokacji środków do konkretnych osób wskazanych przez klienta spowoduje, że otrzymane przez kelnerów napiwki traktowane będą jako indywidualny przychód kelnera, powodujący po stronie danego kelnera powstanie obowiązku podatkowego z tytułu podatku dochodowego? Zdaniem Wnioskodawcy wprowadzenie systemu alokacji środków do konkretnych osób wskazanych przez klienta, opisanego w interpretacji prawa podatkowego wydanej przez Naczelnika Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 12 marca 2007 r. sygn. 1401/PH-I/4407/14-90/06/EN w sprawie zaliczenia kwoty napiwków otrzymywanych przez pracowników lub zleceniobiorców wnioskodawcy do Jego obrotu, spowoduje, zgodnie z twierdzeniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, że otrzymane przez kelnerów napiwki traktowane będą jako indywidualny przychód kelnera. Powyższe przychody nie będą traktowane jako przychód Wnioskodawcy, a co za tym idzie nie będą rodziły po stronie Wnioskodawcy żadnych obowiązków podatkowych w momencie ich wpłacenia przez klienta, jak i w podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie ich przekazania na rachunek bankowy kelnera. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14 c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. W kwestii zagadnienia dotyczącego podatku od towarów i usług wydano odrębną interpretację indywidualną nr IPPP1/443-734/08-2/JF. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w zdarzeniu przyszłym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-07-07 |
